Novel & Cerita Indios Meaning Philippines

Napangiti ako ng malapad, mukhang nag-improve na ang NAIA ah. "Mukhang ang ganda na ng Pilipinas ah! Nag-improve na, naks!" wika ni John. "Nakapunta ka na ba rito, Prince Tristan?" dagdag pa niya. "Hindi pa, this is my first time here in the Philippines." "What? Marunong kang magtagalog pero hindi ka pa nakakapunta rito?" tanong ko sa kaniya. "Yeah, why? I only learn tagalog sa Spain," saad niya sa akin.

“Rachelle, baka nakakalimutan na sinakop tayo ng mga lahi niyan for 333 years. Sa tingin mo saan galing ang salitang adobo?” “Your kuya is right, Rachelle. Adobo sounded like ‘adobar’. In Spanish term, it means “marinate” so I am kinda familiar in this Filipino cuisine and it is my favorite actually,” ang sabi niya. Ay ganoon ba? Sorry naman. Hindi kasi ako mahilig sa Araling Panlipunan dati. Tinatamad ako niyan. “By the way, your kuya mentioned to me that you’re looking for your dad. What’s his name? Maybe I can help.” Ang sabi ni Henry.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

aniya. "Where is he?" senyas ko sa kanya. Kumunot ang noo niya sa isinenyas ko at napakamot ako sa ulo na maalala na hindi nga pala sila nakakaintindi ng sign language. "Sabi niya ang panget mo raw," biro ni Isandro. "Gago," he said, then looked at me. "I'm sorry, Indie I can't understand sign language, beki language lang." Nagtawanan silang dalawa pero napangiwi si Isandro dahil kumirot ang mga sugat niya.

Nagulat si Jolan sa sinabi ni Iñigo. "Po? Passport? Saan po gagamitin?" "Valid ID kapag sasakay ng jeep." Biro ni Iñigo. Sakto naman napagawi si Joan, kaya nakiusyuso na rin ang isa. "'Yung totoo po Sir Iñigo?" "Mag i-immigrate tayo sa Amerika pagkatapos ng Chinese New Year." "Bakit Sir?" Si Joan. "Mommy Isabela is chinese. Kailangan muna natin mag-celebrate ng chines new year bago tayo aalis ng Pilipinas."

Dahan-dahan kong inangat ang aking paningin at halos buhusan ng malamig na tubig ang buong pagkatao nang makumpirma kung sino ito. 'My man. My reason why I want to go back in the Philippines.'

After fifteen hours we landed at NAIA. My heart jump abnormally because I am really in the Philippines right now. "Philippines?" my son sleepily asked. Tanging tango lang ang isinagot ko dahil labis ang kabang nararamdaman ko sa ngayon.

Pinagmasdan ni Jia ang tila mga haring pagsigaw ng mga ito sa kaniyang mga kababayan. "Indio!" Nakaramdam ng galit si Jia para sa mga dayuhan, alam niya ang kahulugan niyon. Napakaliit ng tingin sa mga Pilipino. Mababang uri, walang dignidad, mangmang, alipin. Nakaramdam siya ng paghihimagsik at simpatiya para sa mga bayani ng bansa. Kung makakabalik nga lang siya sa hinaharap ay baka magsulat pa siya ng mas malala pa sa "El Filibusterismo". Paulit-ulit niyang mumurahin ang mga ito, kahit pa sisantehin ang lisensya niya bilang rehistradong manunulat.

“Wala tayong magagawa dahil ito ang nakasulat.” Nag-isip na lang ako ng isasagot. Hindi naman kasi ako mahilig sa subject na ‘yan. “S-Spain?” alangang sagot ko. “Are you sure?” “Actually, hindi. Pero wala na akong maisip talaga.” “So, ano nga?” natatawang tanong ni Jamiel. “India na nga lang.” Sabay sapo ko sa ulo. Ang b0bo ko sa part na ito. Bakit ito pa kasi ang natapat?

sabi ni Kuya Phillip. “Congrats, bayaw!” sabi naman ni Kuya Hunter. “Mommy? What is bayaw?” tanong ni JJ kaya biglang humalakhak ang mga magulang at kuya ko. “Bayaw, is the tagalog word for brother-in-law.” paliwanag ko kay JJ. “Yan ang sinasabi ko! Konti lang ang alam ni JJ na tagalog words.” sabi ni James. “Baka mas marami pang alam na bisayan words yan dahil kina yaya at inday!”