Novel & Cerita I Am Not Okay With This

This is damn fucking me up! ---

tumalikod itong hindi man lang lumingon at lumabas ng pinto. Hindi ko alam kong paano ako magreact sa sandaling ito? Hindi naman ako ganito ka conscious whenever some men around but not today. Parang hindi ako mapakali at kinakabahan ako. This feeling is so bullshit!

"Basta okay lang sayo okay lang din sa akin." "Nagaalala ka na di ko kayang magproject sa harap ng camera with underwear lang ang suot? " "Hmm yes..para mo narin akong nanay noh. And kung ako magdecide hindi ko ito tanggapin. " "Its okay Mamy Pie. Going out from my comfort zone and hindi naman ito pang Indie film or some kind of daring scene." "Then, okay lang din sa akin."

Please forgive me. Matapos kong i-send ang message ko ay kaagad akong suminghap at pumikit ng mariin. Ramdam ko na ang pagbabadyang tumulo ng mga luha ko kaya tuminghala ako. I hate my birthday. I hate this day.

"You can't even eat a meal with me.." Umiling ako, "It's not trust issues, I'm just..I'm just uncomforable." "Let's say that's the case for me too, I'm not comfortable enough to believe other people." "But do you believe me now? Will you believe me now?" Hindi ito sumagot. Tila nabaon sa kung anumang iniisip.

Should I tell him? Hindi ko alam. Ayoko ng gulo. Ayoko ng sakit. Ayoko ng mga issue, ayoko ng umiyak, ayoko ng magpakatanga. Ayoko na. Nakakasawa na. Ayokong pati anak ko, maapektuhan, ayoko pati anak ko ay masaktan, ayokong pati anak ko ay madawit sa mga issue. Tama ng ako! Tama na ung ako lang!

Hindi naman iyon problema kasi lagi akong may pera, bigay ng mga ex ko. Iyon lang at iba ang sitwasyon ngayon. Sobrang kapal na ng mukha ko kung hihingi pa ako ng pera kay Renzo. Nakakahiya na nga ang pananatili ko dito, pati paglaba man lang ng undies ko, hindi ko magawa. Huwag na kamo.

Hindi ba dapat nasa poder ako ng mga magulang ko kung sila man ang dahilan ng lahat nang ito? Hindi dapat ako nandito, hindi dapat ako nakatago lang dito. I don't want this feelings. I feel so useless. And they are asking me to trust her? Sure I can, but the thing is, they are asking me to not make the situation much more worst? Ang nakakainis lang ay wala akong alam kaya paano ko malalaman ang hindi at dapat kong gawin, hindi ba? Now tell me if I don't have the right to ask a questions.

Gosh! “You okay?” Harap niya sa akin na tanong ko at tinaasan ko siya ng kilay. “I’m not okay.” Sagot ko at napakunot noo siya at humakbang palapit sa akin. “Not satisfied?” Sabi niya at napangisi ako sa itsura niya. “Hindi naman, pero I can't walk.” Sabi ko at napakiling ang ulo niya. Huwag kang ngingiti. Bulong ko sa isipan ko dahil parang ngingiti siya pero hindi niya ginawa.

I wonder kung may napupusoan na ba Ang lalaking ito sayang Naman Ang bayag niya. "I- I mean-" "I'm okay Isagani, but not fine" Sambit ko sa kanya Saka bahagyang ngumiti. Hindi ko alam parang may kulang sakin, I didn't get my freedom at all, ayoko sa ganitong pamumuhay. Para akong naka gapos, para bang Wala akong karapatan na mamuhay Ng ayon saking kagustohan. "Kunti nalang"