Haligi Ng Tahanan นิยาย & เรื่องราว

"Bagong Bahay" Pa' bigla-bigla naman ata ang mga magulang mo sa desesyon nilang pagpunta jan sa bago mong bahay. "Si Rheana nalang muna ang ipakilala mong asawa ,honey',Tutal siya naman ang pinakasalan mo! No! 'Hindi siya yung tipo ng mga magulang ko na, magugustuhan nila si Rheana!''

maluha-luhang tugon ni Ramil. Sa kabila ng dagok ng buhay, ang haligi ng tahanan ng mga Oligario ay mas lalong tumibay samantalang ang ilaw ng naman ng kanilang tahanan ay naging madiskarte at matalino sa kalye. Sa tulong ng isa't-isa ay nakabili sila ng 100 sqm. na lote. Doon ay itinayo nila ang kanilang munti pero masayang tahanan.

Hinihimas-himas ko ang palapulsuhan kong tila pulang-pula sa gigil na paghila kani-kanina. “Magpahanda kayo ng maiinom at makakain.” utos niya. Dumating ang mga katulong na may dalang pangpawi ng gutom. Kuminang ang aking mga mata. Ngayon na lamang ako makakain ng champorado mahal kasi ang presyo ng tsokolate sa bayan.

Kaya rin walang tao sa bahay dahil nando'n sila sa totoo naming bahay, do'n sila namamalagi. Sinundan ko siya papasok sa tahanan nila at nakita ko ang napakagandang chandelier at ang hagdanan na dalawa ang akyatan ngunit isa lang din naman ang kalalabasan. Nakakamangha ang laki ng bahay nila ngunit ramdam na ramdam ko ang pighati sa bahay na 'to.

Nagpatiuna na naglalad si Aling Fatima kaya sinundan ito ng dalaga. Napaawang ang labi ni Hazel habang pababa sila ng hagdan. Kung malaki ang kanilang bahay, mas malaki ang bahay na ito. Kahit saan siya tumingin ay nagkikislapan ang malalaking kandelabra. Kumpara sa bahay nila ay mas kumikinang ang lugar na ito sa nagmamahalang mga kagamitan.

Shianna's POV "Ahh... Finally." Buntong-hininga ko nang makapasok kami sa loob ng malaking mansyon ko. Sumalubong sa amin ng dalawang kasama kong lalaki ang magandang interior ng bahay. Sumalubong din sa aking ilong ang malamig na hangin dulot ng aircon. Tulad ng dati, ang engrandeng hagdan ay makintab pa rin na halatang inalagaan. At kahit matagal na akong wala rito, na paniguradong umabot ng ilang taon—ay nakaramdam pa rin ako ng kapayapaan dahil sa magandang aura ng bahay. Ang mga naggagandahang chandelier nito ang mas nagpaganda sa mansyon. Ang pader nito ay may pintura ng kremang kulay na may mga iba pang kulay na bumagay rito. Finally, puwede na ring makapagpahinga. Madaling araw na ri

— At sa huli, iyon pala ang totoong tahanan— hindi isang lugar na perpekto, hindi isang buhay na walang problema, at hindi isang relasyon na walang katahimikan. — Hindi lang bahay. Kundi isang espasyong ligtas silang maging sarili nila. Isang buhay na hindi nila kailangang takasan. Isang presensyang hindi nakakapagod panatilihin. — At sa huli, iyon pala ang totoong tahanan— hindi isang lugar na perpekto, hindi isang buhay na walang problema, at hindi isang relasyon na walang katahimikan.

WARNING: MATURE CONTENT! PLEASE, READ AT YOUR OWN RISK. THIS IS NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS! (R18+) HONEYMOON PART 2 HAHAHA! DAHLIA Sa bagong bahay na namin kami dumiretso pagkagaling namin sa hacienda. Tama pala ang desisyon ko noon na hindi na muna pumasok dito sa bahay namin. Gusto ko talaga kasi na maayos at masaya na ang lahat bago kami umuwi dito.

AGE DOESN'T MATTER Halos manlaki ang mga mata ko ng makita kung gaano kalaki ang bahay na lilipatan namin. Hindi lang iyon isang ordinaryong bahay. Isa iyong mansion. "Let's get inside," rinig kong sabi ni Kuya Khairro at inalalyan si Ate Hiraya maglakad papasok ng bahay. Hinatak ko naman ang maletang dala ko at sinundan sila sa loob.

Napilitan akong hawakan dahil may kahoy na patungan naman ito sa ilalim kaya hindi mainit. “Pero mom—” “Dali na kanina pa hinihintay ni Kuya mo yan.” Giit pa niya. Wala akong nagawa kundi sumunod. Dahan-dahan akong naglakad palabas ng pinto. Yumuko ako upang hindi ako makakita ng turtle. Nag-angat ako ng tingin sa sumalubong sa akin. Hangang sa naramdaman ko na lamang ang kamay niya sa kamay ko.