I Am Not Okay With This Novels & Stories

"Patawad apo." Para akong mababaliw sa lahat ng nalaman ko. This is too much. This is just a day, there's no freaking way that this all happening right now. Napahawak ako sa dibdib ko ng sumikip ito. No. I can accept everything, but not this one. "I know, I'm a bitch and bad daughter or whatnot, but I can't accept this. This not true. I don't deserve this. This is all a lie."

It hurts so damn much. -x

Please forgive me. Matapos kong i-send ang message ko ay kaagad akong suminghap at pumikit ng mariin. Ramdam ko na ang pagbabadyang tumulo ng mga luha ko kaya tuminghala ako. I hate my birthday. I hate this day.

"You can't even eat a meal with me.." Umiling ako, "It's not trust issues, I'm just..I'm just uncomforable." "Let's say that's the case for me too, I'm not comfortable enough to believe other people." "But do you believe me now? Will you believe me now?" Hindi ito sumagot. Tila nabaon sa kung anumang iniisip.

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

"Matutulog na sana kanina ma'am kaya lang nararamdaman kong hindi ka okay, kaya nagchat ako." Nagulat ako sa sinabi niya. Nararamdaman daw niyang hindi ako okay. So far, si Alex lang ang tanging nakakaalam kung kailan ako okay at hindi okay. Pero ano itong pinagsasabi nitong batang 'to? At talagang hindi na niya ako pino 'po'. Lumakas bigla ang tibok ng aking puso. At ngayon natitiyak ko na---

Should I tell him? Hindi ko alam. Ayoko ng gulo. Ayoko ng sakit. Ayoko ng mga issue, ayoko ng umiyak, ayoko ng magpakatanga. Ayoko na. Nakakasawa na. Ayokong pati anak ko, maapektuhan, ayoko pati anak ko ay masaktan, ayokong pati anak ko ay madawit sa mga issue. Tama ng ako! Tama na ung ako lang!

Hindi naman iyon problema kasi lagi akong may pera, bigay ng mga ex ko. Iyon lang at iba ang sitwasyon ngayon. Sobrang kapal na ng mukha ko kung hihingi pa ako ng pera kay Renzo. Nakakahiya na nga ang pananatili ko dito, pati paglaba man lang ng undies ko, hindi ko magawa. Huwag na kamo.

Hindi ba dapat nasa poder ako ng mga magulang ko kung sila man ang dahilan ng lahat nang ito? Hindi dapat ako nandito, hindi dapat ako nakatago lang dito. I don't want this feelings. I feel so useless. And they are asking me to trust her? Sure I can, but the thing is, they are asking me to not make the situation much more worst? Ang nakakainis lang ay wala akong alam kaya paano ko malalaman ang hindi at dapat kong gawin, hindi ba? Now tell me if I don't have the right to ask a questions.

parang gusto talaga nilang sirain ang buo kong pagkatao. “Pinalaki ako ng maayos ng mama ko,” bulong ko sa loob-loob ko. Hindi naman ako perpektong anak, pero hindi ko naisip na balang araw tatawagin akong masamang babae, malandi, o mukhang pera. "I never wanted this," mahina kong sabi, halos hindi ko na makontrol ang panginginig sa boses ko. "I can’t accept that term being used beside my name."