Hiding The Pain Quotes Novels & Stories

"H-ha?" Iminulat ni Axcel ang kanyang mata at walang sabi-sabing siniil sya ng mainit na halik sa gabing malamig. Madaming tao ang nag sasabi ng katagang, 'Let the Rain, wash the Pain of Yesterday', sa kanilang dalawa makakaya kaya ng ulan na burahin ang sakit sa puso ng dalawa? Isang halik, halik sa gitna ng ulan...

Na kahit sa kahuli-hulihang sandali, wala ako sa tabi niya. They say it's better to feel your pain than hide it. Dahil kahit gaano itago ng isang tao ang sakit na nararamdaman niya, it's still there. At the end of the day, when all the things he's doing is done, it will find its way to get to him. Dahil hindi naman tuluyang nawala ang sakit, nakatago lang sandali. But how do I know if I'm feeling it the right way and not hiding it unintentionally? At hanggang kailan ko kailangang damdamin ang sakit bago ito tuluyang mawala?

hikbi ko sa kanya. " No.. no.. don't say that. I'm here.. I'm always here, hindi mo kasalanan ang lahat, stay strong. Nandito lang ako sa'yo at sasamahan kita, okay? Just cry, I won't judge you, never." ani to. Tumango ako sa sinabi niya. Hinayaan ko ang sarili ko na umiyak. Hanggang humupa na ang lahat na naramdaman ko na masakit.

Para akong bata na nakayuko at pinapahid ang mata ko habang sumisinghot. “Try to understand the pain, maybe that’s the only thing that can heal you. Admit it to yourself that it can never be forgotten that easy, what we fear is what we attract Sierah. That’s the reality.” Sinubukan niyang paaganin ang nararamdaman ko hanggang sa maya-maya ay kumalma na ako.

"I know my sorry won't bring the past back. Hindi na nito maiwasto ang mga pagkakamali ko at hindi na maibabalik ang mga nawala. Alam ko na kahit anong gawin ko hindi ko na mababago ang mga nangyari. Hindi na mababagong nasaktan kita, nasaktan ko ang babaeng mahal ko. " Pinigilan ko ang sariling humagulhol. Muli kong naramdaman ang sakit dahil pinaalala niya sa akin. I've been praying for the pain to hurt no more but I couldn't do so. The pain is still there. But I swear, ayoko na nito. I want to forget this pain. This pain will do no good to me.

singhal ko bago siya tinalikuran. Pinalipas ko ang sabado na puna ng sama sa loob. Humiga ako sa kama at tinakpan ng braso ang mga mata. How can I conceal this heart that races like a wild drum every time her image flashes in my mind? Nakakabaliw ang sakit na iniwan niya sa puso ko. Bawat pikit ko ay nandyan siya, sinasakop ang isipan ko at pinapakapos ang hininga ko. How can I hide a fire that burns so fiercely within me?

Para bang gusto niyang akuin kahit kaunti ang sakit na nararamdaman ko. “Cry if you want to…” mahina ngunit sapat para marinig ko. “You don’t have to hide it from me.” At sa simpleng mga salitang iyon ay tuluyan nang bumagsak ang pader na pilit kong itinayo para pigilan ang sarili kong masaktan.

aniya na parang hindi pa rin natutuwa sa akin. “And last night, well… I don’t know what to say,” nahihiyang wika ko at napangiwi pa. “I was so drunk, and at one point, I want to forget. Kasi ang akala ko… kayo talaga ni Ara. I’ve been hiding the pain these past few days, taking them inside me all alone, and I want to forget…” dagdag ko pa. “Mababaliw ako sa ‘yo, Aliyah…” mababa ulit ang boses na wika niya kaya bahagya akong napanguso.

Tsk hindi nanaman niya ako pinatapos! "Yes, I really don't know. Kasi you always hide your emotions. You always keep the pain! Kahit manlang pinagtanggol mo yung sarili mo, sinampal mo man yung hayop na lalaking yun!" galit na galit niyang sinasabi sa'kin. Nakatingin ako kung saan dahil ayokong magtagpo ang mga mata namin, hindi ko rin alam kung bakit ko ba iniiwasan ang mga mata niya.

Sumisigaw na ako sa sobrang sakit at umiiyak dahil hindi ko alam anong gagawin para mawala 'yong sakit. I just wanna stop this pain, I can't take it anymore. ---------- Read.Vote.Comment © michiekelss