Hidden In Tagalog Novels & Stories

Dama ko ang kalayaan na halos apat na buwang nakatago sa ilalim ng kadiliman. Hindi ako nangahas na buksan ang aking mga mata. Takot ako na makita ang malupit na realidad. Nanginginig ang aking mga kalamnan. Malakas ang bundol ng aking dibdib kung bakit ay wala akong mahanap ang rason. "Dalhin n;yo ang salamin dito," sabi ulit ng babae na may langkap na kasabikan. Ilang segundo ang nakalipas may narinig akong lagitgit na animoy may kinaladkad na mabigat na bagay. Alinlangan kong tinikop ang aking mga palad.

Biglang nabalot ng takot ang kanyang sistema. “Did I just see a ghost? O lasing lang ako?” He couldn’t define if this was just a hallucination or something he can’t explain. Sa sobrang curious nya, sinundan nya ang bata kung saan ito patungo. Nakita nya itong pumasok sa isang kwarto malayo sa mga tao. “Bakit hindi ko alam na may ganito sa bar ni Bradly, is he hiding something? Baka naman may naanakan sya at dito itinatago, loko ‘yun ah,” he whispered to himself.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

At nang makapasok na ang tatlo ay sunod na pumasok ang yaya saka siya. Inalalayan siya ni Selim na pumasok sa loob ng sasakyan saka ito sumunod sa kanya. Mabuti na lang talaga at sumama si Selim. She really didn’t expect him to come with her here in the Philippines. Kasi hindi ito nakakaintindi ng Tagalog! Ang tagalog na tanging alam nito ay pagmumura… which was ‘tang ina.’

Humugot siya ng malalim na hininga para kumalma at mabilis na nakaisip ng iedya. Maraming tagong daan sa pinagbabawal na lugar sa likod na kabundukan ng Hidden Hero Sect. Masalimuot ang mga sikretong daanan, parang isang malaking underground maze. Kung gagabayan niya ang babaeng 'yon sa sikretong daanan, hindi siya makakakuha ng pagkakataon na saktan siya.

hindi pwede, ano siya sinuswerte? "Yeah, why I forgot that you are rich?" sarkastikong wika ko. "It means I am rich too!" ani naman ni Antalia na malaki ang ngiti. "Yeah, because you are the only heir," sagot ko dito. Sana all nag-iisang tagapagmana. Siya na swerte.

Mabuti na lang at hindi siya nagigising sa sobrang ingay. "Babangga tayo, Manong!" sigaw nung kung sino man dahil hindi ko na ito tiningnan. Niyakap ko ang kapatid ko hanggang sa maramdaman ko na may yumakap sa amin. "Mama!" Umiiyak na sabi ko at bumangga na nga kami sa hindi ko malaman kung saan at unti unting nawala ang mga sigawan.

"Ano bang kailangan mo sa akin? Wala kang makukuha sa akin." "You sure?" seryosong tanong nito. "Don't tell me hindi mo ako kilala? Well, let me introduce myself. I am Greg Estrada—a famous actor and model in the country. At ako ang lalaking nakasama mo noon. And I know you know that something has happened to us. We had se—"

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."