Housekeeping Romane & Geschichten

Dahan-dahan niyang pinihit ang knob at itinulak ang pinto-pero imbes na ang presensya ni Alyssa at ng mga bata ang bumungad sa kanya, ibang eksena ang sumalubong. Dalawang housekeepers ng Azure Park ang abala sa pag-aayos. Isa ay nagliligpit ng mga kumot, isa pa'y nag-aayos ng mga unan at tinatanggal ang mga baso sa mesa. Amoy pa rin niya ang faint scent ng lavender fabric spray na palaging ginagamit ng resort, pero may halong faint trace ng pamilyar na amoy-parang amoy shampoo ni Alyssa na kahit ayaw niyang aminin, kabisado niya pa rin.

Payapa ang paligid dahil nasa itaas ito banda, sa madaling salita ay over looking ang pwesto nito, gayunpaman sinigurado parin niyang maayos ang siguridad ng bahay para sa mga magiging anak niya. Buwan-bwan niya itong itinatawag sa care taker upang linisin dahil mayroon siyang mahahalagang gamit na naroroon sa loob. lahat ng espesyal para sakanya ay naroroon lamang at siya mismo ang nag lilinis.

sabi ko in a matter-of-fact tone of voice. "The master's bedroom," sagot niya habang nakatitig sa akin. "Wala tayong kasama sa bahay because I don't want to be with other people. Magluluto lang ng almusal ang kasambahay ko dito, maglilinis ng bahay and after that, umuuwi na siya. Babalik siya sa hapon para maglinis ulit at magluto ng hapunan and after that, uuwi na siya. So most of the time, tayong dalawa lang ang nandito sa bahay," mahabang paglilitanya ni Kallen.

Weekly kung maglinis doon ang caretaker ng bahay. "Dito ka muna mamahinga, silid ito ng mga lolo at lola ko," aniya. Walang imik itong naglakad papalapit sa malaking papag na may makapal na kutson. Nakita niyang pinagpag nito ang bed sheet. Tumaas ang isang kilay niya. "Mukha lang luma ang mga gamit dito pero tinitiyak kong malinis naman lahat, mayroon naglilinis nitong bahay lingguhan kaya free ito sa germs," sarkastikong saad niya.

Hindi man niya aminin, may kakaibang ginhawa ang buhay doon. Ang buong sistema ng pananatili niya sa mansyon ay kontrolado ng isang sleek na digital terminal sa loob ng kanyang kwarto. Isang pindot lang, at halos lahat ng pangangailangan niya ay naaabot na. Number one para sa pagkain, number two para sa paliligo, number three para sa damit at paglabas, number four para sa library. May gym din, kumpleto sa modern equipment, na nasa number five. Number six para sa music at iba’t ibang performances, number seven para sa medical concerns, number eight para sa kung anu-anong request, at number nine para sa emergency.

nakangiti kong sagot pero sobra kong pinipigilan ang inis ko "Ah gano'n b? O baka kailangan mo ng training mula sa housekeeping?" madiin niyang tanong. " Kung may bayad po 'yan sir, why not po? Go po ako." Nakangiti pa rin ako. Napatigil sa paglalakad si Sir Kendrix habang seryoso ang hitsura niya. "Palitan mo 'yang water dispenser. Ayoko ng maligamgam. Dapat malamig lagi. Also, ayusin mo 'yong logbook by stroke of pen, hindi parang dinrawing ng bata."

Parang nakalista ang buong buhay ko. Napakunot-noo ako. “Ano ‘to? Bakit parang... parang program ako ng robot?” “Pasensya na po, Ma’am,” sagot ng housekeeper, marahang tinig. “Iyan po ang utos ni Sir Killian. Sinigurado po niyang lahat ng kailangan ninyo ay nakaayos. Lahat po ng bodyguards ay may clearance mula sa school administration. Hindi raw po kayo puwedeng mapahamak kahit kailan.”

Tinatakpan niya ang bibig para hindi makagawa ng ingay. Nasa loob siya ng Utensil Room. Ito iyong lagayan ng mga Cleaning Equipment ng kompanya. Sa kakamadali niya kanina ay hindi na niya nasarado ang pinto. Napilitan siyang ipaawang ito. Para hindi siya nito mapansin ay nagtago siya sa pinakamadilim na parte ng kwarto.

Parang napapanood niya na hindi halos gumagamit ng susi pero code ang ita-type. Malawak ang sala at napakalinis tingnan ng kusina. May maids room sa baba at apat ng kwarto sa taas. Meron din office room. Ang hawakan ng hagdan ay made of glass. May indoor pool sa bandang likod ng bahay. Meron din rooftop kung saan may kwartong maliit at malawaking sliding door lamang ang daanan. Talagang sulit ang bawat sentimo sa yari non. “What can you say?” untag sa kanya ni Thomas.

Actually, sa front desk ako inilalagay ni Tito Uno pero nakiusap ako na sa housekeeping na lang para nga maiwasan ang usapan tungkol sa akin kaso, hindi pala talaga maiiwasan na pag-usapan ka, may gawin ka mang masama o wala, may masasabi at masasabi sila. Natapos ko ang unang walong oras ng pagtatrabaho ko sa Hotel nila Ken. Tagaktak ang pawis ko dahil sa sunod-sunod na paglilinis. Paano ba naman, akala mo mga ahas ang nakatira roon. Kung saan naghubad ng damit, doon iiwanan! “Kumusta ang unang araw, Miss Medina?” nakangiti pang tanong sa akin ni Mrs. Lozada. Inabutan pa niya ako ng tissue. “Pawis na pawis ka, ah.”