Golden Hour Quotes Novels & Stories

Tumawa nang malakas si Quincy at sinabing, “Kung may birthday party ako, hindi ko gagamitin ang mga decorations na ‘yan. Lalaki si Mr. Goldmann Sr. Hindi mo ba naisip na masiyadong makulay ‘yan para sa kaniya?”

Hindi ako umimik, tumingin ako sa labas ng bintana. The sea of clouds is enthralled, and the sun's rays create a warm golden glow on the world below. It's as if they are telling me a secret—that even in the darkest of times, there is always beauty to be found, if only we take the time to look for it.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

Iba't-iba emosyon mula sa iba't-ibang mukha ang nasisilayan ni Golden, masaya sya sa tagumpay at tulong na maibibigay niya sapagka't alam niya na mababago niya ang buhay ng mga ito kapag kumatok na ang bulto-bultong pera sa pinto nila. "Proud ako sa inyo. Hinahangaan ko ang dedikasyon at tapang niyo na sumama sa amin. Pagdating ng panahon, aanihin niyo rin ang inyong mga itinanim dito sa The Heimz. Mabuhay kayo," huminga ito ng malalim bago magsalita, "Sly! Buksan mo na ang gate para sa ating mga bagong pamilya."

tawag ko sa kaniya. "Sandali lang, Kuya! 'Yung lighting kasi ngayon, perfect! Golden hour na golden hour 'yung dating nung mga Phalaenopsis!" sigaw ni Nico habang nakaluhod sa putikan para makuha ang tamang anggulo. "Hayaan mo na, Lucius. Passion niya 'yan," tawa ni Aya.

narinig ko siyang tumawa ng mahina. “Advice ko na lang sayo na tawagan mo na ngayon pa lang. Time is gold Attorney, of all people alam mo na hindi natin hawak ang oras natin.” She said before returning to her table na malapit lang din naman sa akin. She’s right though. Time is gold. Bawat segundo, minuto, o oras ay mahalaga. We wil never know what might come if we act to things late.

saad nito na ikinangiwi ko. “Ang corny mo.” nakangiwi kong usal. “No. Here me out first bago mo ako labelan ng corny.” bulong nito at kinintilan ng halik ang aking tainga. “Do you know about the beautiful contrast between asters and goldenrods?” tanong naman niya. “No.” Iiling-iling kong tugon. “There striking contrast when they grow together makes them the most attractive target in the whole meadow. So you see‚ the pairing of purple and gold signifies one thing for us... ” at pinutol pa talaga niya.

Nagpalit muna ako ng damit at nagpahinga sa sun lounger. I took photos of the place with my phone for my ig story. The golden hour looked both nostalgic and lovely. The beige colored buildings mixed with the yellow hue of the sunset. The high palm trees on a nearby path walk complemented well with the ambiance. It was both elegant and serene. The luxurious modern design of the buildings where like trapped in a vintage colored movie. I was busy relaxing when I heard my friends' laughter getting nearer. I was right. Nakaahon na silang lahat at papalapit sa akin.

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

Hindi pa lumilipas ang isang segundo, nasagot ko na agad. “Hello, Misis ko. Ang bilis mo atang sagutin ang tawag ko. Wala pang ilang segundo,” swabeng sabi niya sa kabilang linya. “Hindi mo ba alam kung anong oras ngayon, Mr. Lee? Working hours pa. Hindi ba’t professional ka pagdating sa trabaho?” nakangiti kong sagot habang inaayos ang mga rosas. “I remember your motto, Mr. Lee. Time is gold. Mukhang sinasayang mo ata.”