Green Glass Hotel นิยาย & เรื่องราว

Kami ay Official ng mag-asawa na ngayon. Ang reception ay ginanap sa glass palace na itinayo sa vineyard. Ang bawat detail ay exquisite at expensive—mula sa crystal glasses hanggang sa menu na gawa sa hand-written gold calligraphy. Ito ay hindi lamang reception; ito ay isang display ng walang hanggang yaman at lakas.

Bati ng isang babaeng nasa mid forties na naka corporate attire ang sumalubong sa amin. "Can I talk with you for a moment, Raya?" There was a glint of authority in her tone as she talked to that person. Iginala ko ang aking mata sa interior ng hotel. A huge chandelier is suspended on the dome of the hotel. Glistening gold pillars is supporting the building. The floor is made of makrana marble. The front desk is just in the middle of the entire room. This hotel screams elegance just by looking at the quality of the materials. This is my first time to step inside Centuries Hotel. No doubt, this hotel is owned by an Almenanza.

Binuksan ko naman ito. Tumambad sa'kin ang isang malawak at mabangong silid na may kulay Light Gray ang paint ang glass wall sa may harapan ng lamesa at kitang kita dito ang magandang tanawin sa malayo,ang puting tiles na sahig.. Kitang kita ang Gara ng mga gamit. Nasa ayos ang lahat.. Masinop talaga tong boss ko.. Bulong ko sa sarili..

Sa gilid naman ay doon nakapwesto ang opisina. " Ang ganda. " Manghang bulalas ko pa at sinuri ang kabuoan. Mula sa interior at furnitures nito ay napaganda. Black and white ang theme nito pero hindi naman masakit sa mata. " This is a smart glass wall, wifey. You can turn the glass into dim, white or transparent. " Aniya sabay yakap mula sa likod ko.

Pag-apak ko pa lang sa loob ng unit nito ay, halos malula na agad ako at napalunok dahil sa pagkamangha. Loft type condo unit ito na fully glass ang paikot na mga bintana, kita ata ang buong Taguig mula dito. White marble ang flooring na nagpaaliwas lalo ng kwarto. Magkahalong puti at itim lang ang mga mwebles nito, minimalist ang style kaya naman parang kay luwag luwag. Parang hotel, o mas maganda pa nga ata kaysa sa hotel ang datingan nito.

Isla de Amor Resort. Conference Room. 10:30 AM. Ang Conference Room ng Isla de Amor ay dinisenyo upang maging relaks at presko. Ang mga dingding nito ay gawa sa tempered glass mula sa sahig hanggang kisame, na nagbibigay ng walang-hadlang na tanawin ng asul na karagatan at ng luntiang hardin. Pero sa sandaling ito, ang kwartong iyon ay parang naging interrogation room ng preso.

[Ang Glass Tower ng Paris] Ang Paris sa gabi ay isang dagat ng mga kumukititap na ilaw, ngunit mula sa ika-limampung palapag ng Miller Corporate Tower, ang lahat ng iyon ay tila mga dekorasyon lamang sa paanan ni Michael Miller. Ang penthouse na ito ay hindi lamang isang tirahan; ito ay isang kuta ng modernong arkitektura. Ang mga dingding ay gawa sa smart glass na kayang maging opaque sa isang pitik ng daliri, at ang bawat kagamitan ay simbolo ng kanyang bilyon-bilyong yaman.

Ang reflection ng araw sa dagat na tumatama sa glass walls ng villa ay nagmukhang mamahaling hiyas sa gitna ng tubig. Pumasok kami sa loob. Ang lamig ng aircon at ang amoy ng reed diffuser na lavender ay agad na nagbigay ng premium feel. “This is the main lounge,” simula ko, tumatayo sa gitna ng kwarto. “As you can see, the open-floor plan maximizes the natural light. We used reinforced tempered glass with UV coating to ensure thermal comfort without sacrificing the view.” “The stilts... how stable are they during a storm?” tanong ng isa pang director, si Mr. Lim.

Ang paligid ay malamig, tahimik, at tila malayo sa kahit anong sibilisasyon. Pagbukas ng gates, lumantad sa amin ang isang malawak na bakuran. mMalinis ang pagkakatanim ng mga damo, may fountain sa gitna, at sa dulo'y isang malaking bahay na parang modernong cabin. Gawa ito sa dark wood at tinted glass, may mga ilaw sa loob pero hindi sobra sakto lang para sa isang lugar na nais manatiling lihim. Nagulat ako. Ito ba ‘yong safe house?