Novel & Cerita Hiding The Pain Quotes

Nakakapanghina, nakakapangmanhid, hindi ko na alam kung anong gagawin para lang maibsan ang sakit. Durog na ako pero parang paulit-ulit pa akong dinudurog. Parang wala ng katapusan lahat ng paghihirap na naranasan ko. Ano ba ang kailangan kong gawin para matigil ang lahat ng to dahil sobrang sakit na. Oh p-please can someone help me stop this pain? Please, stop this pain...I'm begging...I'm begging. This pain is killing me.

Ang sakit pakinggan ng mga iyak naming dalawa. Marahan niya akong pinaharap sa kanya. Maingat niyang pinahid ang mga luha sa pisngi ko pero walang ampat ang pagtulo ng luha mula sa mga mata niya. He's hurting too. No matter how hard he tried to hide the pain he's feeling I can feel it.

seryosong turan niya sa akin pero hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko na mapahalakhak ng malakas at hinahampas ang aking mga hita. "Bro, okay ka lang ba? mukhang lasing ka na yata?" aniya habang patingin-tingin siya sa aming paligid. Patuloy pa rin ang paghalakhak ko ng malakas, subalit sa pagkakataong iyon ay may kasama nang pagluha sa gilid ng aking mga mata. Paunti-unting humihina ang pagtawa ko kanina at paunti-unti ring nagiging malungkot ang kaninang masaya lang.

tingin nito sa kanya habang nilalantakan na ang pizza na inorder nito kanina. "Hindi ganoon kadali ‘yon." Salungat niya sa sinasabi nito. "Alam kong hindi madali. Pero ano ba ang madali para sa iyo? Ang bigyan sya ng chance? O, pahirapan ang sarili mo hanggang sa kainin ka nyang sakit na nararamdaman mo? I've been through a lot of pain, Ash. You knew very well that pain is like my oxygen to live with. But now, see I've learned how to live with it. Nasasaktan ako pero at least nagiging masaya ako. You see my point? Pain and happiness coincide on each other. Hindi porke’t ayaw mong masaktan hindi ka na masasaktan…"

Lalo na at sobrang puti pa ng ngipin, parang commercial model ng toothpaste. Tinuro niya ang mga mata ko. "Sabi ng mga 'yan, oh. May mga tao kasing kapag titingnan mo sobrang ganda ng ngiti pero sobrang lungkot naman ng mga mata. We, humans, tend to hide our pain just by smiling but our eyes can't hide what we truly feels." I was speechless. Hindi ko akalain na kaya niyang magsalita ng matino. Akala ko puro kalokohan at katarantaduhan lang ang alam niya.

halinghing ko na sa sobrang sarap ay lumiyad na ako habang gumagalaw sa ibabaw niya. "Shit...Ah-I want tooo...cummm...Ah-I need to poooop Sofie ahhhhhahhhh....f*ck this fe-feeling...mo-move faster until I pooooooooop.....ahhh...f*ck!" na nginginig na utos niya. "Ma..ahhhhahhh.. la-lalabasan na din ako...hindi ko na to kaya pa...ahhhh...ah..ah..." tugon ko.

Kita niya ang dugo sa daliri ko. Hinawakan niya iyon. Pinagmasdan. “You’ll learn,” sabi niya. “Pain teaches faster than kindness.” Hinila niya ako pataas. Ang mga daliri ko, masakit. Ang dibdib ko, mas masakit. “You don’t want me,” sabi ko, halos pabulong. “You want a ghost.” Natigilan siya. Isang segundo. Dalawa. Tapos ngumiti siya—hindi galit. Hindi rin masaya.

Sana kasi, nandito sya. I was shaken cheaply and punched in the road. I didn't even feel any pain but I could already see every blood flowing every finger of mine. Where did it all start? I've had enough, haven't I? Where am I missing? .why do I have to suffer such pain putang ina. The pain every time I think of the words "YOU'RE JUST ENOUGH" then it comes from her mouth.

Ayaw kong makita ito nina Mom and Dad baka mamis-understand nila at sabihin nilang nakipag-away ako. Habang nilalagyan ko ng concealer ang mga pasa ko pagak akong napangite.Concealer use to hide some dark spots,acnes and other unpleasant spot on our face.When you want to hide your acnes you can use it.How I wish may concealer din for my pain.A concealer which can hide my dark spots in life. Joaquin sighed."Bakit ba pati sa akin ay galit ka?" he asked at muli akong nilapitan.Dahil tuloy doon ay muli akong napa-ismid...can't he take a look that I don't want him besides me?

is just a torture. Gagawin niya ba talaga lahat ng sinabi niya? Raddix, would you really kill me? Hinayaan ko ang sariling lamunin ng labis na kalungkutan. Tuloy-tuloy ang pag-agos ng luha sa mata ko tila wala na itong balak huminto. Hindi ko na inisip kung may makakita sa akin ngayon, ang gusto ko lang ay maibsan iyong sakit. The pain is just too much. Iba pala kapag galing sa taong mahal mo iyong masasakit na salita... doble iyong sakit na mararamdaman mo. Para akong sinasaksak ng paulit-ulit.