I Lived My Life Novels & Stories

Hinayaan ko ang sariling pamumuhay na mayroon ako noon. As the time passed by, nasanay ako na mamuhay na mag-isa. Napilit ko ang sarili ko na maging independent para mabuhay. Pero hindi ko rin ipagkakaila na nami-miss ko ang buhay ko na mayroon ako noon. Just me and my make ups and everything. Ibang-iba sa mga nararanasan ko ngayon.

I lied in my bed looking at the ceiling of my room thinking about the things that happened and keeps on happening in my life. My life has been like a rollercoaster ride sa mga turned of events sa buhay ko parang tinalo ko pa nga ang mga telenovela sa tv dahil sa mga komplikasyon sa buhay ko. "Who do I have to have a fuck up life." I murmured to myself and then heard a knock on my door. "Tuloy bukas yan." I said and even didn't bother to stand up kung sino ang kumatok.

I'm just a guy who does whatever he wants with his life. • to be continued •

Pinakinggan ko ang katahimikan ng kuwarto. And I smiled. Because this was my life. This was my family. This was my happily ever after. And I would not trade it for anything.

“Pero mayaman ka.” “I used to live alone, sweetheart. I lived in San Jose. I was alone. Hindi naman ako napahamak kahit anak ako ng bilyonaryo. Mag-isa ako kaya nga nagawa ko ang lahat ng katarantaduhan sa buhay dahil mag-isa ako. Don't mind me. I can survive.” Hindi siya nakaimik. “Pero kung Hindi ako naging ganun, wala akong Ammiry ngayon,” nakangisi pa nitong dagdag.

Lumabas ako para isampay ang mga nilabhan ko kagabi. Nakagawian ko ang buhay sa hacienda. Simple lang at sobrang gaan sa buhay. I can live like this forever. Hawak hawak ko ang isang planggana na labahin. Tinali ko muna ang buhok ko saka ako lumabas ng bahay.

ILANG ARAW ko lang nakasama noong pasko si Lyah pero nang umuwi siya sa kanila, tila biglang tumigil ang mundo ko at nanahimik. Nagkaroon din ako ng lagnat at matinding pamamantal pero isang buong araw lang ang tinagal noon. I did my daily life. Alam kong maayos pa rin ang trabaho ko pero hindi ko maintindihan kung ano ang mga ginagawa ko. And like a zombie, I am alive but not living.

Ngayon nagmumukha na akong umiiyak. Hindi ba't ito naman talaga ang pinangarap kong buhay noon pa man? Ang magkaroon ng cliche ang buhay ko tapos pagkagising ko the other day, anak pala ako ng bilyonaryo! Ha-hahaha! Nakakatawa talaga na malaman kong nangyari nga ang ganitong plot twist sa buhay ko.

I wanted to thud at myself nga kasi I could clearly recall myself moaning while he was touching me. "What if our option will fail, Mikey? Pa'no ako mabubuhay. Do you think Mikho can sustain my needs? Pa'no ang monthly visit ko sa derma at sa parlor? How about my blogs and vlogs? Kailangan ko ng mga bagong outfits every now and then for my updates. How am I going to live a pauper like lifestyle? I don't think I can live with a life like that, Mikey," napa pout kong sabi.

“But it’s your life.” I laughed once, hurt and ugly. “You think I chose this?” He finally looked at me. “I live there,” I said, pointing back at the building. “But most nights, I eat alone. I wake up alone. I come home to empty rooms and notes on the fridge. You think I wouldn’t trade half of that glass building for one dinner where people actually notice I’m there?” His face shifted. I looked down before I cried. “My middle name is Elise,” I said suddenly.