Novel & Cerita I Lived My Life

Gusto kong isaboses pero hindi ko magawa. "ᴀɴᴅ ᴀʟʟ ᴛʜᴀᴛ I'ᴍ ᴡᴏʀᴛʜ ɪs ʀɪɢʜᴛ ʙᴇғᴏʀᴇ ᴍʏ ᴇʏᴇs,ᴀɴᴅ ᴀʟʟ ᴛʜᴀᴛ ɪ ʟɪᴠᴇ ғᴏʀ ᴛʜᴏᴜɢʜ ɪ ᴅɪᴅɴ'ᴛ ᴋɴᴏᴡ ᴡʜʏ...."

My life really changed when I came here and when Rashid came into my life. And I can’t ask for more. Madami ng nangyari sa buhay ko ng hindi ko inaasahan at hindi pumasok sa isipan kong mangyayari sa akin. My parents’ letter really changed my life and I won’t regret it for the rest of my life.

Everything changed. Ikaw ba naman mabugbog araw-araw tignan ko lang kung hindi magbago ang buhay mo.

Imbes na mag-protesta ay may parte sa akin na nakakaramdam ng saya sa ganito’ng tagpo. Marahil ay hindi laman ako sanay. Siguro ay naninibago lang ako. For how many years that I used to live without him. Natuto ako’ng mabuhay para sa anak ko at gawin ang lahat ng ito na mag-isa.

Ngayon nagmumukha na akong umiiyak. Hindi ba't ito naman talaga ang pinangarap kong buhay noon pa man? Ang magkaroon ng cliche ang buhay ko tapos pagkagising ko the other day, anak pala ako ng bilyonaryo! Ha-hahaha! Nakakatawa talaga na malaman kong nangyari nga ang ganitong plot twist sa buhay ko.

“ Habang ako ganito parin, hamak parin.” “What do you mean?” “Walang pagbabago, parang straight line lang na hindi gumagalaw, walang pagbabago sa buhay ko, ewan ko ba pero ayos na rin ito, kase payapa naman ang buhay ko kahit papaano.” “Masaya ka naman ba?” bigla niyang tanong at hindi ko iyon masagot ng maayos. Masaya nga ba ako ngayon? Masaya nga ba ang buhay ko simula ng naghiwalay kami ni Lance?

Pinakinggan ko ang katahimikan ng kuwarto. And I smiled. Because this was my life. This was my family. This was my happily ever after. And I would not trade it for anything.

Kasi para saan pa para mabuhay ako. My purpose in life is such a waste, kung hindi ko naman kasama ang tao na nag-bigay inspirasyon saakin at nag-palakas ng loob ko noong una palang. Just let me do what i want, ayoko nang ganito, I am barely living. Hindi ko naman gusto na ganito kaming lahat dito sa bahay. All i wish everytime i woke up is to end what is making me suffer. At ako mismo ang nag-papahirap sa sarili ko at hindi ko naman na kaya pang lumaban, lalo na at wala nang silbi ang lahat ng bagay.

Sa isang iglap ay nawalan ng saysay ang buhay ko. My whole life became a mess. Hindi ako makaalis sa utang… Dumating ako sa point ng buhay ko na gumisgising na lang ako sa araw-araw para hilingin na sana ay ako na lang ang nawala. Na sana kinuha na rin Niya ako kasabay ng pagbawi niya sa aking ina. I even tried to commit suicide but I failed.

Fortunately, fortunately… The kid kicked me from inside. Para bang pinipigilan niya akong gawin ang plano ko. Parang galit siya. He kicked me multiple times that I dropped the medicines in my hands. Naisip ko sa sandaling iyon, ‘yong bata gustong mabuhay. Ang lakas pa ng sipa niya. Ako na ina niya, ang hina-hina, ayaw nang mabuhay. I cried, how can I be so selfish? There’s a life inside me that wants to live, a life that I created as a person with nothing at all.