Humble Novels & Stories

Ramdam ko rin ang panlalamig ng aking mga kamay pero di ko na lamang iyon pinansin. His name as the new CEO of the company caught my attention. Napatitig ako saglit doon sa pangalan niya. VINCENT TRECKK DELA VEGA. I looked up only to see that he's on his table facing with his laptop. He is holding his chin while studying something. Smirk conquered on my lips because of the idea that had played in my mind. How ironic na ganito pala siya kaseryoso sa trabaho where in fact he hates the word seriousness. Ngayon ko lang siya nakitang ganyan kaseryoso.

Iyong Mommy na hindi ibinababa ang pride at hindi basta-basta mapapaki-usapan. Tama ang ang kasabihan, kahit gaano kataas at kasama ang isang tao kapag tinamaan ng sakit matuto itong magpakumbaba. Sa isang linggo na pamamalagi sa mansion, sobrang saya ng puso ko dahil kasama ko ang Mommy at ang anak ko.

He talks smart hindi 'yung pa-smart-smart lang dahil nagpapa-impress kundi marami talaga siyang alam. Kahit pa burahin ko pa ang mukha, kasikatan at talento niya, may magkakagusto pa rin sa kaniya dahil sa galing niyang kumausap at mag-handle ng conversation. He's a good man with a kind heart too kaya no doubt na 'yun. Funny? Yes, but above all, he's humble. Iyon ang pinagkaiba niya sa lahat. Kaya naman pala nagustuhan talaga siya ni Marian.

Humility is not a weakness; it is a tactical camouflage. “Rank 15, come here.” Ang boses ni Viveca ay nanggaling sa high table. Napatigil ang lahat sa pagkain. Dahan-dahan akong tumayo, bitbit ang aking tray, at naglakad patungo sa kanya. Bawat hakbang ko ay mabigat, ang aking likod ay bahagyang nakayuko—ang perpektong imahe ng isang basag na asset.

sambit ng isang trabahador. "Welcome po. Kumain lang po kayo." "Here comes my baby!" tili ni Mitch kaya napatingin kami sa tinitingnan niya. Napaka-loud ni Mitch, at the same time, ang hinhin niya rin. Napaka-adorable ng personality niya. She's naturally soft and sweet. Minsan, bigla na lang siyang nagdadala ng kung anu- anong pagkain para sa mga tao. She loves celebration so much and hates boring places.

The kind that makes you feel as though one wrong move, one careless sound, could shatter it… and leave behind a noise you would never want to hear again. Humigpit ang hawak ko sa backpack na nakasukbit sa balikat ko, habang tumatawid ako sa malapad na bakuran. Masyadong malinis, parang nakakatakot kahit bakas ng sapatos lang—parang sobrang perfect niya sa kahit anong anggulong tignan ang malaking mansion ng Vellaro. Parang hindi tahanan, parang isang lugar na kung saan iniiingatan ang katahimikan na ayaw muling maalala.

"How old is he? And what's his name?" "Ash, Ash Montreal. Ten months old." sinagot ko na agad siya. Natahimik naman siya saglit. Para siyang may iniisip o may pinag-aaralan base sa gestures niya. "I got it!" she smile triumphantly na parang nanalo sa lotto. Ibang-iba ang Havana ngayon na kaharap ko kumpara sa Havana na kilala ko kapag nasa harap kami ng maraming tao. In front of the public, she seems na di makabasag ng pinggan pero kapag kami na lang, para siyang batang nasa edad sampung taong gulang.

Maraming taon ang nasayang niya na makasama ang kaniyang mag ama dahil na-coma siya, at ngayong nagising na siya, hindi niya pa rin ito makasama. "It's okay mom, I understand. Dad explained to me why you can't go with us, but I really want to go there with you and dad," his son said. Johan is not just a good child but an intelligent one. At his young age, he can now understand the situation of his family, especially the situation of her mother.

Maganda si Farah dahil half-Indian at half-Filipino ito bukod pa roon ay kahit na sinong lalaki ay maaakit sa taglay nitong ka-sexy-han at kagandahan. Hindi tanga si Austin, alam niya kung ano ang gustong mangyari ni Farah, lihim na napalunok siya nang dumako na ang kamay nito pagpasok sa loob ng kaniyang boxer short kaya naman napangiti na si Austin. "Stop it," nakangiting saad ni Austin kay Farah. Austin know how flirty Farah is, kaya wala na sa kaniyang talab ang pagiging touchy nito.

Umabot ang relasyon nila ni Jc ng dalawang taon pero hanggang smack lang ang halik na namagitan sa kanila, pero ngayon ay heto siya at nakikipagpalitan ng halik sa matalik nitong kaibigan. Ibang klase ang paraan ng paghalik ni Zandro. Mapusok, malalim, matagal, at mapaghanap. Hindi lang ang kanyang hininga ang balak nitong kunin sa kanya, maging ang laway niya ay balak yata nitong ubusin. Pinakawalan lang nito saglit ang labi niya para makasagap siya ng hangin. Muli ay agad nitong inangkin ang labi niya. Kinakagat din nito ng marahan ang labi niya na para bang gigil na gigil ito sa kanya.