روايات وقصص ضمن Inspiring Speech For Graduation

sabay tingin kay Arvin. ‘Nakilala ko ang taong mahal na mahal ko hanggang ngayon’ Gusto kong sabihin ang mga katagang iyon pero pinili ko na tapusin sa ibang paraan. “At higit sa lahat, ay marami akong natutunang bagay na higit pa sa mga nababasa at sinasaulong lectures. I can finally say that I graduated from my younger self. I am ready to embrace the adult world,” dugtong ko bilang pagtatapos ng speech ko.

Sasabihin lang daw ito sa mismong graduation namin. Mag-isa lang kasi akong nag-martsa sa aking graduation day, my mommy insisted na sumama, pero nakikita ko na hindi pa nito kaya, kagagaling lang kasi nito sa lagnat baka mabinat. May napapansin na ako these past months na parang madalas itong nahihilo pero pag tinatanong ko naman siya ay lagi niya lang akong i-na-assure na okay lang siya. I was giving my Valedictory Speech, ng biglang lumapit ang adviser ko at basta nalang hinawakan ang aking kamay at bahagyang yumuko sa harapan ng maraming tao bilang paghingi ng paumanhin.

Sinamahan ako nila Papa at Mama na mag-martsa at sa pagkuha ng diploma at iba pang mga awards na natanggap ko. Nagsimula ang graduation kanina sa pamamagitan ng pagdarasal, pagkanta ng Lupang Hinirang, pagre-recite ng Panunumpa at Panata pati na rin ang Philosophy, Vision, Mission, Pledge at kinanta rin namin ang among hymn. Sumunod ay nagbigay ako ng speech dahil ako ang nakakuha ng highest honor at top 1 sa buong grade 12. Mabilis natapos ang program. Naghanda sina Papa ng isang salu-salo sa mansion. Doon ay sinabi ko sa kanila ang plano ko sa college.

Ang mga ibang professor naman ay tahimik at may mga ngiti rin sa labi habang nakikinig sa kani-kanilang mga upuan. "You're now armed with one of the most important tools needed to forge your path ahead. It's not the diploma itself that counts- it's about what you've learned along the way and what you do with the education you've gotten in your journey to graduation today. Your future is in your hands - no one else's. Sieze this opportunity." Nagpalakpakan ang lahat dahil sa magandang speech ni Albrey. Si Sav ay tulala pa ring nakatitig sa asawa. Ni hindi na niya namamalayan ang mga palakpakan maging ang sumunod pang sinabi ni Albrey ay hindi niya narinig.

Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako. My speech was very simple though. I told everyone about my life, about my struggles, about my mother. I told everyone how I carried on with my problems just to reach my goals. I told everyone about my perception of living and my belief that money isn't the most important thing in this world, but love. Hindi ko napigilan ang sariling mapaluha matapos palakpakan ng lahat. Nang natapos ang graduation ceremony ay agad kong tinungo si nanay upang yakapin.

I continued my speech na hindi ko alam kung saan tutungo. “Yes! No more exams and quizzes! Yes! Makakatulong na tayo sa mga magulang natin. Yes! Simula na para bumawi sa lahat ng hirap at pagsisikap na dinanas ng mga magulang natin habang tayo, maghapon na nakaupo sa loob ng classroom at natututo. All those hardships, sufferings, and sacrifices our family made were worth it in the end. As my speech ended, all the graduates stood up, threw their cups in the air, and shouted, “Yes!”

Nakangiti habang paakyat pero alam kong kinakabahan siya dahil ang mga daliri niya ay hindi mapakali sa kakagalaw. "May we face the new challenges that are waiting ahead of us with full courage and perseverance. Continue to become an inspiration to the next generation. Congratulations, graduates." Huling pahayag nito. Agad akong natutop sa inuupuan ko nang tumingin ito sa akin bago bumaba ng stage. Dahil doon ay tinuon ko nalang ang atensyon ko sa ibang estudyante habang papalapit siya sa upuang nasa harapan ko. Maya-maya lang din ay isa-isa na kaming tinawag para tanggapin ang mga awards at diploma namin sa entablado.

Hindi nga niya akalain maraming gustong siya ang umupo sa taong ito. "First of all thank you everyone for this oppurtunity that you give in me. And also for the undying support and trust to me. Alam ko hindi madali ang magpatakbo ng isang school community club pero, sisikapin kong gawin ang lahat ng makakaya ko para sa ikagaganda at isasaayos nito. Sana lang makuha ko ang kooperasyon niyong lahat sa bawat proyektong ating gagawin nang sama-sama. Thank you so much." pagtatapos ng speech niya. Tahimik lang si Belle habang nakatunghay rito. At hindi niya maiwasang humanga sa talino nito.

“You know, guys, before I have stood right here in your front as a successful person, who founded Elisse and Company elite organization of make up artist, my life was like a cinderella. That time, I thought life is a bit unfair, I thought, the world is only kind for the rich people and cruel for the poor. But you know, as I grew up, I started to realize that life isn’t the way I was thinking. Because, the world will never be kind to you if you will not learn to survive and go along in its challenges. Oh, my gosh, I shouldn’t be so dramatic. This is supposed to be an introductory speech, but it turned out to be something inspirational. Haha! Kidding aside, I want to welcome everyone from ric

Samantha’s POV As I finished clearing my desk, agad akong dumiretso patungo sa opisina ni Theo upang ibigay sa kanya ang kanyang speech na ipinaprint niya sa akin. I was supposed to giving it to him a while ago. Ang kaso ay nakalimutan ko sa kadahilanang ipinaayos niya sa akin ang isa pa niyang speech para sa gaganaping graduation kung saan ay siya ang magiging guest of honor and speaker.