Ingat Ka Lyrics Silent Sanctuary Novels & Stories

"Oras na lumipas, huwag hayaang umalpas. Ang mga alaala ng nakaraan gusto naming balikan. Ang aking katangungan, humihiling ng katotohanan. Huwag sanang ipagdamot, ang kailangan ng kasagutan. Pumikit ka." Darkness, I see nothing but darkness. The unexplainable silence was in my ear, it is like wearing headphones with noise cancelation. Ang tanging naririnig ko ay ang pagtic-toc ng orasan. Nabura ang kaninang ingay ng mga sasakyan mula sa labas ng ospital, o di kaya ang mga nag-uusap sa lobby, ang mga announcement sa PA system. It was, a deafening silence. Nakafocus ako sa tunog ng orasan at yon lamang.

“Mag iingat ka.” “Salamat, Amber…”

tanong ko nang makaupo kami sa ilalim ng puno. Tumingin siya sa malawak na karagatan. "Kailangang kayanin, Elena. Ito ang 'Silent Sanctuary' natin. Dito, hindi tayo bilyonaryo o target. Dito, tayo lang ang pamilyang gustong mabuhay nang payapa."

mahina kong tawag. “Hmm?” Napalingon ako sa kanya. “Ano ‘to?” Tahimik lang siyang tumingin sa akin bago sumagot. “Sanctuary.” Napakurap ako. “Sanctuary?” Tumango siya. “Para sa atin.” Parang may kung anong pumitik sa dibdib ko nang marinig ko iyon. Para sa atin. Dahan-dahan akong humakbang paloob.

Ilang sandali pa ay napuno na ng napakagandang tunog ng piano ang buong silid. ~In a world filled with words, I found my muse, Every syllable you speak, I can't refuse. Lines intertwine like our hearts in the night, With every beat, you turn darkness to light. Lyrical love, it's a rhythm divine, Let's dance to the beat, your heart next to mine.~

Nagulat ako nung magvibrate ang phone ko. *brzzt.brzzt.brzzt* Sino kaya to? Pag open ko si Hani pala. Dinelete ko nalang. Di ko na binasa. Nagsoundtrip nalang ako ng Your Guardian Angel. When i see your smile Tears roll down my face I can't replace And now I'm strong I have figured out How this world turns Cold and it breaks Through my soul and I know I'll find deep inside me I can be the one...

Kailangan ko ng salita. Kailangan ko ng katiyakan. Kailangan ko ng paglilinaw. At hindi niya iyon naibigay. “Silence is not love, Sylvant,” bulong ko. Saglit siyang napapikit. “At noise is not loyalty.” Hindi ko agad naintindihan ang ibig niyang sabihin. Hanggang sa marinig ko ang tunog ng pinto sa likod namin. Si Connor.

Siya na lang ang natitira. "Patawarin mo ako, Alexei," bulong ni Paola. Kinalabit ni Paola ang gatilyo. Ngunit sa halip na putok ng baril, isang malakas na tunog ng pagbasag ng salamin ang narinig mula sa itaas. Ang buong kisame ng Sanctuary ay bumigay, at isang libong itim na ibon ang bumaba, nilalamon ang buong silid ng kanilang mga pakpak.

Pinigilan nito si Silvester at ang iba pa na umalis sa espasyo. Agad siyang nagpadala ng mensahe sa Dakilang Elder, na nagsasabing, “Maghintay ka hangga't kaya mo. Kakailanganin ko ng tatlong araw para makabalik!” Pagkatapos magpadala ng mensahe, sinigawan ni Silvester si Melinda, “Pakibilisan mo, Ms. Melinda. Ang Sanctuary of Darkness ay muling lumitaw sa Elixir Pavilion."

At tinuon talaga ang awiting iyon kung kaylan sawi ang kanyang puso at ngayon may estrangherong nakatagpo. At biglang pumailanlang ang kanta ng Sayo ng Silent Sanctuary. Girl version ito ng singer sa hotel. Minsan oo minsan hindi Minsan tama minsan mali Umaabante umaatras Kilos mong namimintas Kung tunay nga ang pag ibig mo Kaya mo bang isigaw Iparating sa mundo Tumingin sa aking mata Magtapat ng nadarama Di gustong ika'y mawala