Novel & Cerita Highschool

Dahil naging valedictorian ito noong Elementary at ngayon ay nasa High School na. Napakasimple naman ni Julieanne sa edad na labing pito. Nasa kolehiyo na ito at kumukuha ng kursong Education. Si Julieanne ang klase ng babae na hindi na kailangang mag magmake up para lang gumanda. Sobrang maganda ito kahit na katulad ni Jane na kayumanggi din ang kulay ng bakat nito. Kaya marami ang mga umaaligid na mga kabinataan sa lugar nila.

Saka dumiretso na kami pabalik sa hospital. “Yan yung highschool namin dito. Dyan ako nag-aral ng sekondarya. Nakakamiss mag-aral, kahit nga medyo may mga hindi magandang nangyari, pero masaya parin ako na na-experience ko yun.” “Baliw. Anong maganda sa hindi magandang nangyari? Ano ang masaya doon?”

Iyon nga lang, magkakahiwalay per department kaya hindi rin magkakasama talaga sa iisang lugar. The elementary have their own building, ganon din pareho ang junior high school at senior high school. Mas malaki nga lang ang building para sa mga senior high dahil sa iba't ibang laboratory para sa bawat strand na mayroon. While the college have their own vicinity na hindi accessible sa lower years. At madalas ay hindi rin kami sabay lalo na kung pauwi since magkaiba naman ang schedule ng elem sa high school. Ngayon lang dahil nataon na absent ang teacher para sa aming unang subject.

Tumango naman ako, "Yeah, it's just that hindi ko makita si Shan kasi. Pupunta sana ako doon sa kabilang building." Malaking-malaki ang mga buildings namin sa school na yung tipong mawawala ka kapag hindi mo kabisado ang pasikot-sikot sa mga shortcuts. As I said, nasa Main Building ako pero kailangan po pa tumawid sa Main Highway para makapunta sa Senior High Building and kung saan nandun din ang PE Hall and Gymnasium. There is a shortcut here somewhere sa Main Building kung saan dadaan ako sa overpass ng school upang hindi ko na kailangang dumaan pa sa highway and the busy road.

"Ikaw ba?" "Middle school is already worst for me and highschool? No cap, mas worst sya para sakin. Panghuli naman ay college, worst din walang pinagkaiba." Medyo napanganga ako sa naging sagot nya. Di ko expect na mababanggit nya ang salitang worst ngayon. "You know what? Muntik na akong hindi makapag tapos ng college. I mean, muntik kong hindi na ituloy ang pag-aaral sa college."

Pumwesto ako sa likuran niya at niyakap siya upang lambingin. "Kayang-kaya ko po iyon. Suma-sideline din naman ako nitong High School ah. Nakaya ko naman, salutatorian pa nga." "Sa High School iyon. Iba sa College. Mas busy na kayo n'yan kasi mas marami na kayong gagawin." "Auntie, kaya ko po. Ako pa ba?"

or someone? These close friends of mine are my high school friends and classmates. They are now in their 4th year in college. Iba-iba ang courses namin at class schedules kaya dito kami sa canteen tumatambay tuwing pareho ang vacant namin, just like now.

Sa halip ay komportable lang siya sa presensya ng binata. May kaba oo, pero hindi takot. Kundi yung pakiramdam gaya nung mga teenager pa sila. Maya maya pa’y narinig niyang tumikhim si Renz bago ito nagsalita. “So.., how’s life after high school?” pagkuway tanong nito. Nagkibit balikat si Arah. “Wala masyado. Academy, training, trabaho. ” Bahagyang tumango si Renz.

May kaunting inuman din para mas sumigla ang gabi, at dahil sa udyok ng mga kasama, naparami rin ang nainom ni Shuvee. Sa kanilang mga magkakaklase, may mga naging maayos ang buhay at mayroon ding medyo minalas. Habang lumalalim ang gabi at napag-uusapan ang lumipas na panahon, nagsimula nang lumabas ang mga panghihinayang. "Kung alam ko lang na ganito, nag-aral sana ako nang mabuti noong high school at hindi nag-cutting classes."

Chapter 7 One month and a half na lang ang hihintayin namin at sa wakas patapos na kami sa high school life na ito. Nakakalungkot kasi iiwan na namin ang paaralan na naging tahanan na namin ng apat na taon at hindi lang iyon ito rin ang panahon na magkahiwalay kayo ng landas ng mga kaklase at kaibigan mo.