Howls In Tagalog Novels & Stories

Hindi ko na rin mahintay pa na maging ina ito nang magiging mga anak namin. "Woah, my man! Congrats na agad diyan! Paano ba iyan Cholo, naunahan pa tayo nito. Ihanda mo na ang pangmalakasang regalo." Tumawa lang si Cholo bago nanahimik uli. "Hihingiin kong regalo itong kotse kaya ingatan mo yan," biro ko.

Napangiti pa ng pilya ang babae ng makita ang alaga niya na tila isang ahas na handa ng manuklaw. "ANG sabi ko kasi sa'yo, h'wag ka nang tumuloy. Tingnan mo ang inabot mo sa Maynila? Muntik ka pang mapahawak," galit na sermon kay Kiah ng matalik niyang kaibigan na si Carlos. Nasa bukid sila ng mga sandaling iyon at nakasilong sa puno ng kayomito kung saan madalas silang naglalaro no'ng bata pa.

Ganon din ang nakikita kong ekspresyon kay Laishia. 'Kaya pala may mali 'eh! Iyon pala nasa GITNA KAMI NG KALSADA!' "ANONG PUMASOK SA UTAK MO NA PATIGILIN ANG KOTSE SA GITNA TALAGA NG DAAN?! HUH!" Sabay na sigaw namin sa mismong mukha nito. Napatakip naman siya ng tenga dahil sa alulong namin. Napapikit pa na akala mo hahalikan siya.

Nakipagtagpo siya ng palad dito bilang pagbati bago tuluyang naupo. “Ziel,” pagbati nito sa kanya. Subalit taliwas sa atmospera ng paligid sa t’wing nagkikita sila ang dating ng boses nito. Lugmok. Nanghihina. Mapanglaw. [ mapanglaw - sad ] Wari’y binura ang dating galak sa tinig nito. Wari’y hinigop ang kabuhayan ng loob sa t’wing nagsasalita ito.

Umayos ka nga, mukha kanang tarsier ng Bohol. Pagkatapos kong pangunahan ang dasal nagsimula na kaming mag-agahan. “Nami-miss ka namin ng sobra ng lola mo apo. Ang kapilyahan mo ang nagpapakompleto sa araw namin.” Salamat po! “Kahapon sa inyo daw nananghalian itong apo namin.”

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

At sa ilang sandaling pagtawa ng punong dilim, natigil rin ito at nang tumigil ay isang salita ang kanyang biglang isinigaw ng malakas. "Vamos!" ang salitang kanyang isinigaw. Ito ay salitang Latino na ibig sabihin ay lusob. Dahil dito, hinigpitan na ng lahat ang paghahanda sa anumang tatambad na paglusob matapos masabi iyon ni Gustavo. Lahat nakamatyag at nakiramdam sa anumang dumadating na paglusob. Inaalam namin ang mga kaaway na tanto naming paparating na matapos matanggap ang isang salita mula sa kanilang hari.

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”