Novel & Cerita Ikaw Ang Pahinga Ko

Niyakap ko naman ang unan ko at inamoy yun wow kaamoy kona ang unan hahaha inangkin ko na talaga tong kwartong toh HAHAHA Humikab naman ako geks ambilis kung antokin parang pagod na pagod ako Ipinikit ko naman ang mata ko at agad din naman akong nakatulog - Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko Kinusot ko naman ang mata ko saka bumangon tumingin naman ako sa calendar bago tumingin sa oras schoks! may pasok pala ngayon Nagmamadali naman akong pumunta sa Cr para makaligo

Tahimik kong pinagmasdan siyang umakyat sa ikalawang palapag. "Ewan ko ba sa taong 'yon." Mahina akong natawa. "Minsan ang seryoso." "Minsan naman..." Napailing ako. "Hindi ko maintindihan." Kinabukasan... Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko. Napabangon ako. "Hala!" Napalingon agad ako sa orasan. Alas otso na. "Patay!"

nakangising sabi ko "What?" natatawang sabi niya at umiling iling alam niya kong ano ang tinukoy Diko namalayan na nakatulog pala ako sa byahe. Maaga kasi akong nagising. * Pagkagising ko ay nasilaw ako sa liwanag ng araw. Sobrang init sa labas. "Saan na tayo?" tanong ko sa kaniya habang kinukusot ang mata ko

Ikaw lang kasi Kuya ang kasanga ko. Papikit na sana ako ng mga mata ko ng marinig kong, nilock yung pinto. Ikinabalikwas ko ng bangon. Tumakbo ako sa pinto at ikinasikip nga ng dibdib ko. Binubuksan ko, nakalock talaga. Di ako makahinga. Napahawak ako sa dibdib ko. Natatakot ako. Sa huling pagkakataon, napasigaw ako bigla. Siyang ikinawalang malay ko.

kausap ko sa munting anghel na nasa aking sinapupunan habang hawak-hawak iyon. Umiiyak na naman ako. Hindi ko na napigilan maging ang paghikbi ko. Mag-isa sa silid, nakikipaglaban sa nararamdaman na hindi mapangalanan. Pagod na ako. Pagod na. Pero hindi p’wedeng sumuko na lang dahil kaya pa. Mabilis akong napapahid ng luha nang may sumigaw mula sa ibaba. “Alas?” bigkas ko sa pangalan niya.

Ang ganda tingnan. Napatingin ako kay Ice, nakatitig lang siya sa mukha ko. “A-Am I dreaming?” tanong ni Ice habang nakatitig sa mukha ko. “I-I just can't believe that you're here now, beside me.” napatingala siya. Umangat ang isang sulok ng labi niya. Agad akong umalis sa pagkakahiga sa kandungan ni Ice. Umupo ako sa tabi niya habang nakatitig ako sa kanya.

Kagulo ng utak! Ilang saglit pa akong nag-isip at wala akong nahagilap na sagot. Paano nga ba naman ako makakakuha ng sagot, eh, hindi ko naman alam ang nangyari. Ano bang alam ko sa kaniya? Dahil tapos na ako sa lahat ng gawain ko dito sa mansyon, pwede na akong magpahinga. Ipinikit ko ang aking mga mata.

Napapikit ako hanggang sa ----- Di ko na alam dahil madilim na ang nakikita ko. ************************************

sagot niya, may halong excitement at panghihikayat. Napangiti lang ako ng bahagya, kahit pagod na ako. Isang oras pa lang para makapagpahinga, pero kailangan ko ring ihanda ang sarili ko para sa gabi. Okay, Barbara… isang oras lang. Pahinga lang muna, tapos laban uli sa entablado.

Nanlaki ang aking mga mata nang tuluyan ko siyang makilala. "Ikaw?"