Human Diary Mga Nobela at Kwento

"H-How?" "Because of your diary." Napakagat ng labi si Zoe at pinilit niyang alalahanin ang tinutukoy nito hanggang sa matandaan niya ang notebook na palagi niyang dala simula bata pa lang siya. Ito 'yong notebook kung saan niya kinukwento ang buhay niya noon. "Pero tinapon ko na 'yon. H-How did you found it?" Matagal nang kinalimutan ni Zoe ang diary na 'yon pagkatapos niyang maitapon ito. Imposible namang nakita ito ni Dylan at malaman ang bagay na 'yon unless may nagsabi sa kaniya tungkol dito.

“Eh paano mong nalaman?” Napahalakhak si Annie. “Ay naku, ang loko kasi napaka-jologs. Imagine, kalalaking tao may diary. As in legit diary ha, hindi notebook na pang-class. At minsan nung pumunta ako sa bahay nila, dumiretso ako sa kwarto niya. Ayun, nakita ko yung pinakaiingatan niyang diary. At doon ko nabasa lahat tungkol sa kanila ng second girlfriend niya.”

Lahat ng naiisip niyang gawin, naiisip rin nito at laging isang hakbang ang lamang sa kanya. Pagkapasok ni Audrey sa kwarto ni Harvey, agad niyang hinanap ang diary ayon sa sinabi nito. Natagpuan niya ang lumang diary na may dilaw na pahina, ang pinakaunang diary niya sa buong buhay niya. Mabilis niyang binuklat ito at inisa-isa ang mga pahina. Hanggang sa mapadako siya sa isang pahina na may isang linya lang ng sulat.

Dear Diary, This is it, diary. Hello na rin. Oo, ginaya ko na rin ng husto si Mr. Ryder King o si Kuya Ravi. Gusto ko na ring gumawa ng sarili kong diary. Gaya nung kaniya, tungkol lang din sa XXX world ang isusulat ko dito.

SAHARA's Marahas ang naging pagsara ko sa diary ni Aztec. Nakakainis! Kakagaling ko lang sa coffee shop kung saan nakakuha ako ng trabaho nang mapagdisisyunan kong ipagpatuloy ang pagbabasa sa diary ni Aztec pero nabwesit lang ako. From the looks of it ay may lovelife na pala siya! Grabe lang! I can perfectly understand that I am jealous! I am envious of the girl in the terrace na sinasabi ni Aztec. Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako.

Pagkatapos lamang noon niya binuksan ang libro nang maingat. 'Ang diary na ito ay hindi tatalakayin ang tungkol sa aking mga magulang nang detalyado, dahil wala akong anumang memorya na may kaugnayan sa kanila. Dahil iniwan nila ako noong hindi pa ako masyadong nakakapag-imbak ng mga memorya nang maayos, kulang pa ang aking edad ng limang taon noon. Gayunpaman, sila ang pinakamamahal ko sa mundo'

Tumingin-tingin pa ako sa gallery nya at may napansin nanaman akong video si Trix na may hawak sa guitar. Pipindutin ko na sana para eh play kaso yung isang daliri ko eh accidenteng napindot yung back, pipindutin ko na sana yong gallery ulit ng... Woah diary, may app syang diary... Napangisi ako, ano naman kaya ang laman nito...? Ang tamad nya talaga eh no? Yung ibang babae nga sa notebook nag susulat ng diary tapos sya sa cellphone lang. Sobrang tamad talaga my gosh Trixie kailan ka ba mag babago huh!

Kinuha ko yong maliit nitong trash can sa gilid at tinapon don yong mga maliit lang na b****a. Ilang minuto lang ay nalinis ko na yong mga kalat sa sahig, mas binilisan ko pa yong galaw ko ng maalalang hindi pa pala ako tapos magluto. Habang inaayos den yong gamit nito sa drawer ay nagtungo na ako sa cabinet nito dahil bukas yon at may isang damit nya ang nahulog. Inayos ko na den yon at isisirado na sana pero may napansin akong isang notebook na may nakasulat pa rito na 'Diary'

Binuklat ko ito para basahin at hindi nga ako nagkamali ng hinala na diary ito ni Mikha. Dated journal ito na nakapetsa ngayong taon. Binasa ko ito mula umpisa. Nakaupo lang ako rito sa pink and white swivel chair habang masinsinan kong binabasa ang diary. At habang binabasa ko ito, naisip ko na si Mikhaella ang tipo ng tao na hindi kayang i-express ang sarili niyang iniisip at nararamdaman. ‘Yong tipong hindi niya ‘yon sasabihin sa’yo dahil mas okay pa sa kanya na siya na lang ang masaktan kaysa sa’yo.