Novel & Cerita Hermana Penchang Monologue Script

si Cha nang makaahon din. Ilang beses niya itong sinabi sa akin noon at hanggang ngayon bukambibig niya pa rin. Mas maputi ako nang kaunti kay Cha kaya kapag nabibilad sa araw, mas nakikita ang pagbabago ng kulay ko kaysa sa kaniya. "Charlynn!" Sabay naming nilingon si Mama na tumatakbo palapit sa amin. "Nandito lang pala kayong dalawa. Halos kalahating oras kong nilibot ang buong mansyon kakahanap sa inyo," reklamo ni Mama na hinihingal pa.

Sinsero niyang paghingi ng tawad. "Apology accepted but may I remind you Miss Christelle Ramona Sandoval De Leon that you have an empire that needs to run." Napangiti siya dahil pag ganitong ginamit na nito ang buo niyang pangalan ay alam niyang umiirap na ito sa kawalan ngayon at ang bagay na iyon ay nakapagpapasaya sa kanya. "I know Miss Monica Santos Costales that's why I sincerely apologize and grateful because you're here to help me." Mahinang tugon niya.

“Hindi ako premyo na pinag-aagawan ninyo!” My chest was rising and falling. “Hindi niyo ba nakikita?” sabi ko, nanginginig ang boses. “Nasasaktan na ako… nasasaktan na tayong lahat…” Tahimik. Si Helena, nakatingin lang sa akin. Parang proud. Parang naiintindihan niya ako. “Althea is right,” sabi niya mahina pero malinaw. “This is no longer about business.”

Bahagya pa nga itong tumatango habang pinakikinggan ang sinasabi ng lahat. “I see, lahat ng sinabi nyo ay may katotohanan, don’t worry nauunawaan ko ang inyong mga saloobin.” Nakangiti pang saad ni Hannah habang pinapaikot ang isang ballpen sa kanyang mga daliri. “My apologies, hindi ko kayo nainform na ang aking ama ay nag resigned na sa kanyang posisyon. At inihahayag ko sa inyong lahat na ako na ngayon ang bagong CEO ng kumpanya.”

“The audacity of you na pumunta rito!” Galit na hinagis ni Ramy Harrigan ang pinirmahan na dokumento sa harapan ni Hera, ngunit agad naman itong sinalo ni Lendon. “At ikaw, uncle, anong tawag sa ‘yo? Your face is too thick to take my father's seat.” madiin na wika ni Hera. Ramdam niya ang pag-akyat ng dugo sa ulo nito dahil sa sinabi niya. Tumayo ito at lumapit sa kanya.

Nang mapansin ni Helena ang kunot sa mukha ni Julien, at napagtanto niyang baka magsimulang magduda si Harrison, agad siyang nagbago ng tono at seryosong sinabi, “Sir, huwag kang masyadong mabigla. Tandaan mo, nasa Mateo 7:7: ‘Humingi kayo, at ibibigay sa inyo; humanap kayo, at kayo’y makakatagpo; kumatok kayo, at kayo’y pagbubuksan.’ Ito ang biyayang ibinibigay ng Diyos sa mga naniniwala sa Kanya!” Nagpatuloy siya, “Kahit sa pinakamahirap na yugto ng buhay ko, nanalangin ako araw-araw, at ginamit ko ang bersikulong ito para palakasin ang loob ko, ipaalala sa sarili ko na kailanman ay hindi ako iiwan ng Diyos!” “Kaya binigyan ako ng pagkakataon sa buhay, nagbago ang kapalaran ko, at naging

naghihinanakit ang tinig ni Hera kaya naman kahit papano nakaramdam ako ng sakit “I’m sorry Hera! Kasalanan ko ang lahat! Alam kong hindi mo pa rin ako napapatawad hanggang ngayon! Kaya naman paulit-ulit akong hihingi ng tawad sa iyo hanggang sa mapatawad mo ako.” sabi ko naman kay Hera “You look happy! I’m glad!” halos pabulong na sabi ni Hera kaya napatingin ako sa kanya but she was not looking at me

CMMB 2 "Oh my ghad! Oh my ghad, Daryha! Ano itong pinasok mo? Kakarating mo lang then what? Sana pala hindi na ako umalis dito at binantayan na lang kita! You kiss him in front of his girlfriend, Daryha? Are you really that insane? Usap-usapan ka ng mga nakakakilala sayo, sa inyo!" Panenermon ni Herica sakin nang pumunta siya sa condo ko kinabukasan. Nakatayo pa ito at kanina pa palakad-lakad sa harap ko.

Bumuga siya ng hangin at bumaling sa kaliwang bahagi Kong saan naroon ang kaniyang ama na agad naman siyang tinanguan hudyat iyon para humakbang siya papalapit sa altar. Ito na iyon, hindi na siya pwedeng tumakas pa. Ito na Ang simula ng pagbabago ng kaniyang buhay. Napakagat siya sa kaniyang labi habang patuloy sa pag lalakad. Nang makarating na sila sa altar ay nag salita ang kaniyang ama. "Ipinag kakatiwala ko sayo ang aking anak, naway mahalin mo siya nang mas higit pa" bilin nito, tumango naman si Mr Chang "Makakaasa ho kayo"

Hantungan. So as long as I live I love you, will heaven hold you, you look so beautiful in white. And from now till my very last breath this day I'll cherish. You look so beautiful in white. Mga luhang hindi mapigilan ni Loco habang tumutugtog ang musika na s'yang paborito ni Erza habang sinusuot n'ya ang singsing sa daliri ng yumaong n'yang asawa. Hinawakan n'ya ang kamay nito at hinalikan. Masakit para sa kanyang isipin na naisuot nga n'ya ang singsing nito ngunit sa wala na itong buhay.