Human Diary の小説・ストーリー

KABANATA 16 - ANG LUMANG DIARY NI OLIVIA Taong 2010 ang unang nakasulat sa unang pahina ng kanyang diary. Hindi ko maunawan ngunit ng bulatlatin kong maige ay napagtanto kong sa hulihan ang pinaka unang pahina. Ganoon ni Olivia isinulat ang mga damdamin niya at karanasan sa kanyang diary. Nabasa ko doon ang nakatagong damdamin ni Olivia patungkol sa kanyang nalalapit na kasal kay John Carlos. Ang lalaking kanyang pinakaiibig.

Sarap tsinelasin sa mukha. Habang nakatayo cocktail table sa gilid ay nilabas niya ang notebook sa purse. 'Dear, diary' Napangiti siya. Diary pala ang notebook na ito. Hindi halata dahil maliit. Diary kaya ito ng isang bata? 'Sobrang sakit, parang dinudurog ang puso namin ni Dino habang nakatingin kina nanay at tatay sa huling sandali. Bakit nila kami iniwan? Paano na kaming tatlo? Paano na si Yuri?'

--- Pagbubukas ng Diary Ng maingat nilang binuksan ang diary, natagpuan nila ang mga tala na nagsasalaysay ng mga pangyayari sa nakaraan. Ang diary ay naglalaman ng mga lihim na plano at personal na saloobin ng isang miyembro ng pamilya ni Veronica. “Ang mga detalye dito ay maaaring magbigay sa atin ng bagong pananaw sa mga nangyari sa nakaraan,” sabi ni Alex habang binabasa ang diary.

Agad kong kinuha ang diary nito na lagi kong dala dala dahil kapag may oras ako, binabasa ko ito. Dear Diary, I never thought that I'll end up a life like this--I mess up. It's been two months since that night with the stranger and I found out that I was carrying our baby. Oo, nagbunga ang gabing iyon--and I was like the happiest yet miserable. I am so happy dahil sa buhay na nasa sinapupunan ko, dahil magkakaroon na ng pag-asang maging kompleto ang buhay ko---

Napangiti ako sa aking sarili, mukhang nag-di-diary si nanay ah. Kaagad kong binuksan ang diary niya at bumungad sa akin ang iba’t-ibang petsang nakasulat doon, binasa ko ito hanggang sa sobrang napakunot na ang aking noo dahil sa isang pahinang pumukaw sa akin.

Binuksan niya iyon, at sa loob ay may lumang leather-bound diary, bahagyang kupas na at may nakatatak na inisyal, K.A.W. Napasinghap siya. Kamiyana Anastasia Wilton. Ang lola ni Quen. --- Dahan-dahan niyang binuksan ang diary. Amoy tinta, amoy alaala. At sa unang pahina, agad niyang nakita ang mga linyang isinulat sa marikit na penmanship— at may mga bahid ng luha sa papel. --- “March 2, 1940.”

Nobyembre 15 Kahit hindi espesyal na araw, lumabas pa rin ako at bumili ng cake, tahimik na bumabati ng “Happy Birthday” sa isang tao. Mabilis na pinagdaanan ni Amara ang mga pahina—ngunit napansin niyang napunit ang mga huling pahina ng diary. Mahigpit niyang hinawakan ang kuwaderno. Nasaan ang mga huling pahina?

Naaawa rin naman siya dito, kaya lang lamang ang kahihiyang nararamdaman niya sa ngayon. Kasalanan mo yan! may pa-diary diary ka pa kasi! bulyaw niya sa sarili. Natapos na niyang basahin ang buong diary niya, kaya ipinasya niya na maligo na muna at doon na matulog sa kanyang dating silid. Bukas na lang siya lilipat sa silid nila ni Damian. Tinungo niya ang banyo sa silid niya at binuhay ang shower, tinapat niya ang sarili doon at hinayaang dumaloy ang mainit-init na tubig sa kanyang katawan. Nakapikit pa siya habang nakatapat sa shower kaya di niya namalayan na may isang pares na pala ng mata ang malayang nakatunghay sa kanyang hubad na katawan.

“Nakakapagod na maghapon,” saad ni Haya sa kanyang sarili pagpasok niya sa kanyang bahay at pabagsak niyang inihiga ang kanyang pagod na katawan sa mahabang sofa na nasa sala. Mariin kong ipinikit ang aking mga mata, habang ginugunita ang mga nangyari sa buong maghapon.

Kahit anong hirap ng trabaho, kaya niyang gawin makakasama at makikita lang niya si Angge! Binuksan niya ang drawer na nasa gilid lang din ng kanyang kama at mula doon, inilabas niya ang kanyang diary. Yes! May diary siya. Isinusulat niya ang bawat masasaya at mahahalagang pangyayari sa kanyang buhay at ang makilala si Angge ay isa sa pinakamahalagang pangyayari sa kanyang buhay na hindi niya dapat nalilimutan kailanman.