Haunted House In Baguio Novels & Stories

NAPABUNTUNG-HININGA siya habang pababa ng hagdan. Napakatahimik ng paligid, kung hindi lang kumikinang ang mga kagamitan roon at kung hindi magarbo ay papasa na iyong haunted house. Hindi niya nai-imagine ang sarili na nakatira sa ganoon kalaki at karangyang bahay ng nag-iisa. It would be very depressing and tragic.

Heto nga pagdating ko sa probinsya. May rest house ang tiyuhin ko. Doon naninirahan si Hyasin kunyari... Pero wala naman. Ayun sa isang condo unit na sosyal dito sa probinsya. Ang tahimik ng rest house... parang ghost house na eh. Hunted house...hunted mansion. Hindi. Di naman gaano kalakihan ang bahay para maging hunted mansion. Nakatapat pa lang ako sa gate...matapos maglakad ako ng ilang metro kung saan andun yung mga sasakyan talaga.

"Tres?" Basa ko sa malalaking letrang nakaukit sa taas ng pinto. Napakatahimik na sa lugar na ito at wala na ring bampira o bahayang makikita. Parte pa rin ito ng Regno pero halatang mga piling bampira lang ang nakakarating dito.

“Dumating ‘tong bulletproof van kagabi. Dalawang driver, parehong armadong lalaki. Hindi pa umaalis simula kagabi. Either may VIP sa loob, o ginagamit nilang transport prep.” Tumaas ang kilay ni Blade dahil sa sinabi ni Sapphire. “Walang ibang galaw maliban sa perimeter guards? Silent ang paligid. Mukhang may tinatago talaga.” Sumingit si Night, nakatayo sa tabi ni Red habang pinagmamasdan ang blueprint na naka-flash sa kabilang screen. “Latest intel from one of our contacts in Batangas — the place is reportedly being used as a temporary holding facility. If that's true, there might still be civilian hostages inside.”

tanong ko sa kaniya. “Sa Norzagaray, Bulacan,” sagot niya. “Malapit sa Bakas River. Nandoon sila sa isang lumang villa. Mukhang abandonado na raw iyon. Haunted kung titignan.” Alam na rin talaga ni Giapson kung paano magtago. “Syempre, ganoon talaga ang pipiliin nila, ‘yung mukhang haunted. Para nga naman mas hindi sila makikita. Pero matinik ka, mahal. Iba ka, kaya hindi ka nila malilinlang,” puri ko sa kaniya.

AFTER NANG HALOS LIMANG ORAS SA DAAN ay nakarating na rin sila sa Baguio kung saan nakalagak ang Pinaka Mansion nang mga Rayzon. Medyo nasa mataas na parte eto nang Baguio kaya nagbaybay pa ulit sila nang halos mga ilang minuto bago matunton ang Mansion.

tanong na rin ni Angela, na ikinangiti niya dahil mukhang sasama na ito. "Sa rest house raw nila sa Baguio. Sabi nila Froilan, malaki raw ang bahay doon nila Dross at mansyon nga raw eh, kaya lang parang hunted house na dahil wala naman naglalagi doon. Nililinis lang iyon ng caretaker nila kaya laging malinis." "Haunted house pala iyon eh, hindi ka ba natatakot doon? Mamaya makakita tayo ng multo doon."

Na-confuse na ako sa mga nangyayari. Kung saan saan pa kami sumakay at nagpunta pa nga kami sa Photobooth kung saan nagpapicture pa kaming dalawa at nakakatuwa lang kasi ang cute ng mga pose namin dun at humingi kami ng sarili naming mga kopya. Maya-maya’y nakarating na kami sa haunted house ng amusement park. Ang creepy ng itsura ng lumang mansyon, parang nabubulok na, na nakasabit sa liwanag ng papalubog na araw. Mula sa loob, naririnig ang nakakatakot na musika na naghahalo sa tawanan ng mga taong naghahanap ng kilig.

Humikab akong muli at pinanood na lamang ulit ang mga nadadaanan naming kalye. °°°° Mag-a-alas diez nang makarating kami sa isang rest house sa Baguio. Malawak ang labas no’n. Matingkad ang pagkakulay berde ng bermuda grass, may mga bulaklak at maliit na gazebo sa gilid ng mismong rest house. Sa kabilang bahagi naman ay makikita ang matataas na pine trees, sa likod ay ang malawak na syudad.

"BILISAN MO!" Kahit nanghihina at nanlalabo ang paningin ay pilit na naglakad si Cherry hanggang sa makalabas sa warehouse kung saan siya dinala. Katabi lang halos iyon ng Shangrila Hotel sa Baguio City na pinagganapan ng ilegal na subastahan.