Novel & Cerita How Could You In Tagalog

"Pwede mo ba ako tawaging 'expensive' in Tagalog? " Napailing siya pero tumalima pa rin siya. "Okay mahal... " "At mahal na mahal din kita Cataleya. " Biglang sinakop ng labi nito ang labi niya. At isang halik na ang namagitan sa kanilang dalaw ni Lukas. Malinaw niyang narinig ang lahat. May tila mga anghel na nag-aawitan sa sandaling iyon.

Hindi puwedeng mangyari ‘to. As the music played, more people came out from behind the trees and stalls – some carrying candles, some holding signs with messages written in Tagalog: “Yna, mahal ka kita!”, “Ikaw lang ang para sa akin! Tanggapin mo pa ba ako sa buhay mo?!” Yna felt her legs getting weak, tears streaming down her face as she realized what was happening.

Chapter 3: The Suit and The Shark ​"Ma'am, sigurado po ba kayo na kailangan ko 'to? Pwede naman po akong mag-Barong Tagalog na lang. May luma po si Tatay, kasya pa sa akin."

"Wala bang iba? Ganito talaga?" "Ayaw mo? Edi wala kang opisina," anito. Isa pa itong Tagalog nito, fluent naman, sakto ang grammar, pero slang. Actually ang cute nito pakinggan kahit medyo awkward sa boses. Kung baga ang pagkasabi nito, 'Ehyaw mo? Edi wola keng owpisina.' Parang natural na natural lang din pakinggan dahil hindi mali ang grammar at deretso ang pagkakasalita.

Takang tanong niya habang nakaharap kay Rei. Napalingon muli ako sa driver seat, nakita ko sa front mirror ang pag-iling ni Rei rito. Mukha namang naintindihan ni Laishia ang sinasabi sa pag-iling lamang nito. Paano kaya nila nagagawa iyon? Ang hirap kayang intindihin ang sinasabi ng ibang tao kapag gamit lamang ay pagtango o hindi ay pag-iling man lang.

I love him. You were just a dream that I once knew I never thought I would be right for you I just cant compare you with Anything in this world You're all I need to be here with forevermore Tinapos niya ang kanta sa pamamagitan ng paghalik sa noo ko. Matapos no'n ay may naalala ko. Should I tell him right now? "How was it?" Bumalik ako sa huwisyo nang mag tanong siya.

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

Tila nakahanap ako ng nag-iisang kakampi mula sa milyon-milyong kaaway. "Thank you, Papa," sabi ko na may ngiti sa labi. Nang mahimasmasan na kami pareho ay saka pa lang ako nagtanong. "Papa, paano natin gagawin iyon? Na manganganak ako na hindi malalaman ng mga tao." "I have an idea. You cannot go abroad dahil mahirap kung makita ka sa airport lalo na ngayon na hindi mo sinipot ang contract signing. Kailangan ay maging maingat tayo sa bawat galaw natin."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.