Half Meant Jokes Novels & Stories

I teased. “Uy shit. That’s bad, my face would be bloody. I could exchange with holy mary by that.” I laughed and felt something in my coochie. His jokes are not that funny, but on the way he say it innocently akala mo eh hindi siya nanakit at nagpapaiyak.

“Yes, but not my bayabas there. Kaunti nalang 'yon. Bibili tayo.” — A joke Naglalakad lang kami ni Kaizen ngayon kahit saan dahil wala lang trip lang namin mamasiyal. Napapatingin nalang ako sa paligid. Kanina ko pa nakikita itong lalaki na half half yata. Napaisip ako bigla ng kalukuhan napahagikhik ako ng palihim. “Dito tayo dadaan,” sabi ko sa kaniya at hinila siya.

Tila ba nasa loob ito ng comedy bar at hindi niya mapigilan mapahalakhak sa joke na narinig. Nang kumalma si Amber ay agad siyang nagpunas ng butil ng luha na gumilid sa kanyang mga mata. “Sorry, I think I heard a nice joke.” Inabutan siya ni Zavian ng tubig para tuluyang mapakalma. “Are you this desperate to have me invited to your house?” Napailing si Amber. “Pay me? Ridiculous.” Agad na nanlamig ang ekspresyon ni Amber nang sabihin ang salitang ‘Ridiculous’.

F*ck her patience, can’t keep up anymore! Humalukipkip lang siya mula sa kaniyang upuan at hindi na kumibo, panay lang ang simangot niya kahit pa maya’t maya ang banat ni Art ng mga walang kuwenta nitong jokes. Malapit na siyang mabaliw kakahanap ng dahilan para tumawa sa mga ibinabanat nito, can he just accept that nobody is really perfect. He’s maybe near to perfection, but his joke makes him not. Gusto niya itong kutusan ngunit nang matanaw na niya ang malaking tasa sa harapan ng café ay ipinagpaliban nalang niya at inayos ang sarili.

Napahawak pa siya sa tiyan niya, para bang nakarinig siya ng joke na hindi niya pa naririnig sa tanang buhay niya. "Masasabi ko talaga na half brothers lang tayo." Natatawa niyang saad, mangiyak-iyak na ang itsura ng mukha niya dahil sa pagtawa. Panigurado pag ti-tripan na naman ako ng mabait kong kapatid. "What do you mean?" "Walang makupad sa lahi natin, bukod tangi ka lang."

"I'm just joking. You're so pretty. Bagay na tayong magkasama. Pero pangit ka pa rin kahit tumabi ka sa akin. JOKE! hahaha." Nagpeace sign siya with matching sparkling eyes. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko kaya alanganin akong ngumiti. "Jokes are half meant. Cranberry, ‘di ba ang sabi ko, magpaitim ka ng buhok?" tanong ni JG na mainit yata ang ulo kay Berry.

wika nito at marahas na mapabuntong hininga. Masyado namang seryoso 'tong unggoy na 'to. Nagbibiro lang naman ako eh. Medyo nakakaoffend 'yung way ng pagbuntong hininga niya ha, para bang ang labas eh ang shunga-shunga ko, paepal. Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon?

Samantala. Sa sunod long pinuntahan ay mayroon pa akong dalawa na nakikila. It's aljhon and Gab. They were twins. Med'yo ayos naman silang kausap. Mga joker kasi sila at nalaman ko rin na dito pala sila nakatira. They owned this bar. "123 say please!" "please!" Another jokes comes from Gab. Ngayon ko Lang nalaman na p'wede pa Lang ipang halili ang salitang please sa cheese kapag nagpapakuha ng litrato.

Pagtatama nya daw tsk tama namn yon eh, bakit ba pinipakilaaman nila yong yong pronunciation ko! "Ohh, sige na nga sayo nalang yang si Lee min ho." Pagpapaubaya ko "Hindi sayo nalang yan." Pagpapaubaya ko rin. "Sayo nalang." "Hindi sayo nalang sya Leah, naawa ako sayo wala kang jowa." Umaarte pa na parang naiiyak. "Pakyu ka nang-aasar ka ba Hannah Ciano!" "Heheh joke lang pero totoo naman kasi wala kang jowa." Sabi nya at nag peace sign.

Hindi ako makapagbitaw ng salita kaya dahan-dahan na lang akong tumango. Bumitaw siya sa yakap at tiningnan akong muli sa mata. "Are you sure?" "Yes," I shortly replied. "If you really are fine, tell me something good or funny. Humor me. Tell some jokes." Nakita kong lumiit na naman ang mata niya na parang kahit anong oras ay bigla na lang siyang matutumba at makakatulog. "I am completely fine, but I am not going to crack some jokes," mahina kong sagot. "I will tell something true."