Novel & Cerita Graduation Wishes For Myself

Pag katapos naming mag usap nag kanya kanya na din kami ng uwi. " I want to say congrats to all who's graduating this years, I am so proud to all of you na Kinaya niyo ang thesis at madami pag hirap na dinanas niyo. But, look all you now, Ilang araw nalang mahawakan niyo na ang deploma na inasam asam niyo. Pinag hirapan niyo to, pinuyatan, kaya deserve niyo ang lahat ng ito. At alam kong hindi pa dito nag tatapos ang lahat dahil mag boboard exam pa kayo, but I'm sure kakayanin niyo to. Good luck! See you tomorrow!" Pag bati ni ma'am sa amin. Kahit siya man ay kinakabahan, Ito na, ang pangarap niya. "Bye ma'am." Paalam namin dito, Nakangiting tumango si ma'am bago lumabas ng room. Kinalabit a

Ito na ang araw na pinakahihintay naming lahat, ang makapagtapos sa pag-aaral. Pagkatapos ng graduation ay plano kong pumunta sa puntod ng mga magulang ko. I want to give them my achievement for being the magna cumlaude of our class. Gusto kong tuparin ang mga pangarap nila sa akin.

"As we move forward, let's remember that our worth is not solely determined by the labels we carry but by the impact we make on the world. Each one of us has the power to contribute something unique and valuable, and it's the diversity of our strengths and experiences that makes our collective journey richer." Avril then took a deep breath, my gaze sweeping the audience. "I want to take a moment to address someone special, a friend who couldn't be here with us today. She faced challenges that seemed insurmountable, and graduation became an elusive dream. To you, my dear friend, wherever you are, I want you to know that your journey doesn't end here. Life is unpredictable, and success takes m

Isang buwan makalipas… Nakatitig ako sa aking repleksyon sa salamin ng banyo ng aking maliit na apartment. Suot ko na ang aking toga para sa graduation ceremony mamaya. Dapat masaya ako. Dapat ito ang pinaka-proud na moment ng buhay ko dahil sa wakas, ganap na akong Nurse. Pero ang tanging nararamdaman ko ay takot.

Nakangiti habang paakyat pero alam kong kinakabahan siya dahil ang mga daliri niya ay hindi mapakali sa kakagalaw. "May we face the new challenges that are waiting ahead of us with full courage and perseverance. Continue to become an inspiration to the next generation. Congratulations, graduates." Huling pahayag nito. Agad akong natutop sa inuupuan ko nang tumingin ito sa akin bago bumaba ng stage. Dahil doon ay tinuon ko nalang ang atensyon ko sa ibang estudyante habang papalapit siya sa upuang nasa harapan ko. Maya-maya lang din ay isa-isa na kaming tinawag para tanggapin ang mga awards at diploma namin sa entablado.

Hindi kasi nila inaasahan na maglakas loob akong lumapit sa kanya para humingi ng tulong sa aking pag-aaral. I will be graduating this year, and this time I will not let it slip away. I have to go back to my track to fulfill my dreams, not only for myself but for my parents and my twins as well. Sabi nga nila, there's a rainbow always after the rain, a calm after the storm, a morning after the night and a beginning after the end. And this is my beginning. The beginning of the new chapter of my life with my twins... Amara and Vonn.

JENINE Mabilis na nagdaan ang mga araw at bukas na ang graduation nina Huxley. Setting aside my personal feelings, bilang isang guro at adviser, magkahalong tuwa at lungkot ang nararamdaman ko. Masaya ako dahil finally, ga-graduate na sila. Nagtagumpay ako sa misyon ko sa kanila at proud ako bilang teacher nila. Ngunit hindi ko rin maiwasang malungkot dahil mami-miss ko silang lahat. Hindi man naging maganda ang simula namin ngunit sa paglipas ng panahon, natutunan naming unawain ang isa’t isa.

Baka ito siguro ang dahilan kaya siya napatapon dito! Balak ko pa lang magsalita nang muli na naman siyang magsalita. "My parents want me to learn different types of excellences. I was graduated in high school and I thought that it would make them proud because I have a lots of recognition. Hindi pa pala sapat 'yon. They threw me here dahil lang sa hinahangad nilang mataas na expectation sa 'kin." Huh? So 'yon lang ang dahilan?

Nandito rin kaya sila kahapon para dalawin ako. "Congrats Ain! Sa wakas graduate ka na!" masayang bati sa akin ni Kina na ikinalito ko naman. Anong maganda ron? Kailangan ko pa rin namang kumayod para mabuhay kaya wala pa ring bago and besides mas dagdag pressure pa nga ito kasi kailangan ko nang magtrabaho para sa aming kompanya. Grandpa trust me a lot so as grandma did kaya nakakawalang gana at baka madisappoint ko lang sila.

Kahit kailan talaga ang isang ito. "Same same! Manifesting lisensya," saad ko with cross fingers pa. Bigla tuloy akong napaisip bigla. Oo nga no? Ano kayang mangyayari sa akin pagkagraduate ko? Parang wala pa akong malinaw na plano sa ngayon, pero ang gusto ko makatulong agad sa pamilya ko.