Humble Novels & Stories

"Salamat sa pagwawasto mo sa mga lines ko." Anne stopped walking, turning her head to look directly at Lauren. Close up, away from the boardroom table, Lauren could see the tiny flecks of dark silver in Anne’s gray eyes, could smell the intoxicating, familiar scent of clean linen and night-blooming jasmine radiating from her skin. Anne’s lips twitched into that rare, beautiful smile—the genuine warm look that reached her eyes, completely shattering the formidable mask of Architect Montgomery.

Saway nito sa asi habang yakap siya sa baywang ng isang braso. Ang isa nitong kamay ay nakataas sa ere, pinagagalitan ang alaga. The dog automatically stopped. Nang lingunin iyon ng dalaga ay maamong aso na iyon na nakadapa sa sahig. Diyos ko. Mamamatay siya sa nerbyos. Baka sa susunod ay kabayo na ang humabol sa kanya, baka at kalabaw. It was a Siberian Husky in Sable and White color. Its name is Jumbo. Mukhang bagay talaga roon ang Jumbo dahil ang laki laking aso.

Bakit pakiramdam ko napaka-humble ng taong 'to? [kylehater_: Sabi ko na nga sa'yo, parang aso lang siya] [kylehater_ was banned from speaking for 10 minutes by group administrator Clyde] [Hahahahahahahaha, kahit saan ako magpunta, hindi ako makakatakas sa tadhana ng pagiging banned]

Hindi pa kasi ako nakakalahati. Ilang sandali pa, tumigil na siya sa pagtawa. "You have a point, pero hindi naman kami gano'n ka sikat para pagkaguluhan ng lahat," seryoso niyang sabi. Wow! Ang humble naman. Sana may iba pang tao na tulad niya. Iilan na lang kasi ang mga taong humble. "Oo nga pala, ako si Andrey Crissford. Tawagin mo nalang ako sa first name ko," nakangiti niyang sabi sabay abot ng kanyang kanang kamay para makipag-shake hands.

Tahimik silang kumakain. Wala namang kumikibo sa kanila, maliban sa paminsan-minsang pagtatanong ni Gab kay Gavin. Pakiramdam tuloy nya hindi sya makahinga, ilang beses na rin nyang sinulyapan ang ama ni Gavin. Nasa mukha nito ang pagkadisgusto sa kanya. Marahil dahil hindi sya isang anak ng business man. Marahil dahil hindi sya nabibilang sa mundo ng pagnenegosyo, kaya ni hindi man sya nito masulyapan. Naiilang tuloy sya at di malasaan ang pagkain. Ang Mama ni Gavin ay mukhang mabait at tila gusto naman sya nitong makilala.

Napabuntong hininga na lamang ako. "Kainin na lang natin. Sayang ang pagkain. Maraming taong nagugutom." pagkukumbinsi ko sa dalawa. They have no choice but to comply. Sayang talaga, andami pa naman.

At dahil dala naman lahat ni Stanley ang lahat ng mga pinamili niya ,malaya niya itong pinagmasdan. Firm muscle that’s flexing because of the things he carry.Broad shoulders,halatang nagwo-work out ito.Hanggang sa dumapo ang mata niya sa pang upo nito.Napakagat labi siyang ikiniling ang ulo.She’s getting weird thoughts,so she shake it off and just follow him until they reach where the jeepney is.

Sabat samin ni Av kaya pareho na sila ngayon ni Jaz na nakangisi sakin. Hayy! oo nga pala no? akala ko talaga nakalimutan na nila nakakainis hmp 'tong dalawang to talaga kapag talaga chika hinding hindi ka nila papalampasin! Lumakad na kami papalabas ng room para pumunta ng canteen para kumain. Habang naglalakad naisip ko na naman ulit yung sinabi sakin ni mommy. Kilala ko' tong dalawa, talagang hindi nila ako titigilan hangga't diko sakanila yon nasasabi, thankful din naman ako sa kanila kasi di ko talaga alam kung ano rin yung gagawin ko kaya nga ayaw ko sumama kay mommy kasi comfortable na ako sa mga kaibigan ko at ayaw ko ng kumilala pa ng bago kasi baka hindi naman kasing genuine nila A

Expect ko na may mga kasambahay na naglalagi dito para ma maintain ang linis ng mansyon but to my suprise wala kahit isa though malinis naman yung kabuuan nito, kumpleto din ang mga stocks ng pagkain at yung garden ay halatang alaga ang mga bulaklak. Saglit muna akong umupo sa stool matapos kong ipagtimpla ang sarili ko ng kape, maya-maya ay nakarinig ako ng yabag at hindi na ako nagulat ng makitang si Neon yun. He's topless and just wearing a boxer shorts, his hair is messy and his eyes look sleepy.

Hindi ko mapigilang mapangiti. Sir Troy's really nice. Hindi ko akalaing magiging komportable ako sa kanya. He has this personality na hindi ko inakalang taglay niya pala. He's fun and he smiles a lot. Nahawa na nga ata ako sa pagiging palangiti niya. Narinig kong bumusina si Sir. I couldn't help but chuckle saka bumusina na rin. And I left the place with a smile.