Hidden Figures Novels & Stories

Kabanata 13 FANA’S POV Kinabukasan, pagpasok ko sa unit, parang may kakaiba sa hangin. Hindi ko alam kung dahil ba sa bagong araw, o dahil sa utak ko na hindi matahimik mula kagabi. Para bang may nakasabit na invisible banner sa pader: Countdown to Gala Night—5 days left!

IT'S been one month and I'm still adjusting myself without him. Without Sebastian in my life. I remembered the day of his flight. He maybe doesn't know but I was there at the airport. I was secretly seeing him off while hiding myself, crying silently. Hindi pweding makita niya ako. Sapat na ang makita ko siya sa huling araw na iyon kahit hindi niya alam. Maliban kay Kolin ay wala nang ibang nakakaalam na nando'n ako.

Humiwalay naman ito ng yakap at tiningnan siya. "Kahit hindi mo 'yan sabihin alam kong yan ang irarason mo sa'kin. Kailan ba ako nakarinig ng reklamong pagod ka na? kung naiinis ka dahil sa trabaho mo? Dahil minsan Tasha wala akong narinig. Lahat kinakaya mo kahit hirap na hirap kana." Malalim na nagpakawala siya ng buntong-hininga at iniwas ang tingin sa kaibigan. Humiwalay na sa kanya ang kaibigan at bumalik na sa trabaho. Habang siya ay inilibot building.

Iniikot ang aking ina ang wheelchair ko upang iharap sa kanya, si Blair naman ay kinuha ang kaniyang cellphone at pinagpatuloy ang live habang nakatutok sa aming dalawa ni Achetbir. Isang pulang maliit na kahon ang inilabas ni Achetbir mula sa kanyang bulsa. Hindi ako tanga upang hindi malaman kung ano 'yon, hindi ako lubos na makapaniwala na nakahanda na s'ya para rito. Matagal na ba n'ya itong inihanda? "Jandie Mendoza, my secretary, the girl who hide the billionare's heir. Will you marry me?" puno ng emosyon na tanong ni Achetbir.

Isang panaginip lang ang lalakeng yun para sa kanya na kahit kailan ay hindi mapupunta sa reyalidad. -------- Doon nagwakas ang textserye ni Marvin at Jolina na simula naman ng panibagong istorya ni Marco Chavez na CEO ng isang kumpanya at kanyang sekretarya na si Secretary Kim. ♥️

Nasa pintuan siya ng CR at hindi naman siya kaagad napansin ng dalawang tauhan ni Marco na nakatayo sa magkabilang side ng pintuan dahil sa may pumasok rin na iilang tao sa loob ng Rest room na tinatayuan nila. Dahil sa nakikita ni Lily ang mga taong naglalakad sa loob ng airport ay agad niyang napansin ang isang pamilyar na mukha. Nanlaki ang kanyang mga mata ng makita niya iyon kaya napakuha siya ng kanyang wallet sa kanyang cute ng sling bag at binuksan ito. Doon ay may tinago siyang litrato ng isang lalaki. Nang makumpirma niya na ang taong nasa litrato na nasa kanyang wallet ay ang taong nakita niyang dumaan sa harapan niya ay parang may sariling isip ang kanyang mga paa na sumunod dito

CHAPTER 137 – “Everything They Hid” “Hindi agad sumisira ang katotohanan.” “Naghihintay muna ito hanggang sa oras na handa ka nang magising—pero huli na.” Tahimik ang hidden archive room. Mas malamig pa kaysa sa lahat ng war rooms na napuntahan ko. Walang tao. Walang ingay. Kundi ilaw lang ng mga lumang monitor at files na parang libing ng mga taong hindi na pinangalanan.

Magpoprotesta pa sana si Christine pero agad akong nakalabas ng library at nagmadaling bumaba. Tinakbo ko ang pagitan ng library at ng building namin. Habol ko ang aking hininga dahil sa pagod at init ng araw. Lumiko ako sa pasilyo kung nasaan ang mga locker, bigla akong natigilan nang hindi inaasahang makita si Sierra sa hindi kalayuan. Nakatalikod siya sa akin kaya hindi niya ako napansin na dumating.

KIARAH'S POV Malamig ang ihip ng aircon sa loob ng pribadong opisina ni Lucas, pero pakiramdam ko ay pinagpapawisan ako nang malapot. Nakaupo siya sa swivel chair niya, ang mga siko ay nakapatong sa malapad na mahogany desk, at ang mga matatalim niyang mata ay nakatitig nang diretso sa akin. Wala siyang ni isang kurap. Parang binabasa niya ang buong pagkatao ko, binabalatan ang bawat sikretong pilit kong itinatago.

Nasa kotse na nga sila ngayon at bumabyahe na papuntang bayan dahil doon ang mall dito na dinarayo ng lahat. Balot na balot si Bethany sa takot niya na makilala siya ng mga tao. So far, hindi pa naman siya hinahanap ng mommy niya through local TV. Iniisip niya na kinakalma siguro ng mom niya ang sarili nito at ayaw niyang mapahiya ang angkan nila kung sakali mang malaman ng lahat na nawawala siyaa. Kilala niya ang mommy niya. Hindi iyon gagawa ng kahit na anong ikakapahiya ng pangalan ng mga Chavez.