Hermana Penchang Monologue Script Novels & Stories

Parang bigla nalang akong naging manhid sa mga nangyayari sa paligid. "Tignan mo rin ang sarili mo! Hindi ka na naliligo! Ano na ba ang gusto mo sa buhay mo?!" Sermon nito sa malakas na boses. Ibang-iba ang Sister Si na kaharap ko ngayon, sa Sister Si na tinuring kong nanay, kapatid at kaibigan dito sa kumbento. "Ayusin mo yang sarili mo, Ramona! Magbalik loob ka! Nang dahil lang sa isang lalaki nagkakaganyan ka?!"

Hantungan. So as long as I live I love you, will heaven hold you, you look so beautiful in white. And from now till my very last breath this day I'll cherish. You look so beautiful in white. Mga luhang hindi mapigilan ni Loco habang tumutugtog ang musika na s'yang paborito ni Erza habang sinusuot n'ya ang singsing sa daliri ng yumaong n'yang asawa. Hinawakan n'ya ang kamay nito at hinalikan. Masakit para sa kanyang isipin na naisuot nga n'ya ang singsing nito ngunit sa wala na itong buhay.

Just to be that Diozza, just to be that friend they have before. Pero paano? Madami na ang pagbabago. Hindi lang ako ang nagbago. Madaming nabago sa aming apat. Parang ang layo-layo na namin sa isat isa. Tinapik ako ni Mahinhin sa balikat. Malamlam ang mga mata niyang nakatitig sa akin. "Pagpasensyahan mo na, Diozza. Marami lang iyan problema." Tinulak niya ang balikat ko para umupo. Tapos kumuha ng uupuan at humarap sa akin.

‘Hanggang sa muli nating pagkikita. ***** Dichas, sol y amores (ligaya, liwanag at mga pag-ibig) Te esperare, señorita Toma unos cientos de anos En la primera reunion Te mirare de Nuevo (Maghihintay ako, binibini Abutin man ng ilang daang taon Sa unang tagpuan, Muli kita’y susulyapan) ***** “She’s awake! Mom, Kahlia, Rex has woken up!”

"Ayokong maging kabit!" sigaw ko sa mga ito, napataas naman ang kilay ko nang magsitawanan ang tatlo. Anong nakakatawa sa sinabi ko? "Silly hindi ka magiging kabit princess, you're the only woman that we'll bring to the church and change the last name as Hayes. You'll be the original not a mistress and you don't deserved that title" Hermes at hinaplos haplos ang buhok ko. I'm still doubting them, so ano yung nakita kong eksena nun?

Nilaklak ko ito at halos mangalahati ito sa isang inuman ko. “I just realized, that I am still the stupid Yhra, that I never change at all. Weak and easy to destroy.” Tumingala ako at mabilis na pumatak ang luha na pigil na pigil. Ayoko talagang umiyak, pero ang bilis nila bumuhos. Hindi ko rin mapigilan, ayoko nang saktan pa ang sarili ko, pero para akong tanga at sumasagi sa isipan ko na siguro mag babago pa si Remon. “It's alright hun, enjoy the night and lets get wasted. Ayt?” I nod and bite my lips. “Sige ka, papanget ka lalo kapag umiyak ka,” Thana joked at tinampal ako sa kamay ko ngayon.

Bagamat karamihan ng perang ito ay niloko o nasayang, tiyak na hindi na niya kayang hingin ito mula sa kanya sa oras na ito! Nang marinig ni Mrs. Asuncion ang pagtanggi, nagbago ang hitsura ng kanyang mukha at nagiging matamlay: "Monica, ipinangako mo sa akin dati na tutulungan mo akong takpan ang halaga ng pera... Kaya ako tumulong sa iyo." "Naiintindihan ko! Lumabas ka na! Ako na ang bahala." Utos ni Monica na may madilim na ekspresyon sa mukha.

C51 END ANTHONY POV “You’re here…” Mahina kong wika habang hindi nakatitig lang siya sa akin. “I’m happy…K-kasi ayos ka lang…” Mahina niyang wika habang yumuko. Kahit hirap akong bumangon ay pinilit ko ang sarili ko para mahawakan ko siya, baka kasi panaginip lang ito. “‘Wag kang gumalaw Senyorito…”

Nakakagutom. "Kumain po kayo ng madami, pasasalamat po namin ito sa pagpunta ninyo at pagtanggap sa kapatid at pinsan namin." Nakalimutan ko ang pangalan niya, pero kapatid siya ni Matt kung hindi ako nagkakamali. "We're really glad po that you came to their pinning. Kahit kasi nandidito kami ay iba pa din kung may magulang, and you stand as their mother today. Thank you so much po." The other girl said.