I Am Stuck Novels & Stories

“It doesn’t feel like the right thing. It just feels like… I’m stuck.” Umupo siya sa tabi ko at marahang ipinatong ang kamay niya sa balikat ko. “You’re not stuck. You’re grieving, not just him, but everything you lost. Give yourself time.” Bago pa ako makasagot, biglang bumukas ang TV sa itaas ng waiting area, at lumabas ang balita. Mula sa masiglang tono ng anchor, bigla itong naging seryoso at mabigat.

Ang laki-laki ng diperensya. I used to be a girl who plans ahead of time. But right now, I feel like I am stuck in a loophole. While looking at the ceiling where where I am laying I feel so confused. I paused for one second, thinking this isn’t the life that I have pictured for myself. Something is wrong. But I need to move forward. Kasi andito na ito. Darating talaga ang pagsubok sa buhay.

Inulit ko ulit pero nagr-ring lang at hindi siya sumasagot. Pagkatapos kong ayusin ang sarili ko, patakbo akong umalis ng apartment at kaagad na nilock iyon. Nadapa pa ako dahil sa pagtakbo ko pero hindi ko alintana ang sakit ng tuhod ko. Hindi pwede... kailangan ko maabutan si Stell sa restaurant. Ayaw ko siyang ma-disappoint. Ayaw ko siyang paasahin. Hindi pwede... hindi pwedeng mawala siya.

Pinunasan ko ang aking nanuyong luha. "Are you sure?" Natahimik ako. Am I really fine? I want to ask God, for how long I'm gonna be like this? For how long am I gonna be trapped like a prison? Sa tingin ko kasi nakakulong pa rin ako, at tila ba hindi matapos tapos lahat ng problema ko. I want to be honest, dahil sa totoo lang I'm not fine. I'm not fine at all.

I am lost and I don't know how to find myself. Litong-lito na ako sa mga nangyayari. I can't decide and it's frustrating. Ayaw kong mag padalos-dalos. Hindi ko alam ang gagawin ko at wala akong maisip na maaari kong gawin. I am hurting. I am hurting so much.

Na ako ang may kasalanan kung bakit siya wala ngayon? Ugh! Kainis! At ano bang pakialam ko kung hindi siya pumasok? Problema na niya iyon! Pero kasi magtatambak ang trabaho ko, mababaliw na ata ako kapag hindi pa ako uutusan ng lalaking iyon! Wala na akong ibang ginawa kundi ang tumingin lang sa kung saan habang naghihintay sa kanya. Hindi ako sanay na walang ginagawa. Para akong mawawala sa tamang pag-iisip kapag nakatulala lang ako sa kawalan lalo na at wala akong makakausap dahil abala sina Stacey at Cassandra.

Mahina pero desidido ako sa bawat salitang binitawan ko kay Fiona. Feeling stuck in a terrible situation that I brought upon myself, I feel like I'm in a never-ending nightmare. It's like I built a maze of problems, and now I'm trapped inside, with no way out. I can't help but blame myself for all the mess I'm in.

Lucas I'm a mess, I don't know where to go. My mind is in a mess right now. I'm like a puzzle who are finding his missing pieces, until now. I don't know what to do in my life right now, I can't see where the right path and light is. I don't know where the hope they are saying. All I can do is to stare at the river whenever I want to jump in. I'm in a mess. My mind are in darkness.

nag bilang ako ng Isa hanggang tatlo bago tumakbo patungo sa bintana. ----------- That time Im serious I'm going to jump out the window.. But when I run and get there.. I'm doomed.. There's no way I can get out from there.. It's no lock.. It can't open.. Until Mr. Hanz Levi HUG my waist and pull me, I scream and struggles,

"Ang pahirapan ang sarili mo sa pamamagitan ng pagrerebelde?" Pinigilan ni Jesabell ang sumagot at alam niyang mag aaksaya lang siya ng laway. Walang silbi kung ipagtanggol pa niya ang sarili o magpaliwanag. Hindi rin naman siya paniniwalaan nito. Baka nga ang sakit niyang phobia ay naisip nitong ginagamit niya lang upang kaawaan siya nito. "I'm tired." Ang tanging nabigkas niya at humakbang palapit sa kama.