Habangbuhay Novels & Stories

AGENT H Madaling mamatay pero mahirap mabuhay. My life is such a jumbled mess! There is nothing special about the life I need to work for; I have no one. No family. No friends. No beliefs… siguro kung mamamatay ako kahit anong oras ay balewala. Walang makakaalala, walang makakapuna.

Kabanata 65 Slap --- Hindi ko alam kung kailan ako magtatagal sa mundo. Nobody knows the perfect time for that. But if I'm going to decide, I hope I live endlessly. I want to spend my time with my love once. Nong namatay sila mama at papa, akala ko katapusan na ng mundo ko. Kahit na nagluluksa ako nun, pinipilit ko pa rin ang aking sarili na maging matatag dahil sa mga kapatid ko. Ayaw kong makita rin nila na nasasaktan ako. Ayaw kong makitaan nila ako ng kaonting kahinaan. I`ll live with enough courage and hope that things would be better after these. Minsan, dahil tao lang, nakakaramdam din ako ng pagod pero sa tuwing makikita ko ang mga kapatid ko. The enough light they show to me is enou

Oh diba kaya mas mabuti na dito magbihis Pagkatapos ko magbihis ay agad na akong lumabas at nag ayos and etc... Dahil sa gutom na gutom na ako ay binilisan kuna at ng matapos ay agad na akong lumabas Paglabas ko ay agad naman akong huminto Muna at tiningnan ang hagdanan "MY GOD ANO BA TONG HAGDANAN NATO APAKA HABA!"Inis kung saad pero syempre no choice tayo kaya agad nalang din akong bumaba

Xander's Pov Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR!

Mas lalo pang bumuhos ang mga luha ko, ayoko na. Habang hawak ang phone ko ay napansin ko ang number na nagmessage kanina, sino naman kaya ito? From unknown number: Hey? It's me Raya, how are you today? I hope you feel better.. hindi kasi maganda sating mga buntis ang ma stress at malungkot.. Im so happy today! How about you? Napakuyom nalang ako sa sobrang inis. Nag send pa kasi ito ng picture niya with Ice na mahimbing ang tulog at magkatabi sila sa kama.

pero baka ito na nga Ang magdadala sakin sa toktok, why not grab it nalang Diba? tsaka kahit kuntento na ako sa Buhay ko ngayon at experience ay pinangarap ko Rin Namang makatungtong sa tuktok kahit Minsan, kaya baka ito na Ang sagot sa panalangin ko.

sabi nito bago sinundad nag kapatid sa kwarto. Mariin niyang hinilamos nag sariling mukha. "Ang gusto ko lang naman maging tahimik ang mga buhay namin. I don't want to hurt them. I don't want them to feel the pain I felt before. Ayokong umasa sila na huli na magkakaroon pa kami ng buong pamilya kasi hindi na mangyayari iyon."

sabi nya She's right. Life is cruel. " Indeed, life is tough. So we people must also be tough as well. " sabi ko " Ano yang kinakain mo?" pagtatanong nya Cotton candy lang di nya pa alam. " Cotton candy tawag dito at matamis." sabi ko " Pwedeng patikim?" " Bumili ka nang sayo. Mukhang mayaman ka naman eh. Andun lang ohh tag 25 pesos lang."

May ilang buwan na lang ako para mabuhay maliban na lang kung tatanggalin ko ang kalahati ng baga ko. Pero sa natitirang bahagi ng baga ko, gaano katagal pa ako mabubuhay? Habang hawak ko ang diagnosis report, nag-alinlangan ako kung dapat ko bang sabihin sa mga magulang ko ang tungkol dito o hindi. Subalit, sila ang naunang tumawag sa’kin at sinabihan nila ako na umuwi.

sagot naman nito sa akin "Well, salamat naman kung ganoon. At least, magiging kumpleto na ang buhay ng kambal. May matatawag na silang Mommy sa pang-araw-araw na buhay at kahit hindi ako ang magiging kasama nila hangang sa maging adult sila, masaya pa rin ako para sa kanila." bigkas ko habang feeling ko may bikig na nakabara sa lalamunan ko