Heartaches Quotes Novels & Stories

Hindi rin lingin sa kanya na naparami ang inom niya nang araw na iyon kaya inaasahan na rin niya ang matinding pananakit ng katawan na maaari niyang maramdaman kinabukasan. At hindi nga siya nagkamali. Bahagya niya pa lang na naididilat ang mga mata niya ay naramdaman niya na agad ang pagguhit ng kirot sa ulo niya. Masakit din ang katawan niya na para ba siyang pagod na pagod at bugbog na bugbog. Maging ang dibdib niya ay may kakaiba ring sakit. And when she said chest, it meant more than just the chest itself. She meant the… well, her pair of mountain with cherries on top. Basta. Maging ang maselang parte niya na nasa pagitan ng mga hita niya ay may kung anong kirot din na— wait. Bakit masa

"Please hija, ang pangit mo sa hitsurang 'yan. Gusto kong makita ang matitingkad mong mga ngiti." "How can I manage to smile if my heart feeling lonely, Manay Dolce. It's hard to show the world that I'm okay, when in fact my heart full of miseries," saad ni Gretel. Pagdakay, nag-uunahan sa pagtulo ang mga luha mula sa kanyang mga mata.

"Everyone heals in their own time and in their own way. The path isn't always a straight line, and you don't need to go it alone." - Zeke Thomas Tulala ako kay Fifth habang ginagamot niya ang iilang sugat na nakuha ko nang bumagsak kami kanina. Ang mga luha ko ay natuyo na sa aking pisngi. I feel so exhausted. Sobrang haba ng araw na ito.

tingin nito sa kanya habang nilalantakan na ang pizza na inorder nito kanina. "Hindi ganoon kadali ‘yon." Salungat niya sa sinasabi nito. "Alam kong hindi madali. Pero ano ba ang madali para sa iyo? Ang bigyan sya ng chance? O, pahirapan ang sarili mo hanggang sa kainin ka nyang sakit na nararamdaman mo? I've been through a lot of pain, Ash. You knew very well that pain is like my oxygen to live with. But now, see I've learned how to live with it. Nasasaktan ako pero at least nagiging masaya ako. You see my point? Pain and happiness coincide on each other. Hindi porke’t ayaw mong masaktan hindi ka na masasaktan…"

Parang quotes lang eh "Kapag ikaw ay nagmahal gamitin mo ang iyong utak para protektahan ang puso. Huwag gamitin ang iyong puso para di mawasak ang iyong utak." "Hala si doc Valdez ang lalim ng hugot. Parang may pinagdaanan ka doc,"sabi pa niya. Yes you guessed right, I was once using my heart and didn't protect my brain. I almost failed to survive but thanks to those good Samaritans around me sila ang naging mga anghel ko. Sinagip nila ako kaya heto ako ngayon bilang Heart Surgeon Doctor Sanjela Nieves Valdez.

Mukhang mabait naman pala? "Pasensya ka na maliit lng tong nirerentahan ko, mukhang sanay ka pa naman sa buhay mayaman." Sa totoo lng nahihiya ako amoy palang at tindog obvious na talaga ang katayuan sa buhay ehh. "It's okay, not a big deal at all." nakahinga ako kahit konti sa sinabi niya. "Initan muna kita ng tubig para maka ligo ka, may extra ka bang damit? Baka kasi magkasakit ka." mahirap nang magka utang na loob pa ako sa lalaking toh noh.

Baka kung anong gawin nito sa sarili! "My wounds is burning. I can't endure it." He's sobbing. Hinaplos ko ang likod nito. "Ssshhh, everythings gonne be fine." Malambing kong sambit. "It's hurt when our love ones go away with a smile in death. It's torture me as I cann't imagine. It's like i'm in hell. "He sighed. "I fucked up,"mapaklang dagdag nito.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“O-Opo. Pasensya na po at naiyak lang.” Ngumiti siya, yung klase ng ngiti na may pag-unawa. “Hindi mo kailangang humingi ng paumanhin sa pag-iyak.” mahinahon niyang tugon at inabot sakin ang isang panyo. "May mga sakit talagang hindi kayang gamutin ng doktor, hija. Lalo na ‘yung mga bitbit ng puso. Mas mahirap ‘yon kaysa sa sugat na nakikita.”

Walang puso nyang panunumbat. Patuloy sa pag tulo ang luha ni Axcel. Tatanggapin nya lahat ng masasakit na salita. He deserves it. Every painful words that's coming from her mouth, he deserves to hear it. Masakit sa puso, nakaka bingi sa sakit kung pakinggan, nakaka baba ng pagka tao.