Hurting In Tagalog Novels & Stories

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

"I'm so tired, tired of faking my smile to everyone I know, tired of hiding how hurt am I. I'm sad, angry, mad, and disappointed. Ni wala kaming maayos na break up, ni hindi man lang ako nakapag paliwanag sakaniya na dapat wala siyang ikagalit kasi wala naman talaga akong alam.." "Kuya, I'm really hurt whenever I see you hurt like that. Please fix yourself. Hindi pwedeng humarap ka sakaniya ng gan'yan. I'll help you na makausap mo siya but promise mo na kapag nakausap mo na siya ay hindi mo na sila guguluhin pa ng pamilya niya.." °°°

umiiyak na sabi ko sabay punas sa mga luhang tila ulan na dumadaloy mula sa mga mata ko. My heart is hurting. Para itong pinipiga ng paulit-ulit. Ang sakit-sakit at kapag nagtagal pa ako dito sa harap niya ay hindi ko na kayanin. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Hindi ko na alam kung saan ako lulugar. Palagay ko masasaktan lang ako. Masasaktan lang ako kahit saan ako pumunta.

i distance myself, baka mas malala ang sampal at masundan pa ng mas malala iyon "Well, thank you for hurting and dragging me down. Mas lalo mo lang binuhay ang galit at poot ko sayo. Kahit saan husgado tayo mag kita. Babawiin ko ang mga anak ko Remon, mark my words" nilapag ko ng calling card ko bago lumakad palabas, i can feel that anytime, babagsak ang dibdib ko sa bigat at sakit

Naramdaman ko na ang pagtulo ng mga luha ko. "Just open your heart, Honey. It's hard, it's hurt, it's mind blowing, it's unbelievable, it's sh*t. Pero hindi dapat sa gano'n lang matatapos ang lahat. Bago ka maging tuluyang maging malaya sa sakit, you need to set yourself free."

" S-sana hindi na lang kita nakilala. Sana hindi na lang kita nilapitan. Sana hindi ko na lang pinagsiksikan ang sarili ko sayo. Sana hindi ako nasasaktan ng ganito." I was crying so hard at naramdaman ko ang panghihina ng tuhod ako. Mahigpit siyang nakayakap sa akin. Dama ko rin ang panginginig ng katawan niya at dinig ko ang lakas ng pag-iyak niya. I was crying and sobbing more. Our cries and sob mixed with the heavy rain. Ang sakit pakinggan ng mga iyak naming dalawa.

Jessa's POV HINDI siya susuko. Hanggat kaya niya pang luamban, lalaban siya kahit pa magmukha siyang desperada kahit pa mangdaya siya. Kahit pa... magpakababa siya. Pipikit na lang siya at lulunukin ang lahat. Hindi naman masamang lumaban di ba? Hindi naman masamang magdamot kung pag-aari mo naman ang ipagdadamot mo.

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

Bakit ko siya sinusuno— SPANK! Ang unang hampas ng sinturon sa puwetan ko ay nagdulot ng isang matalas at nakatitinging na sakit. Napatili ako sa sakit, ang mga kuko ko ay bumabaon sa kahoy ng lamesa. Sa sobrang sakit nito ay parang lumabo ang paningin ko dahil sa mga luhang sunod-sunod na umagos. Pinagdikit ko ang mga hita ko sakaling mapawi ang matalas na sakit.

Naguguluhang tanong ko. " Nandito ka sa isang pribadong Lugar upang magamot. Nabangga ka nang kotse at dahil doon ay nagtamo ka ng mga injuries. Kaya ka din hirap mag-salita ay dahil na din sa tinamo mong pinsala. " Ngunit kahit na anong sabihin nito ay naguguluhan pa din ako, hindi maalala ang mga sinasabi nito, " H-hindi ko p-po m-matandaan... "