I Owe You One Meaning Novels & Stories

Eight "P'wede bang tantanan mo ang kakatitig sa'kin?" iritableng saad ko saka marahas na idinampi ang hawak kong bulak sa pisngi niya na agad niya naman kinadaing. "Hindi ako santa para titigan mo ng ganyan, at utang na loob... baka maubusan ako ng pasensya sa'yo!" nangigigil na dagdag na kulanhg na lang sapakin ko rin siya para magising-gising ang budhi niya.

"How much sorry do I owe you, hmm? They told me you've been crying a lot since you came here…" Sumikip ang dibdib at hindi napigilan ang mga luhang kumawala sa mga mata. Umiling sa kanya. "You don't owe me anything, Ma. Ako po ang dapat humingi ng tawad kasi hindi ko po sinabi sa 'yo ang totoo…”

“Na lagi lang akong gumagamit ng tao?” “Binayaran mo ako para lokohin ang lolo mo, hindi ba?” Niyakap ko ang sarili ko, parang proteksyon. “Isang kasunduan na pareho tayong may nakuha. Or nakalimutan mo na ba na natapos ang utang ng tatay mo dahil doon?” “Hindi ko makakalimutan ‘yon. Pero hindi ibig sabihin na pwede mo akong gawing fiancée-for-hire every time na kailangan mong pasayahin ang lolo mo o i-push ang business mo.”

“Okay! Pumapayag ako, basta hindi lang one thousand ang ibabayad mo sa akin at marangal ang ipapagawa mo sa akin. Deal.” “Are you sure of that?” “O… Oo, basta...” “Basta?” Sa pangalawang pagkakataon, muli siya nitong nilingon pero ngayon ay hindi nito inaalis ang paningin sa kanya. “Open minded ka ba? Sa club ka nagtatrabaho pero hindi ko alam kung bakit ang inosente mong tingnan.” “Huh?”

Huwag kang mag- alala, sisiguraduhin kong ibabalik ang buong halaga ng utang ko sa iyo. [Nabayaran mo na ang iyong utang!] Biglang naramdaman ni Irene na parang umiikot ang mundo niya. Pawis na pawis siya. Nabayaran na ang utang niya. Sino nagbayad?!

ulit nito. Hindi siya nakapagsalita at nilingon lang ang lalaking nagdala sa kaniya doon. Malamig ding nakatingin ito sa kaniya na para bang sinasabi na, I-told-you-look. Napairap na lang siya at muling ibinalik ang tingin sa lalaki. “Give me one year, babayaran ko ang utang ng Daddy ko basta palayain mo lang siya.”

“Sir, this is not the right place to talk about that.” “Then when?” lumapit pa ito. “You owe me an explanation.” “I don’t owe you anything,” sagot niya, halos pabulong pero may diin. “Wala akong kailangang ipaliwanag sa’yo. Nagkamali ako, oo, pero tapos na ‘yon.” “Tapos na?” halos bulong ni Midnight, pero puno ng emosyon. “You think it was that simple for me?”

Nilayo ko ang ilong ko sa kanya dahil sa masangsang na amoy ng alak. “M-May utang ka pa kasi sa akin no’ng nakaraang buwan. Pati last year hindi ka nagbayad sa akin. Maawa ka naman, Kuya Oliver!” “Magbabayad naman ako kapag nabawi ko na ang pera ko sa sabongan. Kaya pautangin mo na ako. Dali!” Inayos ko ang sarili ko at naglakas loob na sagutin ulit siya.

Naramdaman ko ng ilagay niya sa uluhan ko ang dalawa kong kamay at inipit iyon sa isang kamay lang niya sabay tumitig sa akin. "You owe me this Sanya." Pagkasabi nun ay h******n niya ulit ako ng mariin sa labi. What did he just say? I owe him this? At ako pa talagang may utang? Hindi ba dapat ako ang naniningil sa kanya?

"Gracias por prestarme dinero. Pedí prestado el 25% pero pagué el 75%. Ya no te debo nada. Espero que estés contento con tu decisión." Kinuha ko ang phone ko saka kinunan ito ng litrato bago ko pina-translate sa salitang Ingles. Nabitawan ko ang cellphone ko nang nabasa ang translation nito. "Thank you for lending me money. I borrowed 25% but paid back 75%. I no longer owe you anything. I hope you are happy with your decision."