Hanggang Tingin Novels & Stories

Huli na nang magtaas ito ng tingin, at mapansin ang sasakyang malapit na sa kinatatayuan niya. Parang bumagal ang lahat sa kanyang paligid, at tanging tibok ng puso at mabilis na paghinga niya ang kaniyang naririnig, nagmistulan itong statwa dahil hindi na niya maramdaman ang mga binti niya sa sobrang kaba. **BROOM BROOOMMMMMM BEEEPPPPPPPPPP*** "AHHHHHHHHHHHHHHHHH--"

ANNALISE HINDI PA MAN sumisikat ang araw ay lahat kami ay gising na. Kitang-kita ko sa mga mukha nila na inaantok pa sila, naghihikab pa nga. Plano kasi namin ngayong umakyat ng bundok kaya maaga kaming gumising. Tiningnan ko sila ulit at napailing na lang dahil sa kanilang mga itsura. Sabog na sabog pa ang mga buhok nila.

Ngunit huli na ang lahat. Pumintig ng malakas ang ugat ko sa ulo. Lumalabo rin ang paningin ko ngunit agad rin na bumabalik sa pagiging malinaw. Hanggang sa makarinig ako ng maliit na tinig sa bumubulong sa tainga ko. ‘Gagawin mo ang gusto ko! Kapag sinabi kong h***d, magh***d ka!’ ‘Ngayon, h***d!’

Hanggang sa bigla siyang tumahimik. Napatingin ako. Nakatingin siya sa akin. Diretso. Parang pinag-aaralan ang mukha ko. "Bakit?" tanong ko. "Wala." "Kaya nga bakit?" Ngumiti siya. "Gusto lang kitang tingnan." Agad akong napaiwas. Naramdaman kong uminit ang mukha ko. "Ang corny mo." Mahina siyang natawa. "Pero totoo."

Tatlo. Isang malapit sa collarbone. Isang nasa gilid ng dibdib. Isa sa may leeg. “My gosh…” bulong niya sa hangin. At nang lingunin niya si Jarred… HALOS MAPATILI SIYA. Dahil sa leeg nito sa mismong gilid ng panga may malaking pulang marka. Hickey. Galing sa kanya. “Oh my—” Hindi niya natapos ang sentence.

DING— Isang beses lang. Malinaw. Matagal. Parang sinadya. Natigilan si Ruan Niannian. Dahan-dahan siyang napalingon sa pinto. Hindi siya gumalaw. Muling tumunog ang doorbell. DING— Mas mabagal ngayon. Mas mabigat. Parang alam na ng nasa labas na gising siya. Humigpit ang hawak niya sa susi. “…Sino ’yan?” mahinang tanong niya, halos pabulong.

Hanggang sa. 'bang! bang! bang! Tatlong putok ang aking narinig buti na lang at na ka tago ako agad sa may likod ng sofa. Pagsilip ko ay nakita ko ang babaeng ka sex nya ang na tamaan ng bala, natumba ito sa sahig habang lumalabas ang dugo mula sa bibig nito saka nalagutan ng hininga na ka dilat ang matang na ka tingin sa akin. Hindi ko mawari ang aking iisipin sa kanyang sinapit sa kamay ni Brandon. Pero kung araw nya talaga ngayon ay wala na tayong magagawa dahil yan na siguro ang kapalaran nya.

Delikado Hanggang sa bumaba ang mukha nito sa aking leeg at dumapo ang mainit nitong hininga sa aking katawan. Hindi ko maigalaw ang katawan ko, pinto na ang nasa likod ko at tila bihag ako ng sitwasyon; ni Jorge. Pilit kong itinataas ang aking kamay at akmang itutulak ito ng sa isang hagod lang ng mga kamay nito ay marahang pumasok sa suot kong damit at bago pa man ito maligaw ay hinawakan ko iyon at pinigilan.

Nage-emote pa ako! "Jealous? Jealous mo mukha mo! Anong tingin mo sa sarili mo? Gold? Hinding hindi ako magseselos sa Hannie mo, hoy! Sa totoo lang, ayaw kong makita ang pagmumukha mo ngayon dahil nakakairita ka!"

Dahan-dahan itong humarap sa akin na halos ikaduling ko sa sobrang lapit ng aming mukha! Dinig na dinig ko ang malakas na kabog ng dibdib ko at parang maiihi na sa magkahalong kaba at kilig habang nakikipagtitigan dito na sobrang lapit! Magkadikit na ang tungki ng aming ilong at nagkakapalitan ng hanging nilalanghap! "A-Alden...."