SWEET PUNISHMENT
Malumanay ngunit may diing sabi ko, dahil medyo nauubos na rin ang pasensya ko.
"Ano pa bang dapat nating pag-usapan? Narinig ko na ang lahat. Alam ko na, kalimutan nalang natin ang lahat ng nabgyari sa pagitan natin." Hindi ko makita ang lungkot sa kanyang mga mata. Para akong kumakausap ng robot, walang pakiramdam at emosyon.
"Kalimutan? Dahil ba may bago kana?," Iritableng sabi ko pero mas lalo lamang niyang pinaramdam sa akin na wala siyang pakialam.