Gayong Novels & Stories

aLaM kO nA mAnG GwApO aKo pErO dI akO bAbAErO iKaW nGa lAnG aNg gUsTo kOh eHH SiGe LiGaWaN nA LanG KiTa pARa MaNiWaLA Ka BeBeQouH#16 #GM #AdRiAnPoGi #BaBe #BaByBaBe Napakunot ang nuo ko sa nabasa. Tanginang Jejemon na ‘to. Parang nabubuhay pa ‘to sa taong 2012 at di na nakaalis eh. Binuksan ko pa ang ibang message at halos puro GM na puro ganito. Ka gwapong lalaki ganito mag text. Awit. Halos di ko na maintindihan ang iba eh.

Namangha si Trina nang matanaw ang malawak na karagatan at ang asul na langit na parang lumalapat dito. "Napaka ganda, anong tawag sa lugar na 'to?" namamanghang tanong ng babae. Ngumisi si Fernando. "Wala talagang pangalan ang lugar na ito ngunit pinangalan ko siyang Trixie." Napalingon sa kanya si Trina na napaka lawak ng ngiti. "Trixie? Bakit Trixie?" "Trixie, ibig sabihin sa ingles ay "bringer of joy". Sa tagalog, tagabigay ng saya. Kagaya mo, naghatid ito ng saya sayo, tama ba?" Lumingon siya sa dalaga.

sandaling tumahimik ang buong paligid habang malagkit na pinagmamasdan ang dalaga. “Pakasalan mo ako kung ayaw mong sumunod sa iyong mga magulang,” bahagyang nanlaki ang mata ni Mina nang marinig iyon at unti-unti niyang inangat ang kaniyang tingin. Malinaw niyang napagmasdan ang hitsura ng Heneral. Makapal ang kilay nito at matangos ang ilong at halata ng may dugo ng kastila.

malamig niyang bulong bago nagpatuloy sa ginagawa _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

sabi nya at kinuha na ang gamit. Hustong nakapasok na ang ginang ng papalabas na sana sya. Kaya nagsalubong sila. "Hello po. Ako po si Angela. Angela De Dios." pakilala nya sa sarili habang nakangiti. Tama nga si Karen maamo ang mukha ng babae at hindi ka mangingilag rito. Mukhang may edad na ito pero hindi naman halata sa mukha na halatang alagang alaga. Wala ring anumang wrinkles sa mukha, maputi at makinis pa rin ang balat. Nakangiting nakipag kamay ito sa kanya.

Ilang saglit pa, tumayo ito sa harap ng malaking punong mangga sa harap ng aking tiyahing mangkukulam. "Tignan n'yo ko, papatay ku lahat ng ilaw...," makabatang bigkas pa rin ni Angelo mula sa aking kapatid. "Pa'no mo gagawin 'yun?," malambing na tanong ni Carey na noo'y natatawa. "Ganito!," masiglang bigkas muli ni Angelo sabay pindot sa katawan ng puno. Sa isang saglit, para bang nagkaroon ng nationwide brownout.

Nakatunganga sa cellphone habang pasimpleng nakikinig sa mga pag-uusap ng mga kasama at paunti-unting iniinom ang beer nito. That was Angelo Ycon Artizan Lee. Ycon for short. He was tall and handsome. Matangos ang ilong, mahahaba ang malalantik na pilik mata, with a kayumanggi skin and his eyes... Those singkit eyes na kulay light brown. Di maipagkakaila na may dugo siyang Chinese at kastila. Typical Filipino-Chinese dahil half Pinay half spanish ang Ina nito at Filipino-Chinese naman ang Ama.

Hindi ko mapigilang haplusin ang mumunting dahon niyon na malago at buhay na buhay. "Yeah, right, it was so beautiful bonsai." Sang-ayon ni Giana. Ngunit ang tumawag ng pansin ko ay ang nasa trunk niyon. I bend down upang mas mapagmasdan ang isang bilog na kulay tanzo na isinadyang ilagay o iukit doon sa trunk ng bonsai. "What is this thing?" itinuro ko iyon kay, Giana. "Ah, it is a trademark of, Grayson. Means, kapag may ganyan— siguradong pag-aari nila ang bagay na yan."

Ganito yata ako kaloyal sa aking hometown? Simple lang ang cover photo niya parang picture ng mama niya na nasa Baguio dahil sa background nito. Hindi ko rin makita ang ibang posts niya sa timeline dahil sabi nga ni Jomar na naka friends only ang audience niya. I didn't even hesitate to click the Add Friend button.