Novel & Cerita I Owe You One Meaning

“Wala na akong utang sa’yo.” Saglit siyang natahimik at nakatitig ito sa akin. Lumapit siya ng konti. Mas malapit kaysa sa gusto ko. “Hindi pa rin,” bulong niya. Napakunot ang noo ko. “Anong ibig mong sabihin?” Ngumisi ito yung delikado. “Utang mo nabayaran mo,” sabi niya. “Pero ang interes…”

"Ikaw nga engineer pero hindi ka marunong magcompute kung magkano na utang mo sa akin!" Napatayo si Neejan at dinuro ako. "Hoy! May utang ka pa pala sa akin na 500 no'ng highschool pa 'yon!" maktol niya. Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Hindi ko maalala pero alam kong kay Neejan ako madalas manghiram ng pera kapag nagkukulang ang pera ko. "Hindi kona maalala! Kinalimutan ko na 'yon kaya kalimutan mo narin! Move on... move on din," natatawang sabi ko dahilan para magtawanan kami.

Hinarap niya ako nang husto, ang kanyang mga mata ay nakatitig nang malalim sa akin. "You don't owe me anything. Ang makita kang maayos at kasama kita ngayon, sapat na premyo na iyon para sa akin. So, stop thinking of this as a payment." "Pero hayaan mo naman akong maramdaman na may nagagawa rin ako para sa iyo. Kahit... sa ganitong paraan man lang," giit ko sa kanya. Nginisihan niya ako, iyong pilyong ngisi na alam ko na ang kahulugan. "Fine. But if the bill gets too high, don't be surprised if I ask for a different kind of 'repayment' later tonight."

"I don't owe you anything, even a single penny. Kung naglabas ka man ng pera para isalba ang ampunan, desisyon mo 'yon. Hindi ako naki-usap sa'yo para gawin 'yon. Wala akong hininging tulong sa'yo kaya wala kang karapatang sabihing may utang akong dapat bayaran sa'yo. Kung mayro'n mang may utang sa ating dalawa, ikaw 'yon. You owe me big time, Coz." "I don't owe anyone." He said before he completely walked away. Lumabas siya ng bahay at ilang saglit lang, narinig ko ang pag-alis ng sasakyan niya. I looked at the ceiling then closed my eyes tight as I took a deep breath. I laughed bitterly as I recall what happened.

Sumakay na ako at tumikhim. "Ibawas nyo nalang po sa sahod ko ang nilabas niyong pera ngayon, ayoko pong magkaroon ng utang kase marami pa akong babayaran. "Then give me the list of your debts, I'll pay for it."

Kung kalahating bilyon ang utang ni Daddy sa kanya ay siguradong mayaman na mayaman ito. "Have you read the letter? Your dad owes me half a billion. I am kind enough to give him a lot of time even though he promised to pay me last year but since he's sick I forgot the promise. But now that he's gone I can't just throw my money, Hija," paunang sabi niya kaya mabilis na naglaglagan ang mga luha ko.

Pakiramdam ko, hindi iyon kayang punan ng kahit sino. So it was really fine with me to have only a few friends. Pero kung dadagdag siya... okay lang din naman. Napabalikwas ako sa kama makalipas ang ilang minuto. Hindi pa rin ako makatulog. When is he going to message me though? Dapat kasi hinayaan na lang niya akong bayaran 'yong kanina! Now I couldn't sleep because it feels like I owe him something. Hindi tuloy ako mapakali na hindi ko pa nababayaran iyon sa kanya!

"Anyways, I'll transfer the money to your account once you fullfill your mission." "Sir, hindi ako naniningil, hindi ko matatanggap ang pera na ibibigay ninyo sa akin. Gagawin ko po ito bilang pagtanaw sa malaking utang na loob ko sa inyo. Marami ka nang naitulong sa akin at ito lang ang alam kong paraan para makabayad sa kabutihan mo sa akin." "I'll still give you the money, this is not a favor, Fiero."

“Alam mo bang hanggang nga'yon ay engaged pa rin ako dahil sa'yo. Hindi ka nagpakita kaya mas lalong sumira ang buhay ko. So, you owe me. Pagbabayaran mo ang lahat na nangyari.” Nang marinig ko ang sinabi niya ay nagkaroon ako ng lakas ng loob upang harapin siya. Wala akong alam kung ano ang nangyari sa kaniya matapos ang nangyari pero hindi naman siguro tama na magiging one sided ang kwento. “B-Bitawan niyo po ako Sir," matapang kong sagot sa kaniya.

Tuwang -tuwa itong nakikitang naiinis ako. "Why aren't you happy? You're so unfair. You owe me that night you know?" Ah talagang ako pa ang may utang!? "Ako na nga ang lugi dahil iniwanan kita ng one thousand ako pa ngayon ang may utang sayo? Tsaka ba't ka ba nagagalit eh, totoo naman yung sinabi ko."