Novel & Cerita Hermana Penchang Monologue Script

Just to be that Diozza, just to be that friend they have before. Pero paano? Madami na ang pagbabago. Hindi lang ako ang nagbago. Madaming nabago sa aming apat. Parang ang layo-layo na namin sa isat isa. Tinapik ako ni Mahinhin sa balikat. Malamlam ang mga mata niyang nakatitig sa akin. "Pagpasensyahan mo na, Diozza. Marami lang iyan problema." Tinulak niya ang balikat ko para umupo. Tapos kumuha ng uupuan at humarap sa akin.

‘Hanggang sa muli nating pagkikita. ***** Dichas, sol y amores (ligaya, liwanag at mga pag-ibig) Te esperare, señorita Toma unos cientos de anos En la primera reunion Te mirare de Nuevo (Maghihintay ako, binibini Abutin man ng ilang daang taon Sa unang tagpuan, Muli kita’y susulyapan) ***** “She’s awake! Mom, Kahlia, Rex has woken up!”

Bagamat karamihan ng perang ito ay niloko o nasayang, tiyak na hindi na niya kayang hingin ito mula sa kanya sa oras na ito! Nang marinig ni Mrs. Asuncion ang pagtanggi, nagbago ang hitsura ng kanyang mukha at nagiging matamlay: "Monica, ipinangako mo sa akin dati na tutulungan mo akong takpan ang halaga ng pera... Kaya ako tumulong sa iyo." "Naiintindihan ko! Lumabas ka na! Ako na ang bahala." Utos ni Monica na may madilim na ekspresyon sa mukha.

C51 END ANTHONY POV “You’re here…” Mahina kong wika habang hindi nakatitig lang siya sa akin. “I’m happy…K-kasi ayos ka lang…” Mahina niyang wika habang yumuko. Kahit hirap akong bumangon ay pinilit ko ang sarili ko para mahawakan ko siya, baka kasi panaginip lang ito. “‘Wag kang gumalaw Senyorito…”

Nakakagutom. "Kumain po kayo ng madami, pasasalamat po namin ito sa pagpunta ninyo at pagtanggap sa kapatid at pinsan namin." Nakalimutan ko ang pangalan niya, pero kapatid siya ni Matt kung hindi ako nagkakamali. "We're really glad po that you came to their pinning. Kahit kasi nandidito kami ay iba pa din kung may magulang, and you stand as their mother today. Thank you so much po." The other girl said.

“That’s enough!” Lahat ay napatahimik nang marinig ang baritonong boses ni Dame, tila napigtas na ang natitirang pasensya. Pati ata mga ibon ay nagsiliparan nang marinig iyon. Halos umecho iyon sa buong area. Hindi na ako makagalaw sa pwesto ko, hindi ko alam kung lalapit ako o tatakbo na lang palayo. “If you’re just going to make a scene here. I will ask you, respectfully—to just leave, auntie. Degrading a family won’t fix anything—everything. If they’re really using us, dapat noon pa. It’s just a mis—”

Nakita ko si Liam na seryosong nag-ta-type, paminsan-minsang humihigop ng kape, at walang bakas ng kahit anong bigat mula sa naging tagpo nila ni Jaxen kaninang umaga. Naramdaman ko ang dahan-dahang pag-ngiti ng aking mga labi. Ang kwento ng nakaraan ay mukhang tuluyan na ngang natapos sa huling lagda ng kontrata, at ang kasalukuyan ay unti-unti nang nagkakaroon ng mas malinaw na pundasyon dito sa sarili naming espasyo. "Architect Hera, connecting na po si Mr. Cho," untag ni Monica, kaya mabilis akong humarap sa screen at inayos ang aking suot na salamin.

Adi covered her mouth, halatang kinikilig. Then, the scriptwriter spoke up. “Is that ad-lib, Ferenz? Ang layo kasi sa script. Baliktad din. Ikaw dapat ang may other girl hindi si Aerthaliz.” “Again. I’m sorry,” aniya at tumalikod muna para uminom ng tubig. I walked alone to the first floor to change my clothes since I was sweaty from our dramatization. Afterward, I quickly stepped outside. “May gusto ba si Reagan sa ’yo?”

“THIS DESERVES A CELEBRATION!” masiglang anunsyo ni Madam Chairman, “ Congratulations Hija! “ Sabi pa nito bago niyakap si Shy at hinalikan ito sa pisngi ni Shy. Sobrang saya at nagniningning ang mga mata ni Madam Chairman ng malaman ang susunod na tagapagmana ay isang lalaki, though she don’t mind to have a grand-grand child which is girl pero iba pa rin ang paglalaki.

Unti-unting sumikip ang dibdib ko, I remember someone who cried for her father who almost died because of an incident in prison. Huminto ako sa paglalakad. Doon ko lang naramdaman ang matinding pananakit ng panga ko, gusto kong umiyak sa matinding sakit. Pero naalala ko ang isang tao na pinangakuan ko na hindi ko kahit kailan iiwan. The same woman I also broke my promise with. Nang mag-angat ako ng paningin, I thought I'm only hallucinating when I saw Aniela standing in front me. That face of once a child, those worried eyes and that familiar scent.