I Didn't Mean It Novels & Stories

“Diane… I never meant to make you uncomfortable.” “I know,” I said. “And I’m sorry it took me a while to see that. Hindi ko din intention na maging uncomfy ka din sa akin, just because of how I perceived things.” She let out a breath she’d been holding. “Thank you for saying that.” I smiled faintly. “You’re not here to take anything from me.” She shook her head. “Never. I just… didn’t want to feel alone.” “I get that,” I said quietly. “More than you think.”

I didn't mean to bite it hahahaha Marahan nyang hinawakan Ang kanyang labi at dumampi Ang dugo sa kanyang Hintuturong daliri. masamang tingin Ang iginawad nya sa akin I let out a short chuckle at pilyo ko syang tinignan, "Im sorry I didn't mean to" nanunudyo kong Sabi sakanya at itiniaas Ang dalawang kamay animoy sumusuko.

Lahat naghihintay. At sa wakas… Nagsalita siya. Tumigil ang mundo ko. “It was nothing.” Parang tinanggalan ako ng hininga. “It didn’t mean anything,” dagdag niya. Napatingin ako sa kanya. Hindi ko siya makilala. “She was just…” bahagya siyang huminto. Tumingin siya diretso sa akin. At saka ngumiti. Malamig. “A distraction.”

Napapikit ako. Tama siya. Kape. Tuwalya. Resume. Hatid. Tinginan. Lahat nagkakaroon ng ikalawang kahulugan, kahit hindi namin sinasadyang lagyan. “May asawa ako,” sabi ko. Hindi iyon paalala sa kanya. Sa sarili ko iyon. “Alam ko.” “Kapatid mo siya.” “Alam ko rin.” “Then bakit parang hindi sapat na alam natin?”

Napalitan iyon ng emosyong malungkot at… hindi ko maipaliwanag. Well, I understand that what I said was wrong. I mean, completely wrong. Naiintindihan ko. Pero kasi… I only meant it as a joke. Kaya nga kami nagbibiruan, ‘di ba? Adapt it based on the term. Malay ko bang seseryosohin niya?

"Sorry. I didn't really mean to." Napatungo siya habang pinaglalaruan ang daliri naming dalawa. ''The kiss...'' Hindi ko naiwasan ang makaramdam ng inis nang maalala ko ang tungkol sa bagay na 'yon. ''It doesn't mean anything to me. She was the one who kiss me, but I didn't respond. Nagulat lang ako kaya hindi kaagad ako nakakilos," mahinahon kong paliwanag sa kanya. Walang maitutulong kung paiiralin ko ang inis nang dahil sa nangyari.

May masama ba akong nagaw-- oh, yeah pinaiyak ko si Trixie. Tama may nagawa nga akong masama kaya hindi ko sya masisisi kung bakit ang sama-sama ng tingin nya saakin ngay-- teka wala naman syang pakialam kung umiiyak si Trixie ah. "I didn't mean to, nag bibiro lang naman--" di ko natapos ang sasabihin ko ng kwenelyuhan nya ako.

Kahit pinipigilan ay hindi ko maiwasang mabasag ang boses sa kaniya. Hindi ko man gusto pero nasaktan ako sa kaniyang sinabi. Walang kwestiyon na mas gusto niya ang mas sexy at mas may ipagmamalaki ang katawan kesa sa akin na manipis ang katawan, pero kailangan ba talaga niyang sabihin iyon? Nakita kong nag iba ang ekpresyon ng muka nito sa sinabi ko. "I'm sorry, I did not meant to hurt you." he apologized.

Sinong hindiatatakot doon? Isasara ko sana ang pinto pero hinarang niya ang kamay niya roon. "Hey, sorry na nga." Humarap ako sa kaniya at sinamaan siya ng tingin. "Sorry? You don’t sound sincere! Don’t apologize if you don’t mean it. Sorry is not just a word. " "I mean it," giit niya pa kaya mas lalong sumama ang tingin ko sa kaniya.

Nilagay ko ang kamay ko sa mukha ko habang patuloy na humagulgol. “I'm sorry... I'm sorry...” I mumbled while crying hard. Hindi ko alam kung ilang beses akong nag-sorry. I just want to take back what I said. I didn't mean it. Obviously I didn't mean it because I love him. —