Held Novels & Stories

“ Are you okay ma’am?” Tumango na lang siya dito,dinampot na niya ang mga gamit.Sinilip niya pa ng isang beses ang kabilang building,nagkakagulo pa din ang mga tao do’n,hanggang sa baba ng building. Napakunot ang noo niya ng makita ang kahina-hinalang lalaki sa baba ng building. Nagpalakad lakad ito,naka black na sumbrero ,black hoodie at parang hindi mapakali . In-adjust niya ang hawak na telescope,nakita niya ang beywang nito at may baril doon na nakasuksok.

siya na ang unang umakap sa dalaga habang ang huli ay parang batang umakap sa matanda at umiyak ng umiyak. Nasa ganon silang eksena nung may dalawang pares ng kamay ang umakap din sa kanila "Ahh, may sumasamali" Natatawang bulalas ni Anita nung makita ang kambal na nakalapit na pala. "Mama hashsh" Malambing na alo ni Anuj habang si Tanuj ay mahigpit na yumakap sa binti niya. Yumuko si Ziya para pantayan ang dalawa.

Humugot ako ng isang malalim na paghinga at isinandal ang aking ulo sa bintana. Lihim akong tumingin sa gawi niya. Nakakunot na naman ang kaniyang noo habang nakatingin sa kaniyang branded na cellphone. Alam kong Iphone 13 iyon na bagong labas lamang. Mayaman nga, bastos naman ang bibig. "Done checking on me?" He asked, coldly.

Saad niya na pinagtaka namin. "Ano naman pong konek ng buhok ko sa pagiging holder?" Tanong naman ni Soliel kay Ate adhira. "Ayy di nyo knows? haha ganito kase 'yan. Lahat ng hold ay may katumbas sa kulay ng buhok, tulad ng green na para sa mga Wind holder, blue para naman sa mga water holder, red para sa mga fire holder, brown para sa Earth holder, black para sa mga dark holder, and white para sa mga light holder, tapos kung ano man ang hold nakatadhana sa iyo ay yun ang magiging kulay ng buhok mo." Paliwanag nito na nagpabilib saakin dahil ngayon ko lang nalamqn iyon, pero ng tignan ko ang iba...

Bandang hapon na nang makatanggap siya ng isang mensahe mula sa kasintahan kaya naman ganoon na lang ang pagkunot ng kanyang noo. From BubuBear Message: Bhe idinaan ko muna kay Arnold iyong motor ngayon, may maingay kasi kaya pinacheck ko, baka hindi kita masundo mamaya, bawi ako sa susunod. Napasimangot na lang siya nang mabasa ang text ng kasintahan, isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan niya pakababa sa telepono, napatalumbaba na lang siya sa kanyang mesa sabay subsob ng mukha roon.

Puno ng determinasyon saaking tinig. "Friendship, hindi kita maintindihan." "Huwag kang mag-alala, hindi ka madadawit sa plano. At ang pangako ko sa'yo na mananatili lang ako rito ng isang buwan ay tutuparin ko pa rin iyon." "Jela, kahit habangbuhay ka ng tumira dito ay okay lang saakin. Ang hindi okay ay 'yang pinaplano mo. Hindi ako sang-ayon diyan."

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

Napahinto ako sa highway ng maabutan kong red ang traffic light. Napatingin ako sa cellphone ko biglang itong mag-ring. Nakita ko ang pangalan ni Ate Kim sa screen kaya sinagot ko ito bago ikinabit ang bluetooth earphone sa tenga. Napatingin ako sa harapan at binuksan ang makina ng makitang seven seconds na lamang ang natitira. "Hello, Ate?" ("Hello? Mikela-- I want to see tita!-- Wait baby, tinatawagan ko pa ang tita mo. Hello? Mikaela?")

Hidden Desire Cindy POV "Nung highschool kami. Mahilig mag drive travel si Niel mag isa. Minsan nakasama niya si Isabelle, kaya palagi na silang tumatakas nun at kung san san sila nakakarating. Pero isang araw nabalitaan na lang naming lahat na naaksidente sila. Parehas silang comatose. Si Nilo mahigit kalahating taon pero nagising siya at si Isabelle ay namatay."

“The kind people pretend doesn’t exist so they can sleep at night.” She followed hesitantly — or rather, was dragged by him. Each echo of boots on metal grated against her nerves. She caught glimpses: boxes stamped with foreign markings, the glint of gun barrels, the faint clatter of cash. One man approached, nervous but respectful. “Boss. Shipment’s late. The Russians held the last container.” Hades didn’t even blink. “Call them. Tell them if they’re not here in fifteen minutes, I’ll sink their next one.”