Interview With A Vampire Series Novels & Stories

sigaw ko habang hinawakan ang kamay kong may hiwa. “ why you put that!” napatingin naman ako sa kanya habang kinuha niya ang aking kamay at sinipsip ito. “why you drink my blood are you a vampire?” bigla namang kumunot ang kanyang noo habang sinisipsip parin ang aking kamay.

hindi ko siya titigilan hanggang sa umamin siya. “I’m a vampire,” sobrang hina ng bulong niya pero dahil hindi ako ordinaryong tao, narinig ko ’yon. Napangisi ako, sinasabi ko na nga ba. “W-What? Hyla, I can’t hear you clearly,” I pretended. “N-Nothing, I’ll just talk to you after my leave. Take care of yourself. Bye!” she ended the call. That’s explain why her scent was different. I wonder what kind of vampire is she? A rebellious? Traitor? Or half-blood? ’Yan lang naman ang pwedeng maging dahilan kung bakit hindi maganda ang amoy ng isang bampira.

Naramdaman kong pumasok kami sa kwarto at tunog pagbasag agad ang narinig ko. Pinilit kong iminulat ang mga mata ko. The first thing I saw is a man. A man who have a devil red eyes and a sharp fangs. A Vampire?

Tumatawang sabi niya. "Dini-describe ko lang." Pag tatanggol ko sa sarili ko saka tumawa. Natigil lang kami sa pag tawa ng may tumawag na naman sa pangalan ko. "Van?" Tumingin kami sa tumawag sa akin. Isang Vampire na lalaki. Teka namumukhaan ko siya. "Teka lang na mumukhaan kita."sabi ko at nag isip. "Franco! Yung kaibigan namin ni Von nong nasa loob ng Vampire high?"tanong ko.

hindi na niya naituloy pa ang saabihin noong makita niya akong hawak ang isang plastic ng dugo na nasa cooler. “Are you a vampire?” diretso kong tanong. “Yes,” matipid niyang sagot. “But I didn’t hurt anyone. Please don’t be scared at me Kath,” pakiusap niya. “I-I trust you,” Lumapit ako sa kaniya at niyakap siya. Galit ako sa bampira dahil ang totoo, sila ang pumatay sa mga magulang ko. Hindi ko lang matanggap na ang itinuring kong kaibigan na si Vien, kaanib sa mga bampirang kinasusuklaman ko.

Matapos makipag chat ay napaisip nalang si Erinn sa mga sinabi ng ka-chatmate niya, na baka maaaring tama ang kutob nito. Bigla nalang tuloy naisip ni Erinn yung hiniram niyang libro patungkol sa mga Supernatural beings. Kinuha ni Erinn ang itim na libro sa kanyang bag na pinamagatang 'Arkiva Miserya' at kaniyang sinuri ito. Wala itong table of contents at wala ding nakalagay na author, kahit introduction ay wala, sa unang buklat ay larawan agad ng kagubatan ang makikita mo.

I slowly leaned in and stuck my tongue out until it reach her soft and delicate but delicious neck. 'Hmmm' napaungol ako sa isipan. Her taste and scent assaulted my system and I cant get enough of it. Someone who would see me might be thinking of me as a pervert, but nope I'm not. hmmm maybe I am a pervert but not at all. I'm a vampire.

Reiner’s my Rowan? Huh? Who the hell is Rowan? Ugh, seriously… my head won’t stop aching whenever I think about those episodes I saw while I was in hibernation. They couldn’t have been dreams—vampires don’t dream. But the way they felt… too sharp, too real. Almost like bits and pieces of my own memories, ones I didn’t even know I had. From… before? Now it’s driving me crazy.

"Why are you here?" Ngayon ko lang napansin na nasa gilid ko pala si Asmodeus. "Tama ako, bampira ka!" nakangiting saad ko. He let out a harsh breath. "Fine, I'm a vampire." "I'm fucky right! Hindi ako nag i-ilusyon o ano, totoong pula ang mga mata ng gabing yon!" "But why do you keep on denying it?" "I don't want a human like you to find out." seryosong saad niya.

It was Death's shirt. Naglakad siya papunta sa kaniyang table at doon nakita ang isang maliit na kulay pilak na papel, laking gulat niya nang makita niya ang pangalang naroon, “The Lord of the Iron Wolf wants to talk to you-” hindi na naituloy pa ni Sammuel ang kaniyang sasabihin nang biglang dumating ang isang panauhin. “IVORY CRIMSON!” a guy in black shirt entered the room. His hair have purple strikes, he walks gracefully towards Ivo and saw his shocked face, tinapik niya iyon ng bahagya at doon tinapunan ng titig si Sammuel.