Isabella Phineas Y Ferb Novels & Stories

Isang bagay na hindi pa niya kailanman naranasan mula sa kanya. “Mom, alam mo ba? Nahulog ako noon mula sa Ferris wheel, mga pito hanggang walong metro ang taas. Nang tumakbo si Argus papalapit, alam mo ba kung ano ang nakita ko?” nanginginig ang boses ni Ysabel habang pinipisil ang sariling palad. “Ano?” tanong ni Lilian, naguguluhan. “Paghinga niya ng maluwag.”

ang sabi ni Luna, bahagya pang nanginginig ang boses niya. Si Isabella ay isang anak ng kapitbahay ni Luna, ang munting anghel na na kanyang nailigtas sa matalim na pangil ng isang mabangis na aso ilang araw pa lamang ang nakalipas. "Ako nga po!" Ang masayang tugon ng batang babae, ang dalawang nakapusod niyang buhok ay tila mga rosas na sumusibol sa kanyang maliit na ulo at gumagalaw-galaw. May taglay rin itong magandang-asal, at matamis na ngiti, na tila binubuo ng purong kaligayahan.

“Ginamit ka nila.” Biglang nag-iba ekspresyon ni Caleb. “Hindi mo alam sinasabi mo.” “Talaga ba?” Lumapit pa lalo ang ama niya. “At sabihin mo nga sa kanya, Caleb…” Nanigas ang paligid. “…kung bakit ikaw ang unang taong nakita niya matapos siyang magising sa facility.” Nanlaki mata ni Isabella. Facility? “Caleb…”

Mahaba ang buhok ng babad may head band sa ulo at kumikinang ang porselas sa kanang palapulsuan. “That's Isabella De Palasyo, anak siya ng pinakamaraming shares at donations dito sa AU. Apelyido palang alam mo ng bigatin kaya dyan tayo mag-ingat kung ayaw nating mapatalsik dito ng maaga,”bulong niya. How interesting because we have the same name. Totoong pangalan niya nga lang ang Isabella at ikalawang pangalan ko naman iyon.

Kabanata 16 – Mga Alaala at Bagong Tanong Matapos ang hapunan, masaya si Isabella na kasama muli ang kanyang pamilya. Ang saya ng gabing iyon ay tila panandaliang bumura sa mga problema niya sa Villafuerte mansion. Habang nagliligpit ng pinggan, napansin niya ang isang bagay. > "Nga pala, Ma, asan si Daniel?"

"Ngayon lang, inaway ka ng dalawang taong iyon sa pintuan, at ang mga maruruming salita ay umabot sa tenga ko." Bahagyang ibinaba ni Isabella ang kanyang mga mata, nag-iisip, kaya ano, baka gusto ni Nicklaus na may magturo sa kanya ng leksyon. "Wala akong kilala na anak na babae ng Pamilya Matias." "Miss Fuentabella gusto mo bang magmakaawa sa kanya?"

“Ano na naman ang ginawa ni Isabella?” “May narinig akong tsismis,” sagot ni Rosalinda, ang boses niya ay puno ng irritasyon. “Sinasabi nila na may apo ako kay Isabella. Isang batang babae, apat na taong gulang, na ang pangalan ay Xena! Paano na tayo, Princess? Paano na ang plano mo kay Xavier? Andaming suliranin na lumalabas! Andiyan pa si Antonette!”

Nakamasid si Isabella sa malawak na karagatan habang nasa bintana siya ng maliit na kubo ng Tiya Alice niya. Kagigising lang niya nang oras na iyon at gawain na niya iyon tuwing umaga.

[Man, I think the giant woke up,] tawa ni Hubert. “Well, kung kasing ganda si Isabelle ng kaibigan niya, yari si River.” [Anong kaibigan?] tanong ni Hubert, lalo pang naging interesado. “‘Yung bagong assistant ko, si Diane Fernandez. Sobrang ganda, bro. At puno ng attitude,” sabi ko, naaalala ang interview. “Para silang magkapatid ni Isabelle sabi ni Amado.” [Hinire mo ang anak ni Amado Fernandez? Mawawalan ka ng kaibigan,] babala ni Hubert sa akin.

Maliban sa panganay nitong anak na babae na kasal na, ang mga anak nitong lalaki na sina Bernardo at Benito ay nakatira lahat ng mga anak sa ancestral house ng pamilya Ferrer. Mayroon ding nakababatang tiyuhin si Isla na hindi pa kasal at isa itong pintor. Lubos itong nakatuon sa kanyang karera at madalas na wala sa bahay. Di-nagtagal, nakita ni Isla ang mga miyembro ng pamilyang Ferrer sa sofa. Tulad ng kanyang inaasahan, naroon ang lahat ng kanyang mga pinsan, mula sa ikalawang bahay maliban sa bunso na nasa senior year ng high school.