Hey Stephen Lyrics Taylor Swift の小説・ストーリー

"Tayo na para makapag-practice na tayo." Napipilitan man pero tumayo na rin ako at sumali sa pagbuo ng steps. Paminsan minsan pa rin akong tumitingin sa pwesto nila. Hawak niya ngayon ang paborito niyang gitara, nakaupo siya sa harap ng microphone, at nakapikit habang kumakanta. When the right time comes, Baby, I'll stay by your side When the right time comes, I wanna be your man, oh

Masakit pero kailangan kong tiisin. I loved you every minute, every second I loved you everywhere and any moment Always and forever was just for a moment 'cause I was not the one I don't know how I loved you 'til the last of snow disappeared Missed you on the rainy days of the year Never knew of pain like this but I've got to know Thought I loved you so, why did you go?

“You already know me so well.” Nagkibit-balikat ito. “O dahil masyadong halata na namomroblema ka ngayon.” “Really? I guess hindi na ‘ko magaling umarte kung nababasa mo na ‘ko nang ganito.” “Let me guess. Ava?” Napabuntonghininga si Stephanie. “Just hearing her name makes my heart thump so wildly.” “That’s what happens when you’re in love, Ms. Orlov.”

Ngayon, may ideya na siya kung anong trabaho ang naghihintay sa kaniya sa lugar na iyon. Umiling siya. "H-hindi ko kaya! Hind ko kayang gawin ang gusto nila, ang ganitong trabaho," pagtatapat niya. Kinabahan at natatakot. "Shh! Hindi mo ba alam ang klase ng trabahong pinasok mo? Dito sa lugar na ito, hindi kakayahan, talino at pinag-aralan ang kailangan, kung 'di alindog at katawan." Malungkot itong nakatingin sa kaniya, nakikisimpatiya. "Hindi mo ba talaga kaya? Dahil sa totoo lang, hindi ka na makakawala sa lugar na ito. Malaki ang perang binayad ni Madam Hue sa nag-recruit sa iyo at hindi siya papayag na hindi siya kumita ng pera sa iyo."

Sabik na sabik akong tumakbo papunta sa kanya. Sabik akong yakapin siya. Sabik akong sabihin na nagsisisi ako. Na hindi lumipas ang isang araw na hindi ko siya naalala. Ngunit hindi ko ginawa. Dahil wala na akong karapatan. At habang pilit kong pinipigilan ang sarili kong emosyon, narinig ko ang boses ni Stephanie. "Sweetheart, parang ayoko na dito."

“It’s okay. Alam ko naman na malaki iyon, pero hindi rin naman tama na ako ang makakatanggap kaya hindi ako nalulungkot. If ever, Stephanie must be the one annoyed right now because I didn’t agree with the PK. She must have already imagined gaining so much if I have accepted it.” [Trojan Virus Top Hater: You’re good, you’re good, Dragon Clarinet.] [Taylor Reed: We can’t fool a smart girl, can we?] [HAHAHAHAHAHAHA. Kakagaling ko lang kay Steph. Grabe ‘yong mukha niya! Akala niyo na-depress e.] [If I were her, made-depress talaga ako. Magkano ba naman ang nawala.] [Success ang ginawa nh baby namin.]

Ang laman ng screen ay parang apoy na unti-unting sinusunog ang aking katahimikan. ‘Drake De La Joya, scandal with stepdaughter?’ ‘Forbidden love exposed’ ....ang mga linyang ito ay kumakagat sa akin, at kahit hindi ko gustong aminin, ang mga mata ko ay naghahanap ng isa sa mga iyon...si Drake. Ngunit wala siya.

Only I and Nathaniel are waiting for the rhythm of the song in our earphones. It's just us. Just us who can hear the song. I can remember from the intro of the song, it's Everything from Taylor Swift. "Everyone sing together! Wave your hands!" Khaycee said, so Nathaniel is singing along with the song, our song. I don't wanna look at anything else now that I saw you, I don't wanna think of anything else now that I thought of you, I've been sleeping so long in a twenty-year dark night, And now I see daylight, I only see daylight.

Ilang buwan din kaming hindi nagkikita at sa mga buwan na nagdaan, bigla ko silang na-miss! "No! Hindi pwede! Sa nasabi ko na, kung may gusto ka sabihin, sabihin mo na sa akin ngayun na! Look Anyana, pinutol mo na ang ugnayan natin! Sinunod ko na ang nais mo..ano pa ba talaga ang gusto mo? Hindi ka pa ba nagsasawa? HIndi ka pa ba napapagod?" seryosong bigkas ni Stephen na labis kong ikinagulat!

Kapagkuwan, ay tiningnan siya nito at inabot ang kanyang kamay. “Mami-miss mo b-ba ako?” His voice is hoping that she will miss him. Tumaas ang sulok ng kanyang labi at tumango. “Oo. Kaya dapat galingan mo.” Para itong masunuring bata na tumango. Hinila siya nito at wala sa sariling napapikit siya nang ipaglapat nito ang mga labi nila. “Mami-miss kita ng s-sobra, S-Steph. I love you.”