Ikaw Lang Sapat Na Jejemon Mga Nobela at Kwento

35 Crazy Little thing Called Jealousy Emman's Nagmadali akong lumabas ng CR nang marinig ko ang lintik na sagutsutan ng mga nguso, ng impaktang demonya na humahalik kay Kanton ko. Para akong sasabak sa gyera sa tapang ng mukha kong cute. Nakita ko sila! Mga walang hiya! How shameless?! Napapa-ingles tuloy ako kasi mayaman na ako.

GUBAT? Nanlaki ang mga mata ni Jeyzel. Namamanghang inilinga ang paningin sa paligid, napaawang ang kaniyang bibig nang mapansing tulad ni Jia ay nakasuot rin siya ng tradisyonal na kasuotan ng mga sinaunang Pilipina. "Oh my God!" natutop ni Jeyzel ang bibig. "I told you," ani Jia, saka tinakpan ng kanang-palad ang bibig ng kaibigan. "Hindi ka pwedeng mag-english, kahit taglish." paalala niya sa kaibigan.

Bilang pagsisilbing halimbawa ni Madam Leone, sobrang natakot yung iba na tulungan ako kahit gusto nila. Sa sumunod na pitong araw, wala akong pagkain at tubig. Nakatali ang mga kamay at paa ko, at ang mga mata ko lang ang naigagalaw ko. Hihimatayin ako sa mataas na temperatura, pero magigising akong muli dahil sa uhaw.

biglang tanong ni Jai, dahilan para kumunot ang noo ni Aster. “Bakasyon? I’m on my sixth month… paano pa ako magbabakasyon kung ilang buwan na lang ay manganganak na ako?” “Hindi ‘yan problema, wife. Ako ata ang asawa mo,” sagot ni Jai sabay ng isang malapad na ngiti.

[Napatawag ka] "Baka nakakahalata na si Jerome. Anong dapat kung gawin, ate? Please nakikiusap ako sa'yo. I really need your help." [You sound so desperate hahaha.] Para kay Jerome okay lang na maging desperada ako basta't h'wag lang s'yang malayo sa'kin. Handa kong tanggapin lahat ng mga masasakit na salitang binibitiwan n'ya... wala akong pakialam do'n. I just want to be with him... only with him.

Jhen Dumating ang iba pang kapatid ng Chairman Mattheus. Ganito pala sila, buong angkan kung magsalo-salo sino ang available kapag araw ng sabado mayroon silang salo-salo. Hindi na ako magtataka kung bakit sobrang laki ng mansyon nila dahil sabi ng iilan nilang pinsan nagbibiro na rito raw sila matutulog mamaya kapag nalasing.

Takot ko na lang talaga sa matanda. And speaking of him, mabuti na lang talaga at wala dito si Ojiisan. May pinuntahan sa labas, at sa gabi na raw ang balik. Thank you, Lord. Nakakaubos din kasi ng braincell kapag nag-uusap kami. Japanese kung Japanese. Naa-out of stock ang limited edition kong Japanese. Isa pa, malaya akong magpagulong-gulong dito sa sofa. Iyon nga lang at halos magpakain na ako sa sofa sa sobrang pagkabagot.

aneto sabay ngisi. "Sana lang at dito ka makahanap nang seseryosohin, bebs." pang-aasar ko sa kanya. "Che! Wala iyan sa bokabularyo ko, noh? Ika nga nila, the more, the merrier. Saka habang marami pa ang lalaki sa mundo, might as well enjoy them one by one," dahilan pa ni Jam na sinamahan niya pa nang pagkumpas ng kanyang kamay.

reklamo ko rito. "Joke" lang heart! Apat lang okie na sa akin. alam mo solo anak langa ko kaya,, gusto ko kahit sana apat,, sagot ulit ng asawa ko. "Ikaw ba heart ilan ang gusto mo? "Mmmm" okie na sa akin ang Apat,, wag lang isang dosena,,grabe naman yun. kung ganon gusto mo Mayor." lumipas pa ang ilan sandali, nakatulog na ako ng hindi ko namalayan.

Si Trixie naman ay tila ba tumigil sa paghinga dahil sa pagkabigla. "I mean… I-I'm not jealous," pag-uulit niya sa sinabi ngunit sa mababang tono na. Umayos siya ng tayo at saka inayos ang kanyang kurbata at saka tumikhim. "Naalala ko, p-pinapatawag pala 'ko ni Dad." Akmang maglalakad na siya nang magsalita si Joel. "But Tito Lucas is absent today."