Human Diary Novels & Stories

Dear Diary, This is it, diary. Hello na rin. Oo, ginaya ko na rin ng husto si Mr. Ryder King o si Kuya Ravi. Gusto ko na ring gumawa ng sarili kong diary. Gaya nung kaniya, tungkol lang din sa XXX world ang isusulat ko dito.

SAHARA's Marahas ang naging pagsara ko sa diary ni Aztec. Nakakainis! Kakagaling ko lang sa coffee shop kung saan nakakuha ako ng trabaho nang mapagdisisyunan kong ipagpatuloy ang pagbabasa sa diary ni Aztec pero nabwesit lang ako. From the looks of it ay may lovelife na pala siya! Grabe lang! I can perfectly understand that I am jealous! I am envious of the girl in the terrace na sinasabi ni Aztec. Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako.

Tumingin-tingin pa ako sa gallery nya at may napansin nanaman akong video si Trix na may hawak sa guitar. Pipindutin ko na sana para eh play kaso yung isang daliri ko eh accidenteng napindot yung back, pipindutin ko na sana yong gallery ulit ng... Woah diary, may app syang diary... Napangisi ako, ano naman kaya ang laman nito...? Ang tamad nya talaga eh no? Yung ibang babae nga sa notebook nag susulat ng diary tapos sya sa cellphone lang. Sobrang tamad talaga my gosh Trixie kailan ka ba mag babago huh!

Kinuha ko yong maliit nitong trash can sa gilid at tinapon don yong mga maliit lang na b****a. Ilang minuto lang ay nalinis ko na yong mga kalat sa sahig, mas binilisan ko pa yong galaw ko ng maalalang hindi pa pala ako tapos magluto. Habang inaayos den yong gamit nito sa drawer ay nagtungo na ako sa cabinet nito dahil bukas yon at may isang damit nya ang nahulog. Inayos ko na den yon at isisirado na sana pero may napansin akong isang notebook na may nakasulat pa rito na 'Diary'

Binuklat ko ito para basahin at hindi nga ako nagkamali ng hinala na diary ito ni Mikha. Dated journal ito na nakapetsa ngayong taon. Binasa ko ito mula umpisa. Nakaupo lang ako rito sa pink and white swivel chair habang masinsinan kong binabasa ang diary. At habang binabasa ko ito, naisip ko na si Mikhaella ang tipo ng tao na hindi kayang i-express ang sarili niyang iniisip at nararamdaman. ‘Yong tipong hindi niya ‘yon sasabihin sa’yo dahil mas okay pa sa kanya na siya na lang ang masaktan kaysa sa’yo.

Kaya paulit-ulit siyang naglinis, hanggang sa mamula at magdugo na ang kanyang balat. Paglabas niya, nakita ang marangyang kama at kumot, at biglang nakaramdam ng matinding pagkasuklam. Mariin niyang sinunggaban ang kumot at bedsheet at itinapon sa sahig. Doon, may isang bagay na nahulog. Isang diary. Napayuko siya at pinulot iyon. Tatlong salita ang nakasulat sa pabalat.

Kaya nilipat-lipat na lang niya ang mga pahina ng diary na parang isang paslit na tumitingin ng coloring book hanggang sa marating niya ang pinakahuling pahina nito. Napansin niyang medyo makapal sa pandama ang huling pahina ng diary. Kinilatis niya ito at napag-alamang dalawang papel pala ito na nagkadikit. Marahil dala na ng kalumaan o 'di naman kaya ay nabasa. Maingat at dahan-dahan niya itong pinaghiwalay. At dito, sa pinakahuling pahina, nabasa niya ang pinakahuling tala ni Father Mauricio.

Walang pahintulot na binuklat niya ang mga pahina niyon at lihim siyang natawa nang mabasa kung ano ang nasa loob ng nasabing notebook. 'Nagsusulat din pala ng Diary ang mga lalaki?' Ngingiting-ngiting bulong ng isipan niya. Bumalik siya sa kama para maayos na mabasa ang mga nakasulat roon. Nabasa niyang nag-aaral pa ng koehiyo si Jino ang ibang nakasulat roon. Nilaktawan na lamang niya iyon at nagsimula sa pinakalatest na diary ni Juno. Nakaramdam siya ng muling panghihilam ng mga mata sa luha nang mabasa ng buo ang pinakalatest na Diary ni Jino.

Ang sabi niya kasi ay importante daw iyon. Muli akong bumalik sa table ko saka ko kinuha ang diary ni Jam. It's a black notebook na leather ang notebook jacket. Agad ko rin iyong binuksan, saka ko nakita ang flash drive na nasa gitna ng mga ginupit na pahina ng libro. It's like someone made a box out of the book's pages to put that flash drive and that little notebook. It's not a diary, but she said it's a diary.

Kalalabas ko lang ng Hospital at huminto ako dito sa bench sa ilalim ng puno malapit dito sa Hospital. Marahan kong binuksan ang Diary. Napag-alaman kong isa pala itong Diary ni Kate. Medyo namukaan ko rin ito dahil minsan nakita ko na ‘to na dala-dala niya sa eskwelahan at sinusulatan. Una kong binasa ang unang pahina ng diary niya. Dear Diary, Ito ang unang beses na susulatan kita. Dati ayo ko talaga ang mga ganito dahil parang ang ano basta alam mo na ‘yon.