House Chores In Tagalog Novels & Stories

Hangang sa magkaroon ng ilaw ang boung bahay. Quarter to 2 pm. Na siguro. Tinali ko ang buhok ko. Inalis ang mga cover ng mga gamit. Actually mahirap maglinis ng bahay mag-isa, pero okey lang at least desisyon mo kung saan ilagay ang mga bagay -bagay. Ng... "Tockoooo..... Tuckooo....Tuckooo..." Wow. May kasama pala ako. "Salamar sa pagpaparamdam gecko. Kaya lang parang wala ka namang maitutulong. Matulog ka na lang dyan kung nasaang ding-ding ka man."

“Wow! May breakfast na!” Tumango ako, “Eat well.” Nagtungo na ako sa taas upang mag-ayos na ng sarili ko. 3 subjects lang ang meron ako ngayon; Ettiquette, History, at Physical Education. Pagkarating ko sa kwarto ay napagpasyahan kong mag-ligpit muna saglit sa kwarto ko, para hindi magulo mamaya. Ini-ayos ko ang kama ko. Saka 'yung ibang gamit na nagulo.

At hindi ako aasa. After working for three hours straight, the house was finally clean. I gulped as I looked at Thorn's sweaty body. Galing siya sa kusina at naglinis doon pagkatapos niyang magwalis sa labas. I tried to look away but my eyes kept on darting at his well-defined muscles. "Thanks for your help." I told him and he nodded, smirking.

Huminga ito ng malalim at saka bumalik sa inaayos nitong gawaing bahay. Simple mamuhay si Dalisay. Hindi gaya sa bahay nila Tala, walang yaya na nag-aayos ng mga gamit niya at mag-i-spoil sa kanya. Sa bahay, magkatulong sila ng mamang niyang maglinis, maglaba, at magluto. Walang silbi ang mga lalaking kasama nila pagdating sa gawaing bahay, pero maaasahan naman sa mabibigat na trabaho gaya ng pagsisibak ng kahoy at pag-iigib ng tubig para sa mga gulayan ni Dalisay. “Tala, darating na ang asawa mo, maghain ka na,” noong una ay naiilang siya sa tuwing sinasabi ito ni Dalisay. Sa huli ay nasanay na siya.

Nasaan si Mama? Nagmamadali akong tumakbo pababa para hanapin siya. Wala sa kitchen at dining area, wala siya sa washroom, wala sa livingroom, wala rin sa office. Sinubukan kong lumabas pero naka-lock ang main door, umikot ako sa kitchen pero naka-lock din ang pintuan. "Mama! Mama nasaan ka?!" naiiyak kong sigaw. Bigla namang bumukas ang TV at nag-flash dito ang 18th birthday video ko. Masaya kami, nandoon ang mga friends ko, family and relatives. Nakaupo lang ako sa sahig habang pinapanood 'yon.

Talagang napabayaan na ang lugar na ito. My eyes went to the simple wooden house. Isang palapag lang iyon, gawa sa mamahaling kahoy lahat ng bahagi. I found myself walking inside as I wander around the place. It's cozy. Unlike outside, this place maintained its beauty. There are cobwebs, some dust probably because it lacks of cleaning. Ang mga furniture ay natatakpan ng mga puting telang puno ng alikabok.

Kunwari busing busy ito sa paga ayos sa kusina. "Why bother with those dishes, hmm?" Sunod ng sunod naman si Brix kung saan nagbibusy bisihan si Mira. He also squinted his eyes and bit his lips while staring at the very busy Mirasol. He keeps on getting near her, but she always makes a move to get away from him pretending to be very busy doing household chores. "Aling Martaaa!" Nagulat si Mira nang biglang sumigaw si Brix at tinawag ang kanilang maid. Patakbo itong lumapit sa kanila.

I whispered and followed the future mother-and sister-in laws. I frowned to the changes of the house. Before, the shining floor will welcome you and the colourful decorations, now it looked like a storm raged inside the mansion. I gulped a couple of times and blinked about the ideas in my mind. "Why are just standing there? Start cleaning. Don't worry and I'll give you a big amount of money after you finished all of these," said Achetbir's mother, emotionless. Tila may batong nagbara sa 'king lalamunan ng sandaling iyon. Tumikhim ako at tumungo bilang pagrespeto. "Nasaan po ang mga kagamitang panlinis?" magalang na tanong ko.

Tahimik lamang silang dalawa hanggang sa matapos. Siya ang naghugas ng pinggan dahil siya naman ang katulong dito. Si Shawn naman ay umalis at wala naman itong sinabi na kahit ano sa kanya o binilin man lang. Pagkatapos niyang maglinis ng mga pinagkainan at maglinis ng buong kusina ay pumunta naman siya sa kwarto ni Shawn upang linisin iyon. Hindi naman ito makalat ngunit tambak na ang labahan nito. Inilagay na lamang niya ito sa isang basket upang maaga niyang malabhan kinabukasan. Kahit na pagod na siya ay parang hindi niya naiisip iyon dahil sa ganda at laki ng bahay nito. Pakiramdam lang niya ay siya ang may-ari at nililinis niya ang sarili niyang bahay.

“Talagang wala ka pa ding maalala?” Umiling ito. “Wala pa. Hachooo!” Lumayo si Blue. “Wag mo’kong hahawaan. Hindi ako puwedeng magkasakit.” Kumuha si Blue ng malinis na basahan. Sinimulan niyang punasan ang mga gamit na nabasa sa kusina. Nasanay siya sa ganitong gawain dahil kahit saan siya nakikitira no’ng nagsisimula pa lang siya rumaket.