Isang Dipang Langit Ni Amado Hernandez Novels & Stories

Pagkatapos ng walang kasigla-siglang batian ay namagitan naman ang katahimikan na para bang may dumaang walong demonyo ni satanas sa kanilang mga harapan. Napataas naman ang kilay ni Stormy sa mga kaganapan. “Hi! I’m Stormy Rivera, pleasure to meet you. And you are?” basag niya sa katahimikan. Tinanggap naman ni Damian ang nakalahad na kamay ng dalaga. “Damian Enriquez, Ma’am. And this is my fiancée, Andrea Herrera.” “I see. Are you friends with Leopold?” inosenteng tanong pa ni Stormy.

pagpapatuloy ng aking magaling na ama. Kinakabahang tumambol-tambol ang isa kong paa sa sahig. Ramdam ko rin ang pagbilis ng tibok ng puso ko, pero sinusubukan ko pa ring pakalmahin ang aking sarili. “Anong ibig mong sabihin dito, Mr. Hernandez?” naglakas-loob na nagtanong ang isang reporter. “Anak mo yung nasa video, pero hindi ito si Ada? Paano nangyari iyon?”

At halos ipahalughog ko ang buong mundo sa mga tao ko nandito lang pala siya, she's been here along with my secretary na wala man lang sinasabi sakin. "Damien" rinig kong sambit niya na halos ikaluhod ko sa labis na pasasalamat sa panginoon na nahanap ko na rin siya sa wakas. I can't help my self from just staring at her angry eyes but I just look at her seriously. I don't want her to see me how I missed her so, looking at her now from the eyes to her breast and slim body that could definitely turn me on.

Halos maluha ako dahil sa saya. "I will prepare the contract immediately." "Thank you so much, Mr. Hendrix Elison." Hindi mapigilan na sumabat ni Liam. Halata sa kanya ang kasiyahan. "No problem, Mr. Liam." Nakangiting saad naman ni Hendrix. "Hello Mr. Hendrix Elison." Isang matamis na ngiti ang ibigay ni Vera sa lalaki. "I'm Vera Mondragon. I am the most famous model in the Philippines."

Wala naman kasi silang kinalaman sa galit ko kay Hendrix kaya marapat lang din naman na pakiharapan ko sila Nakipagkamay din sa akin si Lucian, si Drake at si Xavier habang nanatiling nakatingin lang si Hendrix. Nilagpasan ko siya at saka ako lumapit sa parents niya. “Oh my Sophia! So ikaw pala ang anak na sinasabi ni Senyor Amadeo!” masayang bati sa akin ng Mommy ni Hendrix “Kamusta po kayo Mrs. Saavedra.” of course kailangan kong maging pormal dahil hindi ko naman na boyfriend si Hendrix at sa tingin ko naman ay alam nila yun

ani Miguel na muntikan na siyang matawag na Papa Hunter! Sino ba naman kasing hindi lalabas ang kabaklaan kung ganito katikas at kagwapong nilalang ang nasa kaniyang harapan? Tapos sharp shooter pa! Kambal agad ang ipinunla sa maswerteng matres ng kaniyang kababata! Haist! Buti pa si Amara, nakatikim na ng biyaya mula sa langit! Kung sya lang si Amara, hinding-hindi siya makikipaghiwalay kay Hunter! Bahala na ang letcheng kumpanya na yan basta ang importante busog siya sa t**od ni Hunter este ng pagmamahal nito!

"Gusto naming lahat na nandito ka." Kahit pa siguro hindi iyon totoo pero gusto kong maniwala. Gusto kong maniwala sa kabutihan nilang lahat. Mayor Yanixx Almendras. Siya ang mayor ng Fuego Amore. Kung ganoon nandito ako sa Fuego Amore? Hindi na ba ako matutunton dito? Hindi ba ako mahahanap ng mga demonyong iyon?

Habang pumapatak ang gabi at ang araw at gabi ay salitan, ang hangin sa Linamon ay puno ng karangyaan at pagnanasa. Bago pumasok sa mayayamang club, iniabot ni Isabella ang kanyang mobile phone kay Carmin, "Sana magkaroon ako ng suwerte ngayon." Nakasuot siya ng makapal na make-up, at kahit na siya ay halos hindi makilala ang kanyang mukha. Sinundan niya ang isang grupo ng magagandang babae na nasa loob.

.- ( Narrator’s POV ) - Hindi mapakali si Adrian Hernandez. Nakatayo siya sa harap ng malawak na bintana ng opisina niya sa Paris, isang kamay ang nasa bulsa ng slacks habang ang isa ay mahigpit na hawak ang phone. Kanina pa umiikot sa isip niya si Jasmine. Hindi niya gusto ang pakiramdam na may nangyaring mahalaga at huli na naman siyang nakaalam.

Ximena Sobrang dami ng tao, parang wala nang hangin sa dami ng sigawan at hiyawan ng mga fans. Hindi magkamayaw ang lahat habang humihirit pa sila ng isa pang kanta mula kina Adrian. At syempre, game na game pa rin sila kahit tapos na ang set. Nang matapos ang huling tugtog, ramdam ko ang init ng adrenaline ng crowd na unti-unting humupa. Doon siya muling lumapit sa akin, pawis pa ang noo pero lutang sa ngiti.