Novel & Cerita Highschool

“Ginagalang ko po kayo. Pero hindi ko tatanggapin ang mababaw na paghingi ng tawad.” Ibinaba niya ang hawak na piyesa. “Ang senior year ko sa high school ang pinakamasakit sa buhay ko. Hindi ko iyon makakalimutan.” Tumunog ang telepono niya. Tumayo siya upang sagutin iyon. Si Neriah at si Havoc Lumapit si Neriah na may dalang prutas. “Uncle, gusto ninyo po ng prutas?”

“Hindi ka nakatapos ng high school, tama ba?” Alam ni Avery na hindi ito tanong ng pag-aalala, kaya simple lang siyang sumagot. “Oo.” Sa kanyang nakaraang buhay, sabay silang nakapasa ng kapatid niyang babae sa high school, at mas mataas pa ang grado niya noon. Pero siya ang napilitang tumigil. Lumala ang negosyo ng pamilya, kaya nagtatrabaho siya ng tatlong part-time araw-araw para makatulong. Samantalang ang kapatid niya, nang mapangasawa sa pamilyang Guzman, agad nakapasok sa isang exclusive university.

Panay sana all na kasi ang mga kasamahan ko kaya naiilang tuloy ako. Tulad nga nang sabi ni Shanna, maingay talaga kumain lalo ang mga boys, maraming baon na kwento. Some of them kasi na kasama nila ay magkaklase noong nag-aaral pa sila ng college and some of them ay high school friends. So, sa kanilang lahat, ako lang itong highschool palang ang narating at wala pang kasiguraduhan kung kailan ulit makakabalik sa pag-aaral.

sabi niya kaya kumunot ang nuo ko. "Hahatiin into groups ang buong studyante ng Vampire High. Kung saang lahi ka doon ka. Lahat ng Pure Vampire mag sasama, lahat ng Half Vampire at Half witch mag sasama. Ipag sasama sama nila ang mga lahi na mag kakapareha at ihihiwalay sa iba."sabi niya. "Bakit naman?"tanong ko. "Kasi magkakaruon ng Game bilang selebrasyon sa ika 29768 years ng Vampire high. Kaya maswerte ka kasi makakasali ka sa larong yun."sabi niya.

Nang makatapos siya ng high school ay hindi na siya nakapag-aral pa kaya’t minsan ay nakakaramdam rin siya ng inggit sa mga kaeskuwela na tumuloy sa kolehiyo. Minsan ay napapaisip siya kung bakit ganoon ang buhay. Tila unfair at hindi pantay-pantay. May pinapaburan nga ba talaga ang tadhana? At dahil sa madalas madarang sa apoy dahil sa pagluluto ng kakanin ay unti-unting lumalabo ang kanyang paningin.

Kung tinanggihan niya ang University ay mas lalo na ang high school pep rally na tila wala namang kabuluhan. "Dahil ba tinanggihan mo ang University ay kailangan mo ring tanggihan ang High School?" tanong ni Sophia kay Francis at saka nya itinulak ang makapal na tambak ng impormasyon sa harap ng lalaki. "Narito ang mga impormasyong kailangan mo bilang kapalit ng pagsama mo sa akin sa mobilization meeting ng mga graduating students sa High School," dagdag pa ni Sophia

malamig na wika ko na nagpagulat sa mga kaklase ko. "I'm not in high school!" "Kasi utak mo 'yung high school." "Sa high school kasi maraming away do'n, kung gusto mo doon ka na lang makipag away nasa college na tayo pero ganyan pa rin ang utak mo. I-try mong bumalik sa high school para naman maki-jamming 'yang utak mo." Nakataas na kilay pang malamig na wika ko. Nanlilisik ang mata n'ya habang nakatingin sa akin

Taong may gustong marating o matapos. Ay sunod naman niyang dinaluhan ang Senior High Als for learners na ang edad naman ay labing walo, iyon ay sa kadahilan na malayo na ang edad ng mga ito para bumalik pa at sa mga learner na hindi pa kaya ang regular class ng grade eleven at may trabaho.

"Ilang taon ka na ba?" "13 na ako. High school na dapat nitong pasukan. Kaya lang mukhang hindi na ako makakatapos sa pag-aaral. Kaya ako umalis ng bahay at pinayagan naman ako nina tatay at nanay dahil gusto din nila na makatapos ako. Wala kasi kaming sapat na pera para makatapos lang sana ako ng High School." Tumigil siya. Napahaba yata ang sagot niya sa tanong ni Jay.

paliwanag ni Aston. "At walang masama doon... Pero tandaan mo rin ito. Ang high school ay para ihanda kayong lahat sa buhay sa labas ng paaralan, para maging responsableng mamamayan, at matutunan ang mahahalagang kaalaman gamit ang kritikal at praktikal na pag-iisip," dagdag ni Astley. "Huwag mo ring kalimutan ito. Ang high school ay para rin sa kasiyahan, paggawa ng magagandang alaala kasama ang mga kaklase, at pakikipagtulungan sa iba," dagdag naman ni Francine.