I Am Stuck Novels & Stories

Nahihiya ako, hindi ko na alam. Napasabunot ako sa sarili dahil sa frustration na nararamdaman. Natapos na ako lahat-lahat kumain pero ang isip ko ay hindi pa rin gumagana. Nagsepilyo na ako at humiga, pero naroon pa rin ang isip ko. Walang pinagbago at wala na atang balak magbago ito. 'Should I call, Dyq?' tanong ko sa sarili ko.

Why am I stuck in the loop again? "He explained it to me. He wants to give me time." "Fuck it, Thea."

Kaya kung may ililihim ka man sa taong to, trust me, hindi yan aabot ng isang oras. "What can I even do? Things are all a mess, and I already attempted to fix one problem, and this another problem just show up like a freaking ghost. And to tell you the truth this is stressing me out," napahilamos ako ng mukha para ikalma ang sarili. Ilang araw na din kasi akong walang maayos na tulog, my thoughts are not on my side right now. They ain't letting me be in peace even just for a day, idagdag mo pa na may mga kailangan akong gawin sa school mas lalo lang hindi gumanda ang sistema ko.

Bakit ka ba nauutal? Tumango siya, nananatiling malapit, pero hindi mapang-abuso ang presensya niya—tila hinuhulog lang niya ang sarili sa panganib na ako ang kaharap. Gusto kong ayusin ang sarili ko at ibalik ang kompusturang nawala ko no’ng tuluyan siyang makalapit sa’kin—pero hindi ko magawa. I’m stuck. Hindi ko alam kung saan ako natigilan. Sa mga salita niya? O sa nararamdaman ko?

Naiiyak na ako, parang nawala ako sa sarili bigla. "Anong stop! Anong stop ka dyan! Manahimik ka dahil paano kapag hindi ako nakalabas dito agad? Oh no hindi ko kaya! Hindi! Paalisin nyo ako! Ano ba!" Naghisterikal ako. Humagulgol, nagwala, nagsisigaw. "Ahh! Na-stuck ako sa elevator kasama ang evil boss ko! Huhuhu." Wala sa sariling sabi ko. "Magliliyab kami rito malamang dahil bukod sa hot sya ay evil nga sya! Ayoko pang matusta! Tulong!"

Napapansin iyon ng mga classmates namin pero pinakikisamahan nalang sya. "Crapberry! " sinubukan ko syang pigilin pero wala na sya. Lalo akong namroblema. Sad life,paano ako kikilos? "Humm. What am I gonna do?" I asked myself. "Is there a problem?"

Napagala ang tingin ko sa paliligid at ang masasabi ko'y kakaibang kaba ang aking naramdaman. "W-where the h*ll I'--am?" mabilis ako kumilos at sinipa ko kung saan ako nakalagay at halos mahirapan ako makahiga at sobrang sikip sa kinalalagyan ko. Pinag papawisan na ako pero hindi pa din ako makalabas. What the?! I'am stuck?! "I c--can't breath!" saad ko at kinakalambog ko na lamang kung nasaan ako ngayon at hindi ko maiwasan ang mapamura. Isa lamang ang naiisip ko.

“Good night, Celeste.” At iniwan ko siyang nakatayo roon—frustrated, inis, at hindi makasagot. Damn. Masaya pala ‘tong laro na ‘to. Akala ko ako ang may control sa sitwasyon. Pero mukhang nagkamali ako.

I can’t hear anything. I frustratingly slammed the book dahil nagmumukha na akong usisero dahil sa ginagawa ko. Marahas kong sinampal ang aking sarili at huminga ako nang malalim. Why is this happening to me? Why Am I like this? Damn! Just let them be Mino! You’re making yourself look like an insecure human!

hindi na ako sumagot at pinatay ang tawag bago nanghihinang naupo sa kama. Never in my entire life have I faced a mission that rattled me like this. It feels as if logic itself has turned its back on me, my carefully crafted strategies unraveling like threads in the wind. I stand at the edge of uncertainty, grasping for answers that refuse to come, and for the first time, I am completely and utterly lost. Frustrated. Mabilis kong inayos ang sarili at bumaba, naabutan ko pa si Drei na patapos nang kumain.