Heartlessness นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko kailangan sa buhay ko ang mga gaya mong walang puso. ‘Yon ang sabi ni Paige sa kanya kanina. Yes, he had been called heartless many times before. Subalit ngayon lang tumagos ang salitang iyon sa kanyang dibdib. What he and his family did to Paige was heartless. In humane perhaps. At aminado siya roon. However, he won’t give up Paige and their child. He cannot give up. He refused to give up.

Pagkatapos ng pangyayari na 'yon ay hindi pa rin siya tumitigil na suyuin ako at humingi ng tawad, palagi pa rin siyang gumagawa ng paraan para makausap ako, minsan pumupunta siya sa bahay pero hindi ko siya hinaharap. Ilang araw kung iniyak ang nangyari. Halos mawalan ako ng ulirat. Masyadong masakit para sa akin ang ginawa niya. Hanggang sa nagkaroon ako ng depresyon to the point na nagawa kung mag commit ng suicide pero hindi niya iyon alam. I love him so much that's why I'm hurting.

Sobrang naiinis ako sa putanginang Ardent na 'yan! Ardent pala pangalan niya, ha? Hindi bagay sa kaniya. Mas bagay sakaniya ang impassive tutal wala siyang emosyon para sa iba. Sirang sira na naman ang araw ko at siya na naman ang dahilan! I brought my helmet hanggang sa loob ng room. Alam kong bawal iyon pero hindi ko na hahayaang pakealaman niya pa ulit 'yon. I hid it behind my bag which were laid off on the floor.

Kung hindi ako pinilit ni Gael na magpa-theraphy ay hindi ako makakalakad sa kasalukuyan. I got depress when they told me that my wife and our son are already dead, halos nawalan na ako ng interes na mabuhay sa mundo. I feel my world is chatter like a broken mirror, my world is my own family and i have been dreaming of building a life with my Sonata.

Pero ang mabilis na pumukaw sa atensyon ko. Pirmado na nga ito ni Rhamesis. Pumayag na nga siya. Pumirma na siya nang hindi man lang iniisip kung anong mararamdaman ko? He’s heartless! Desperate monster na kahit ako na minsan niyang minahal ay kaya niyang tratuhin ng ganito. Niyukom ko ang palad ko at muling ibinalik ang tuon sa mga nakasulat.

Bakit mo 'to ginagawa? Napaupo ako sa sofa habang hawak ang pera. Para sa isang katulong na tulad ko, ang perang ito ay katumbas ng buhay ng aking kapatid. Makakapag downpayment na kami sa mas malaking ospital para sa pagsusuri kay Ferlyn. Pero kasabay ng pasasalamat ay ang mas malalim na kalituhan sa aking puso ang lalaking tinawag kong heartless, cold, at bully ay siyang nagbigay sa akin ng pinakamalaking tulong sa oras na nawawalan na ako ng pag-asa.

Hidden Desire Hindi niya sukat akalain na totoong nangyayari to sa totoong buhay. Akala niya sa mga palabas lamang ito nagaganap. Sobrang sakit at lungkot ang kaniyang nararamdaman. Ang sakit sa kaniya na hindi na siya kilala ng taong pinakamamahal niya. Naupo siya sa isang bench sa gilid ng kalasada para pakalmahin ang sarili.

“Dahil alam mo ang potential ng lugar na iyon. Galing ka doon at—” “Exactly, Nadine.” Bumalik sa pagiging malamig ang mukha at tono ng lalaki. “Galing ako doon at alam ko ang kasamaan ng pamilya mo at ng lugar na iyon. I don’t want anything to do with that place anymore. Hindi ko na gugustuhin pa na bumalik pa sa lugar yun dahil kinasusuklaman ko yun." “Shouldn’t you look at this objectively from a business perspective?” hamon ni Nadine. “It seems like your business is based purely on your emotions. Ang dinig ko ang magaling kang businessman. Pero hindi ko yun makita ngayon sa harapan ko.”

Walang komplikasyon. ​Iyon ang dahilan kung bakit nabansagan akong "The Heartbreaker Billionaire." Hindi dahil malupit ako o manloloko—dahil lagi akong tapat sa intensyon ko. Pero dahil hindi ko hinahayaang maging seryoso ang lahat. ​Mas mabuting ako ang mang-iwan kaysa ako ang muling maiwan na wasak ang puso. ​"LEVI?"

Nanginginig ng sobra ang malamig niyang palad ngayon. "Grabeng heartbreak at trauma binigay mo sakaniya! at dahil sa takot ko na ayaw na niyang sumubok na magmahal hindi ko na sinubukan yung sarili ko!" Nanikip ang dibdib ko hindi lang dahil sa sinabi ni Clyde kundi narin dahil sa pagtulo ng mga luha niya.