Haligi Ng Tahanan นิยาย & เรื่องราว

Mabuti na lang at may mga connection s'ya kaya kahit bawal ang magdala ng mga ganitong uri ng tanim mula sa ibang bansa ay matagumpay n'ya pa rin na naipuslit ito para maitanim sa kan'yang secret haven. Sa gitna ng lugar ay may nakatayo na isang bahay na may dalawang palapag. Ito ang kan'yang tirahan dito sa isla, at ito ang kan'yang secret haven na tinatawag. Gawa sa mamahaling mga materials ang kan'yang bahay at halos ang lahat ng kan'yang mga gamit sa loob ay pawang mga mamahalin.

Ganung lebel. Gusti ko lang humiga, Humilata, Gumala at kumain. Pa feeling reyna BWAHAHAHA. Dumating na kami sa bahay na sinasabi ni Aiden kanina. Maganda din yung bahay at ang gate eh semento na may bubog sa itaas. Naks! Sino ba nakaisip nun? Aawardan ko lang HAHAHA.

Napakalaki at napakaganda ng bahay—tahimik, marangya, at kitang-kitang naiiba at mas mayaman kumpara sa mga kalapit na tahanan. Dahan-dahang ibinaba ng yaya ang salamin ng sasakyan at tinawag ang gwardyang nakabantay sa tarangkahan. Nang masiguro nitong walang masama sa kanilang sadya, dahan-dahang bumukas ang malalaking pintuang gawa sa bakal at makakapal na kahoy.

Modern beach house ito halos salamin ang buong bahay. Sa harap ng bahay ay makikita ang magandang tanawin at dagat ng Palawan. Habang sa gilid ng bahay ay isang malaking pabilog na swimming pool at Jacuzzi. Nagbabalak siyang maligo ng dagat pero tinatamad siya ngayon kaya heto, umiinom siya ng kapeng barako at masasabi ni Henrik na napakasarap ng kapeng ininom niya ngayon.

“Hi, Aling Paring!” nakangiti bati ni Banak at Nakba sa ginang na nagiihaw ng mga atay ng baboy, dugo ng manok isaw, tenga ng baboy at iba pa. Kung tawagin ito ay bita max. Tumingin naman ang ginang sa gawi namin. Habang nagpapaypay ito. Sa mga iniihaw nito. “Oh, Banak, nakba. Kayo pala!?” Nakangiti sagot naman ng Ginang.

Halos lahat ng kagamitan sa loob ay moderno na at tingin niya'y galing pa sa ibang Bansa ang mga iyon. Lahat yata ng makikita sa mansyon ng mga Abenedi ay high tech. Isang piano rin ang nasa gitnang bahagi ng sala. Ang kisame ay napapalibutan ng chandelier. Sa haligi ng pader ay naroon na nakasabit ang ilang portrait ng mga pamilya nito. May pigurine na nakahilera sa corrigidor. Manghang-mangha si Desiree, hindi niya inaasahan na ganito kayaman ang pamilya ng napangasawa.

ani Gabriel. “Hala sige, halikayo pasok kayo, pasok! Mainit sa labas!” sigaw ni Mama habang tinatahak namin ang lumang hagdan ng bahay. --- Sa loob ng bahay, lahat ay parang alaala. ‘Yung lumang orasan sa pader, ‘yung kurtinang gawa ni Mama, at ‘yung mesa kung saan kami kumakain noon ng sabay-sabay.

Tipid akong napangiti, para sa mga taong wala ang karangyaan ng pamilya ko, sasabihin napakaswerte ko. Siguro, oo, sa larangan ng karangyaan, hindi maitulak kabig ang ginhawang mayroon kami. Ngunit kong tatanggaling lahat ng karangyaan na ito at mga nagmamahalan palamuti at napakataas na estado sa lipunan, anong uri ng buhay ba mayroon kami? Hindi ko maiwasang umismid. Totoo ang kasabihan na hindi lahat ng bahay ay masasabi mong tahanan. Isa na ang Haciendang ito, simula ng mawala si Lolo, Lola, Tita Nathalia, at Ate Letty, tanging anino na lang ng pagmamahal ng nakaraan ang naaaninag ko.

Looks like a park for me. Pumasok na talaga kami sa loob ng bahay nila at nakita ko na may malaking chandelier at dalawang staircase. Parang nasa isang pelikula ako tapos parang nasa palasyo, "Wow. Ang dami namang hagdan dito." Ngumiti naman sakin yung kasambahay nila, "Ang hagdanan na yan ay patungo sa balcony dito." Wow, astig naman. Balcony palang yan.

"Halika, pasok. Sakto nandito si Madam." Pumasok ako sa loob at namangha ulit sa gara at disenyo ng loob ng bahay. Isang malaking chandelier ang bumungad sa akin at isang napakalawak na hagdanan. Kulay ginto ang railing nito at may red carpet na nakalatag sa bawat baitang.