Hermana Penchang Monologue Script Novels & Stories

Pagkawika nito'y agad na itong tumalikod. Pumunta sa stage ang ama niya. Ipinakala sa lahat ng mga tauhan si Mr. Del Carmen. Tinawag nito ang ginoo para sa munting speech, at hindi tumanggi ang kanilang bisita. Masigla itong lumapit sa harap ng mikropono. "Thank you, Mr. Samaniego." "Hernan na lang. Masyado naman tayong pormal."

Hindi alam ni Darryl kung tumatawa o umiyak. Nasa ganoong sitwasyon si Chang Er, ngunit naisip pa rin niya na siya pa rin ang mataas at makapangyarihang Lady Chang Er? "Hoy!" Hindi na ito makukuha ni Queenie. Gumawa siya ng isang hakbang patungo kay Chang Er at sinabi, "Lady Chang Er, alam kong nahihirapan ka na nakakulong ka sa bilangguan, ngunit mangyaring respetuhin din ang iba. Lahat kami ay nakakulong nang magkasama. Ano ang karapatan mong magpahinga, ngunit hindi namin magagawa?"

Pero mukhang hindi nangyari "Sir, nag hihintay na po ang lahat sa conference room." Wika ng sekretarya ko. tumango ako at Inayos ang aking suot saka tumayo at lumabas ng opisina SELENE POV "Hoy Selene." "Bakit po?" "Ano pang tinutunganga mo dyan? Hindi kaba kikilos? nakuha mo ba yung contact number ng mayaman na iyon?" Tanong niya na tinutukoy si Mr. Montenegro

‘Yung tipong parang bigla akong nagkaroon ng kasalanan, kahit wala naman talaga. “Teka-teka, huwag kang masyadong matapang din, Corvus. Hindi natin alam kung anong kayang gawin ni Nacho. Sa ngayon, ang naisip kong plano, kagatin mo na lan ang gustong mangyari ni Nacho. For sure, ganito rin ang gustong mangyari ni Alina,” sabi ni Miss Helena kaya nagulat ako. “A-ang ano?” tanong ko.

Pakiusap ni Hara sa kanyang ina na halos hindi na maipinta ang mukha. Mariing umiling si Helena. "Hindi." Matigas niyang saad, "kung nagsabwatan man kayong dalawa na linlangin ako at kung papatagalin pa ito ay mas lalo ko lamang kayong bibigyan ng pagkakataon para hahanap ng magpapanggap na magulang niya."

Kaya kung papatulan ko pa ay hahaba lamang ang usapan namin. Hindi din kalaunan ay natapos na kami sa pagtatanim, kung kaya't ngayon ay nasa hapag na kami para kumain ng tanghalian. Ramdam na ramdam ko ayon sa gilid ng akin mata na nakatingin sa'kin si Anus, ngunit hindi ko ito pinapansin. Ang nararamdaman ko ay para sa kaniya ay para bang naglaho. Sakit at pagkamuhi na lang ang nararamdaman ko para sa kaniya. Basta parang nabura lahat-lahat ang nararamdaman ko sa kaniya dati. Ganoon talaga siguro kapag nasaktan, ganito pala ang umibig. "Calohi may gagawin ka pa ba mamaya?" Seryosong tanong ni Aling Berta.

Kapag wala talaga ang dad niya ay pakiramdam niya mag-isa lang siya at napagtutulungan. Nauudyok siyang umiyak pero ayaw niyang ipakita na mahina siya kaya pinilit niyang panatilihin ang maayos na postura. “How about you, Monica? May napupusuhan ka na ba?” baling ni Don Hernan kay Monica. Umaliwalas ang mukha ng dalaga na tila ba may naalala. “Wala pa kami sa gano'ng stage, Lo, pero ipapakilala ko rin siya sa inyo. We're taking things slowly as of now.”

Tumawa si Mon tapos at inakbayan niya ako. "Hindi. Iyong supot, iyon daw iyong kapag hindi pa tuli." Sabi niya sa akin. Napatango ako. "Circumcised iyon diba." "Gusto mo pa English, ganoon din iyon." Nakangusong sabi niya. "Sabi kasi ni Ma Hera – silent H – dapat daw as much as possible, English ako magsalita para daw bakas na Consunji ako. Ang jologs ko daw kasi magsalita."

“I’m his mom. And I haven’t even touched him.” Hinawakan ko ang kamay niya. “Hindi na magtatagal,” sabi ko. “Pag lumipat ka sa regular room, I’ll take you to him. Promise.” “You promise?” “With my entire life.” Huminga ng malalim si Helga at tumango. Kita sa mata niya yung paghahalo ng kaba, pananabik, at pananampalataya. Nagsalita si Lolo Gerardo, “Tell us, my hija. Kamusta ka talaga? Are you in pain? Confused? Ano ang natatandaan mo?”

si Cha nang makaahon din. Ilang beses niya itong sinabi sa akin noon at hanggang ngayon bukambibig niya pa rin. Mas maputi ako nang kaunti kay Cha kaya kapag nabibilad sa araw, mas nakikita ang pagbabago ng kulay ko kaysa sa kaniya. "Charlynn!" Sabay naming nilingon si Mama na tumatakbo palapit sa amin. "Nandito lang pala kayong dalawa. Halos kalahating oras kong nilibot ang buong mansyon kakahanap sa inyo," reklamo ni Mama na hinihingal pa.